Kanczylowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kanczylowate
Tragulidae[1]
Milne-Edwards, 1864
Przedstawiciel rodziny – kanczyl jawajski (Tragulus javanicus)
Przedstawiciel rodziny – kanczyl jawajski (Tragulus javanicus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina kanczylowate
Rodzaje
  • Hyemoschus
  • Moschiola
  • Tragulus

Kanczylowate[2], kanczyle[3] (Tragulidae) – rodzina ssaków parzystokopytnych z podrzędu przeżuwaczy w rzędzie parzystokopytnych (Artiodactyla). Najmniejsze ze ssaków kopytnych żyjących współcześnie. Spokrewnione z piżmowcami. Skamieliny kanczyli znaleziono w Europie w warstwach wczesnomioceńskich, w Afryce występowały we wczesnym i środkowym miocenie. Szczyt rozwoju przypadł na trzeciorzęd[4].

Charakterystyka[edytuj]

Ciało kanczyli ma kształt klinowaty. Osiągają 45-80 cm długości, 20-40 cm wysokości w kłębie i masę ciała od 1,5 do 10 kg. Nie posiadają rogów. Poza okresem rozrodu żyją pojedynczo. Zasiedlają skaliste lasy podzwrotnikowe Azji (większość gatunków) i Afryki (kanczyl afrykański), aktywne głównie nocą. Poruszają się zwinnie i szybko. Odżywiają się roślinami, mają silnie rozwinięte, stale rosnące kły górne, czterokomorowy żołądek (trzecia komora silnie zredukowana). U niektórych gatunków zaobserwowano zachowania terytorialne (walki pomiędzy samcami, znakowanie terenu wydzieliną gruczołów śródżuchwowych). Potrafią pływać i nurkować[4]. Samica rodzi jedno młode.

Wzór zębowy I C P M
34 = 0 1 3 3
3 1 3 3

Uzębienie kanczyli składa się z 34 zębów.

Systematyka[edytuj]

Do kanczylowatych zaliczane są następujące rodzaje[5]:

Przypisy

  1. Tragulidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Systematyka i nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 169–170. ISBN 978-83-88147-15-9.
  3. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, B. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 123, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  4. a b Wielka Ilustrowana Encyklopedia Przyrody, Ssaki, Multico 1997
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Tragulidae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2007-12-04]

Bibliografia[edytuj]

  1. H. Komosińska, E. Podsiadło: Ssaki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Tragulidae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2007-12-04]
  3. B. Huffman: Family Tragulidae (ang.). www.ultimateungulate.com. [dostęp 4 grudnia 2007].