Julianna z Mont Cornillon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Julianna z Cornillon)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Julianna z Cornillon OSA
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1193
Retinnes
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 1258
Fosses-la-Ville
Czczona przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 1599
przez Klemens VIII (aprobata kultu)
Kanonizacja 1869
przez Piusa IX
Wspomnienie 5 kwietnia
Atrybuty monstrancja,kielich,krzyż

Julianna z Cornillon, Julianna z Liège[1], Juliana z Brabancji (ur. 1193 w Retinnes, zm. 5 kwietnia 1258 w Fosses) – święta katolicka, augustianka. Po wizjach mistycznych zabiegała o ustanowienie Uroczystości Bożego Ciała.

Procesja Bożego Ciała w Łowiczu
Monstrancja z Najświętszym Sakramentem

Życiorys[edytuj]

Julianna urodziła się w 1193 roku w Retinnes koło Liège, w tych czasach ośrodku szczególnego kultu sakramentu Eucharystii[1]. Po śmierci rodziców wraz z siostrą[1] została oddana pod opiekę do konwentu zakonnegoleprozorium[1] Zgromadzenia Sióstr Świętego Augustyna w Cornillon. Mając 15 lat wstąpiła do tej wspólnoty i poznała prace doktorów Kościoła św. św. Augustyna i Bernarda[2]. W 1222[2] została przeoryszą klasztoru w Mont Cornillon. Tamże od szesnastego roku życia doznawała wizji mistycznych w trakcie adoracji Najświętszego Sakramentu i rozważań nad tekstem Pisma Świętego „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”(Mt 28, 20)[1][3], których treść ujawniła w 1230 roku[2]. Ułożyła oficjum na uroczystości „Bożego Ciała”[4], któremu ostateczny kształt nadał Tomasz z Akwinu[5]. Jej zabiegi, zyskały pozytywne opinie teologów oraz duchownych[1] i doprowadziły do ustanowienia Uroczystości Najświętszego Ciała Chrystusa (wł. Corpus Domini), jako święta adoracji Eucharystii, pogłębiania wiary, praktykowania cnót i pokuty za znieważanie Najświętszego Sakramentu[1]. Pierwsze obchody święta odbyły się w Fosses za sprawą biskupa Liège Roberta z Thourotte w 1246 roku. Julianna po śmierci wspierającego ją przeora Gotfryda[2] i usunięciu ze stanowiska przełożonej z pokorą podjęła dziesięcioletnią tułaczkę początkowo przebywając w samotni u Ewy z Leodium[2], następnie przebywała w klasztorach sióstr cysterek[1], na koniec której zamieszkała przy kościele św. Symforiana w Namur[2]. Przez ostatnie lata życia była rekluząpustelnicą zamurowaną w swej celi. Zmarła w dniu, który przepowiedziała tj. 5 kwietnia 1258 roku w Fosses.

Za sprawą archidiakona Liège i późniejszego papieża Urbana IV bullą z 11 sierpnia 1264: Transiturus de hoc mundo Uroczystości Najświętszego Ciała Pańskiego wprowadzone do całego Kościoła[6][1]. Julianna z Cornillon do liturgii trafiła w Lizbonie w 1565 roku, a kult zaaprobował papież Klemens VIII w 1599 r. [2], jej kanonizacji w 1869 r. dokonał Pius IX[6].

Jej wspomnienie obchodzone jest w dies natalis (5 kwietnia).

Św. Julianna w ikonografii przedstawiana jest w stroju siostry augustianki, zwykle z atrybutami: monstrancją, lub kielichem mszalnym.

Zobacz też[edytuj]

 Osobny artykuł: Tradycja Apostolska.
 Osobny artykuł: Wstawiennictwo świętych.

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h i Benedykt XVI: Św. Julianna z Cornillon. L’Osservatore Romano (1/2011), 17 listopada 2010. [dostęp 2017-06-16].
  2. a b c d e f g Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 3: H-Ł. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1998, kol. 379. ISBN 83-7097-464-3.
  3. Mt 28,20 w Biblii Tysiąclecia; por też Mt 28,20 w przekładach Biblii. [Dostęp: 2017-06-16].
  4. Jan Paweł II: LIST EN 1246, VOTRE LOINTAIN OJCA ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II Do Biskupa Liege Alberta Houssiau z okazji 750-lecia Święta Bożego Ciała. L'Osservatore Romano (10/1996), 28 maja 1996 r.. [dostęp 2017-06-16].
  5. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, kol. 242. ISBN 83-7097-374-4.
  6. a b Corpus Christi & St. Juliana of Liège (ang.). 25-05-2008. [dostęp 2016-12-02].

Bibliografia[edytuj]

  • Święci na każdy dzień. T. II: Kwiecień. Kielce: Wydawnictwo Jedność, 2009, s. 30. ISBN 978-83-7558-294-9.