Kasper von Saldern

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kasper von Saldern
Ilustracja
Rodzina von Saldern
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1711
Apenrade
Data i miejsce śmierci 31 października 1786
Gut Schierensee
Ojciec Friedrich von Saldern
Matka Anna Maria Kamphøvener i Aabenraa
Odznaczenia
Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Orła Białego Order Słonia (Dania)

Kasper von Saldern (ros. Каспар фон Сальдерн), (ur. 11 lipca 1711 w Apenrade – zm. 31 października 1786 w Gut Schierensee) – dyplomata niemiecki w służbie holsztyńskiej (do 1763) i rosyjskiej (do 1773). Ambasador rosyjski w Rzeczypospolitej od kwietnia 1771 do sierpnia 1772, przywódca różokrzyżowców rosyjskich.

Czołowy minister rosyjski Nikita Panin uważał go za swego najzdolniejszego współpracownika. Obaj chcieli uniknąć rozbiorów Polski, by Rosja zachowała kontrolę nad całym terytorium RP.

W końcu 1770 roku, widząc bankructwo swej misji dyplomatycznej w Warszawie, Saldern zaczął zachowywać się bardzo brutalnie, czym ostatecznie zrażał wszystkich myślących jeszcze o porozumieniu z Rosją. W końcu września 1770 roku Salder oświadczył, że czas układów z Polakami minął już (od czerwca wiedział już o planach I rozbioru), a teraz Polacy powinni już tylko wyczekiwać biernie decyzji mocarstw ościennych.

Był odznaczony Orderem Orła Białego. [1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Historia Dyplomacji Polskiej - tom II 1572-1795, PWN Warszawa 1981, s. 526.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 206.
Poprzednik
Michaił Wołkoński
Flag of Poland.svg rosyjski ambasador w Polsce
1771-1772
Flag of Poland.svg Następca
Otto Magnus von Stackelberg