Jurij Chanon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jurij Chanon
Юрий Ханон
Ilustracja
Jurij Chanon, Sankt Petersburg, 2008.
Imię i nazwisko Jurij Fieliksowicz Sołowjow-Sawojarow
Pseudonim Jurij Chanon (do 1993 Jurij Chanin)
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1965
Leningrad
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
(opera, balet),
muzyka filmowa
Zawód kompozytor, pianista
Strona internetowa

Jurij Chanon, Jurij Chanin, właśc. Jurij Fieliksowicz Sołowjow-Sawojarow (ros. Юрий Хано́н, Юрий Ха́нин, Юрий Фе́ликсович Соловьёв-Савояров[1]), ur. 16 czerwca 1965 w Leningradzieradziecki i rosyjski kompozytor, pianista, laureat europejskiego "Oscara" (Felix) i nominant rosyjskiej nagrody Nika za muzykę do filmu Dni zatmienija (1988)[2][3]. Był znany w latach 1988–1992 dzięki pracy w kinie, telewizji, a także serii koncertów w Rosji, ale w 1993 roku przestał występować i wycofał się z życia publicznego.

Życiorys[edytuj]

W 1988 roku ukończył konserwatorium w klasie kompozycji[4]. Wpływ na jego twórczość wywarli Aleksandr Skriabin i Erik Satie. W latach 1988–1991 Chanon skomponował muzykę do trzech filmów, występował w telewizji z koncertami oraz udzielał prasie wywiadów.

Chanon jest autorem popularnej muzyki do baletu jednoaktowego Sriednij duet (Средний дуэт), będącego pierwszą częścią utworu Sriedniaja simfonija (Средняя симфония, 1990). Balet był wystawiany w Teatrze Marińskim (1998), Teatrze Bolszoj[5] i przez Nowy Jork City-Balet (2006)[6]. Jako utwór koncertowy Sriednij duet jest wykonywany przez solistów baletów rosyjskich z naruszeniem praw autorskich Chanona[5]. W 2000 został nominowany do nagrody Złotej Maski[7].

Działalność pozakompozytorska[edytuj]

Frontyspis: Aleksandr Skriabin i Jurij Chanon, Petersburg 1902
Erik Satie, autoportret 1913 roku (z książki Erik Sati, Jurij Chanon. Wospominanija zadnim czisłom)

Jurij Chanon jest również pisarzem, malarzem, filozofem, pianistą i botanikiem. Jako pisarz działa od 1983 roku. W 1993 roku przez pół roku publikował cykl artykułów Tuskłyje biesiedy (Тусклые беседы). W 1996 roku wydał powieść biograficzną Skriabin kak lico (Скрябин как лицо)[8]. W 2010 wyszła praca z historii muzyki: Erik Satie, Jurij Chanon. Wospominanija zadnim czisłom (Эрик Сати, Юрий Ханон. Воспоминания задним числом).

W latach 1988–1991 Chanon pracował w kinematografii, pisząc muzykę do filmów:

  • 1988: Dni zatmienija (Дни затмения)
  • 1989: Spasi i sochrani (Спаси и сохрани)
  • 1990: Miełkij bies (Мелкий бес)
  • 1992: Szagrieniewaja kost' (Шагреневая кость)

Film Dni zatmienija w 1988 został wyróżniony pierwszą nagrodą Akademii Europejskiej EuroOscar (Felix) za najlepszą muzykę[9].

Utwory[edytuj]

Menuet z opery Szagrieniewaja kost' (L'Os de chagrin)
Balety
  • 1986: Szag wpieriod – dwa nazad (Шаг вперёд – два назад)
  • 1989: Szagriniewaja kost' (Шагреневая кость)
  • 1990: Trieskunczik (Трескунчик)
  • 1993: Ziżel (Зижель)
Opery
  • 1983–1996: Wieniecianskij gondoljer (Венецианский гондольер)
  • 1990: Szagrieniewaja kost' (Шагреневая кость)
  • 1993: Tuskłaja żyzń (Тусклая жизнь)
  • 1995: Siła sud'by (Сила судьбы)
  • 1997: Norma (Норма)
  • 1998: Czto skazał Zaratustra (Что сказал Заратустра)
Utwory orkiestrowe
  • 1985: Koncert dla diriżora s orkiestrom / Tak nazywajmaja muzyka (Концерт для дирижёра с оркестром / Так называемая музыка)
  • 1985: Ubogije noty w dwóch czastiach (Убогие ноты в двух частях)
  • 1987: Piat' mielczajszych orgazmow (Пять мельчайших оргазмов)
  • 1988–1989: Publicznyje piesni (Публичные песни)
  • 1989: Simfonija sobak (Симфония собак)
  • 1990: Sriedniaja simfonija (Средняя симфония)
  • 1992: Pierielistywaja ludiej (Перелистывая людей)
  • 1992: Maleńkaja nocznaja muzyka (Маленькая ночная музыка)
  • 1996: Tri ekstriemalnyje simfonii (Три экстремальные симфонии)
  • 1999: Wiesielaszczaja simfonija (Веселящая симфония)
  • 2000: Wiesiennij riekwijem (Внутренний реквием)
  • 2000: Agonia Dei
  • 2001: Karmannaja misterija (Карманная мистерия).
Utwory kameralne
  • 1988: 25 położytielnych piesien (25 положительных песен)
  • 1990: Kamiennoje lico (Каменное лицо)
  • 1991: Maleńkije dietskije pjesy bolszogo sodierżanija (Маленькие детские пьесы большого содержания)
  • 1991: Piesni wo wriemia jedy (Песни во время еды)
  • 1997: 17 romansow na stichi Czajkowskogo (17 романсов на стихи Чайковского)
  • 1998: Karmannaja miessa (Карманная месса)
  • 2001: Dwa izmyszlenija (Два измышления)
Utwory na fortepian
  • 1990: Sriednij tiempierirowannyj kławir (Средний темперированный клавир)
  • 1990: Smutnyje pjesy niejasnogo proischożdienija (Смутные пьесы неясного происхождения)
  • 1994: Udowletworitielnyje pjesy (Удовлетворительные пьесы)
  • 1995: Riestorannyje pjesy (Ресторанные пьесы)
  • 1996: 24 uprażnienija po słabosti (24 упражнения по слабости)
  • 1997: 50 etiudow dla upawszego fortepiano (50 этюдов для упавшего фортепиано)
  • 1998: Okostieniewszije prieludii (Окостеневшие прелюдии)

Przypisy

  1. Юрий Ханон (Ханин), Кино-Театр.ру.
  2. Дни затмения (1988), Film.ru.
  3. European Film Awards, IMDb.
  4. Юрий Ханин, Энциклопедия отечественного кино.
  5. a b А. Пушкарская, Балет для слушаний, "Коммерсантъ', 07.11.2011.
  6. J. Rockwell, Some Little Bits of Ballet Help a Company Start Its Busy Fall Season, "The New York Times", 23.11.2006.
  7. Вечер новых балетов, Золотая маска 2000.
  8. А. Буров, О Скрябине, о маске и лице..., "Книжный вестник", 3 (1998), nr 2.
  9. European Film Awards, European Film Academy.