Kębłowo (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Kębłowo w innych znaczeniach tej nazwy.
Kębłowo
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat wejherowski
Gmina Luzino
Liczba ludności (2018) 3500
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 84-242[1]
Tablice rejestracyjne GWE
SIMC 0166887
Położenie na mapie gminy Luzino
Mapa lokalizacyjna gminy Luzino
Kębłowo
Kębłowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kębłowo
Kębłowo
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Kębłowo
Kębłowo
Położenie na mapie powiatu wejherowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wejherowskiego
Kębłowo
Kębłowo
Ziemia54°35′46″N 18°05′52″E/54,596111 18,097778

Kębłowo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Kãbłowò) – duża wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Luzino przy drodze krajowej nr Tabliczka DK6.svgTabliczka E28.svg W skład sołectwa Kębłowo wchodzi również Bożejewo ,Charwatynia, Tabacznik.

Integralne części wsi Kębłowo[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0166893 Bożejewo przysiółek

Mieszkańcy wsi wymieniają jeszcze przysiółki Kębłowska Tama i Nowe Kębłowo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Podczas zaboru pruskiego wieś nosiła nazwę niemiecką Kamlau.[4]

W miejscowości znajduje się parafia rzymskokatolicka, należąca do dekanatu Luzino, archidiecezji gdańskiej.

Pierwsza wzmianka o tej wsi pochodzi z 1354 roku. Należała do wsi rycerskich funkcjonującej na prawach magdeburskich. Stare Kębłowo należy zaliczyć do typowej wsi folwarcznej. W XVI wieku należało do rodziny Lubodzkich. W okresie międzywojennym trwały prace planistyczne, a następnie geodezyjne nad lokacją nowego miasta pod nazwą Pomorskie Miasto. Miało ono stanowić przykład modelowego wzoru miasta - ogrodu lansowanego przez Europę Zachodnią (twórcą tej koncepcji był angielski urbanista Ebenezer Howard (1850 - 1928). Koncepcja ta miała rozwiązać problem emigracji ludności wiejskiej i przeludnienia miast. Wówczas, czynniki ekonomiczne nie pozwoliły na realizację tego projektu. Współcześnie koncepcja ta rozwija się w naturalny sposób, powodując rozbudowę wsi przez napływ ludności miejskiej. Tu do swojej willi przyjeżdżał polski muzykolog - prof. Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego, redaktor kwartalnika "Muzyka" Józef Michał Chomiński (1906-1994).

Do osobliwości tej wsi zaliczyć należy pomniki przyrody ; 2 dęby, z których jeden 400 - letni (o wysokości 26 m), drugi 350 - letni (o wysokości 24 m), oraz 4 drzewa 350 - letnie : 2 buki i 2 lipy.[5]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Familienforschung in Westpreußen (niem.). [dostęp 2015-08-15].
  5. Kębłowo, www.luzino.pl [dostęp 2016-03-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]