Joanna Kołaczkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joanna Kołaczkowska
Ilustracja
Joanna Kołaczkowska (2020)
Data i miejsce urodzenia

22 czerwca 1966
Polkowice

Zawód

aktorka, autorka tekstów, prezenterka radiowa

Lata aktywności

od 1988

Zespół artystyczny
Drugi Garnitur (1988–1989)
Kabaret Potem (1989–1999)
Kabaret Hrabi (od 2002)
Strona internetowa

Joanna Kołaczkowska, z domu Chuda[1], z pierwszego małżeństwa Matysik (ur. 22 czerwca 1966 w Polkowicach) – polska aktorka kabaretowa i teatralna, autorka tekstów i prezenterka radiowa.

W latach 1988–1989 występowała w kabarecie Drugi Garnitur, przez kolejne 10 lat była aktorką kabaretu Potem, z którego członkami stworzyła niezależną wytwórnię filmową A’Yoy. Od 2002 aktorka kabaretu Hrabi.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Jej matka była księgową w Przedsiębiorstwie Robót Górniczych w Lubinie[1], a jej ojciec zmarł, gdy miała pięć lat[1][2]. Ma starszą o rok siostrę, Agnieszkę[1], która wyszła za Dariusza Kamysa[3].

W młodości trenowała taniec ludowy[2] oraz łyżwiarstwo figurowe i szybkie[4]. Ukończyła technikum ogrodnicze w Głogowie[5] i dwuletnie studium nauczycielskie w Legnicy[2][6]. Jest absolwentką pedagogiki kulturalno-oświatowej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze[7].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Podczas studiów poznała Adama Nowaka, który w 1987 zachęcił ją do udziału w castingu do kabaretu Drugi Garnitur[8]. Występowała w grupie do 1989, następnie była aktorką kabaretu Potem oraz autorką tekstów do niektórych skeczów formacji. W latach 1991–1993 występowała z Potemami jako support przed spektaklami Stanisława Tyma w Teatrze Rampa[9]. W 1999 grupa zakończyła działalność.

Od 1993 występuje w roli Dorin Owens w improwizowanym programie Spadkobiercy[10][11]. W 1994 z członkami kabaretu Potem założyła niezależną wytwórnię filmową A’Yoy, dla której wyreżyserowała kilka krótkich form filmowych oraz pełnometrażowy film pt. Nakręceni (2002), w którym odegrała rolę Eli. Ponadto zagrała w produkcjach wytwórni: Robin Hood – czwarta strzała (1997), Dr Jekyll i Mr Hyde według Wytwórni A’Yoy (1999) i Baśń o ludziach stąd (2003). Nagrywała skecze radiowe pod szyldem Wytwórni Dźwięków Trrrt[12].

Joanna Kołaczkowska na Festiwalu Kabaretu 2007 w Zielonej Górze

Od 2002 jest aktorką kabaretu Hrabi[13]. Współtworzy programy prezentowane przez formację oraz napisała wiele utworów kabaretowych grupy, takich jak „Song porzuconej”[14], „Bakteria w całusie”[15], „Nie ciąg”[16], „Krowa”[17], „Wątpliwości młodej”[18], „Rydwany ognia”[19], „Tango sromotnik”[20], „Szuszuszu”[21], „Cubana”[22], „Huzia na Józia”[23] czy „Piosenka ciążowa”[24]. W 2005 odebrała nagrodę indywidualną na 1. Festiwalu Kabaretu w Zielonej Górze[25], a w 2006 została wyróżniona tytułem Honorowego DebeŚciaKa na przeglądzie Dąbrowskiej Ściemy Kabaretowej.

W latach 2009–2010 występowała na scenie Teatru Polonia w Warszawie w sztukach teatralnych reżyserowanych przez Stanisława Tyma: Dżdżownice wychodzą na asfalt (2009)[26] i Kobieta z widokiem na taras (2010)[27]. Również w 2010 została felietonistką bloga „Blog Partyzancki”[28], a dwa lata później zaczęła nagrywać dla radiowej Trójki cykl audycji Myślę, więc uważam, że, będący dźwiękową wersją napisanych przez nią felietonów.

W 2011 zagrała panią Zerżniewską w spektaklu Smuteczek, czyli ostatni naiwni (reż. Maciej Stuhr) wystawianym w stołecznym Teatrze Dramatycznym[29].

W 2013 użyczyła głosu do nagrania audiobooka książki Barbary Stenki pt. „Masło przygodowe”[30]. W 2016 zaśpiewała utwór „Cebula Celestyna”, umieszczony na albumie dla dzieci pt. Jarzynki i przyjaciele[31].

W 2017 znalazła się w obsadzie sztuki Dzień świra Marcina Kołaczkowskiego, wystawianej w Teatrze Kamienica w Warszawie[32]. 30 lipca 2019 premierowo wystąpiła z solowym recitalem pt. Pączek w Maśle[33].

Od lipca 2020 wraz z Wojciechem Malajkatem prowadzi audycję Koncert życzeń na antenie Radia Nowy Świat[34] oraz jest jedną z aktorek czytających jej autorski serial kryminalny pt. Porucznik Jagoda Hyc[34].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mieszka w Warszawie. Dwukrotnie rozwiedziona, jednym z jej mężów był Krzysztof Kołaczkowski[35], którego poślubiła pod koniec lat 90.[36]

Spektakle teatralne[edytuj | edytuj kod]

 Zobacz więcej w artykule Kabaret Hrabi, w sekcji Programy kabaretowe.
  • 2009: Dżdżownice wychodzą na asfalt reż. Stanisław Tym, Teatr „Polonia” w Warszawie – obsada aktorska
  • 2010: Kobieta z widokiem na taras reż. Stanisław Tym, Teatr „Polonia” w Warszawie – obsada aktorska
  • 2011: Smuteczek, czyli ostatni naiwni reż. Maciej Stuhr, Teatr Dramatyczny w Warszawie – jako pani Zerżniewska
  • 2017: Dzień świra reż. Marcin Kołaczkowski, Teatr Kamienica w Warszawie – jako Mama, Żona Była oraz Kobieta Życia (Ela)

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Joanna Kołaczkowska (2011)

Jako aktorka[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing
Teledyski

Jako reżyserka[edytuj | edytuj kod]

Filmy krótkometrażowe

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[38].

  • 1995: Halo halo, tu Londyn
  • 1995: Ciocia Miriam
  • 1995: Samotność w parku
  • 1995: Wstyd
  • 1996: Karolka i Bożenka
  • 1996: Obrazki z miłości
  • 1998: Nie mów do mnie misiu
  • 2000: Niesamowita praca umysłu
  • 2002: Przestępca z ludzką twarzą
  • 2002: Czułe słówka
  • 2003: Hela ma gorzej

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 62.
  2. a b c Zofia Fabjanowska-Micyk: Joanna Kołaczkowska: Rzeźbienie w szarym mydle (pol.). W: Zwierciadło [on-line]. zwierciadlo.pl, 2012-11-28. [dostęp 2020-09-08].
  3. Robert Mazurek: Kołaczkowska: Nie nadaję się do normalnej pracy [WYWIAD] (pol.). gazetaprawna.pl, 2019-05-04. [dostęp 2019-05-08].
  4. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 66–67.
  5. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 206.
  6. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 209.
  7. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 211.
  8. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 276.
  9. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 241, 243, 244.
  10. Katarzyna Markiewicz: Joanna Kołaczkowska dla W24: Tak naprawdę nie katuję mężczyzn (pol.). naszemiasto.pl, 2012-03-01. [dostęp 2020-09-08].
  11. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 182.
  12. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 23.
  13. Hrabi – skład. W: Hrabi [on-line]. hrabi.pl, 2012-01-01. [dostęp 2016-12-07].
  14. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 143.
  15. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 200–201.
  16. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 203.
  17. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 228–229.
  18. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 263–264.
  19. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 266–267.
  20. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 293–294.
  21. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 296–297.
  22. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 371.
  23. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 372.
  24. Joanna Kołaczkowska wzruszyła się przy śpiewaniu piosenki kabaretowej. W: Polskie Radio Program I [on-line]. polskieradio.pl, 16 lutego 2015. [dostęp 2017-01-28].
  25. Dorota Żuberek: Festiwal Kabaretu na piątkę z plusem (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. zielonagora.wyborcza.pl, 2005-12-11. [dostęp 2020-09-08].
  26. Joanna Kołaczkowska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [online] [dostęp 2016-12-07].
  27. Kobieta z widokiem na taras. W: e-teatr.pl [on-line]. e-teatr.pl, 1 stycznia 2010. [dostęp 2016-12-07].
  28. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 25.
  29. Młodsi Starsi Panowie. TVP, 2011-12-26. [dostęp 2016-12-07].
  30. Masło przygodowe (plik audio) (pol.). www.swiatksiazki.pl. [dostęp 2021-06-16].
  31. Jarzynki i przyjaciele – Various Artists. W: Empik [on-line]. empik.com, 13 maja 2016. [dostęp 2016-12-07].
  32. Dzień świra. [dostęp 2019-09-04].
  33. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 378–379.
  34. a b Joanna Kołaczkowska – Radio Nowy Świat (pol.). [dostęp 2020-07-11].
  35. Jabłonka i Łęczuk 2019 ↓, s. 15.
  36. Joanna Kołaczkowska: bywam poważna do bólu (pol.). W: Dobry Czas [on-line]. 2017-08-08. [dostęp 2020-09-08].
  37. Walentynkowe życzenia od Andrusa, Borzym i Kołaczkowskiej: „Ty tu, ja tam”. DzieńDobry.TVN.pl, 2021-02-14. [dostęp 2021-03-22].
  38. Ludzie wytwórni filmowej A’Yoy. W: A’Yoy [on-line]. ayoy.pl, 8 czerwca 2005. [dostęp 2016-12-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]