Jezioro Berzyńskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Berzyńskie
Ilustracja
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Wolsztyn
Region Pojezierze Poznańskie
Wysokość lustra 57,8-58,6 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 316,5-330,8 ha
Głębokość
• średnia
• maksymalna

2,4 m
4,5 m
Objętość 7839,9 tys. m³
Hydrologia
Klasa czystości wody non[1] (w roku 2003)
Rzeki zasilające Dojca (rzeka)
Rzeki wypływające Dojca (rzeka)
Położenie na mapie gminy Wolsztyn
Mapa lokalizacyjna gminy Wolsztyn
Jezioro Berzyńskie
Jezioro Berzyńskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Berzyńskie
Jezioro Berzyńskie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Jezioro Berzyńskie
Jezioro Berzyńskie
Położenie na mapie powiatu wolsztyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wolsztyńskiego
Jezioro Berzyńskie
Jezioro Berzyńskie
Ziemia52°05′36″N 16°05′20″E/52,093333 16,088889

Jezioro Berzyńskiejezioro w woj. wielkopolskim, w pow. wolsztyńskim, w gminie Wolsztyn, leżące na terenie Pojezierza Poznańskiego[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Leży w południowo-zachodniej części miasta Wolsztyn. Przez jezioro przepływa rzeka Dojca.

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 316,5 ha[1] do 330,8 ha[2][3]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 57,8 m n.p.m.[1] lub 58,6 m n.p.m.[3] Średnia głębokość jeziora wynosi 2,4 m[2][3], natomiast głębokość maksymalna 4,5 m[2][3].

Powierzchnia zlewni całkowitej jeziora wynosi 210,9 km².[2]

Czystość wód[edytuj | edytuj kod]

W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych[1][2] i poza kategorią podatności na degradację[2]. W 1998 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości[2].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Nad jeziorem gniazdują następujące gatunki ptaków: bąk zwyczajny, bączek zwyczajny, gęś gęgawa, perkoz dwuczuby, łyska, perkozek, kokoszka, wodnik zwyczajny, kropiatka, kaczka krzyżówka, zielonka, głowienka zwyczajna, błotniak stawowy, dzięcioł duży, dzięciołek, remiz, rudzik, słowik rdzawy, sikora modra, sikora bogatka, wąsatka, trzciniak, łozówka, kukułka, zimorodek, raniuszek, łabędź niemy i trzcinniczek zwyczajny. Z ryb w jeziorze żyją: okoń, płoć, wzdręga, ukleja, lin, karp, sandacz, szczupak, węgorz, krąp, leszcz, sum i piskorz. Na połów niektórych ryb obowiązują limity, a w ogóle nie wolno łowić różanki pospolitej, piskorza, kozy pospolitej i śliza[4].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

1
Przystań żeglarska w Niałku Wielkim
2
Pomost wędkarski (zachodni brzeg)
3
Jaz na wypływie Dojcy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 555. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c d e f g h Raport o stanie środowiska w Wielkopolsce w roku 2003. s. 1,19. [dostęp 15 czerwca 2009].
  3. a b c d Według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 555. ISBN 83-232-1732-7.
  4. PZW, tablica informacyjna w Niałku Wielkim

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Maluśkiewicz, Słownik Krajoznawczy Wielkopolski, Warszawa-Poznań: PWN, 1992.
  2. J. Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: PWN, 2002, ISBN 83-01-13897-1.
  3. Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski, Warszawa: PWN, 1998, ISBN 83-01-12677-9.
  4. Marek Lityński, Obra - przewodnik dla kajakarzy, Pascal, 2005, ISBN 83-7304-444-2, ISBN 978-83-7304-444-9.