Katastrofa lotu American Airlines 587

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu American Airlines 587
Miejsce katastrofy
Miejsce katastrofy
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce Nowy Jork
Data 12 listopada 2001
Godzina 9:16 czasu lokalnego
15:16 czasu polskiego
Rodzaj Zderzenie z ziemią
Przyczyna Błąd pilota
Ofiary 265 osób (w tym 5 osób na ziemi)
Ranni 1 osoba
Ocaleni 0 osób
Statek powietrzny
Typ Airbus A300-605R
Użytkownik American Airlines
Numer N14053
Start Stany Zjednoczone Nowy Jork
Cel lotu Dominikana Santo Domingo
Numer lotu 587
Pasażerowie 251 osób
Załoga 9 osób
Położenie na mapie Nowego Jorku
Mapa lokalizacyjna Nowego Jorku
miejsce wypadku
miejsce wypadku
Położenie na mapie Nowego Jorku
Mapa lokalizacyjna Nowego Jorku
miejsce wypadku
miejsce wypadku
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
miejsce wypadku
miejsce wypadku
Ziemia 40°34′38″N 73°51′02″W/40,577222 -73,850556

Katastrofa lotu American Airlines nr 587 – czwarty pod względem ilości ofiar wypadek lotniczy w Stanach Zjednoczonych, który wydarzył się 12 listopada 2001 roku, dwa miesiące po zamachach na World Trade Center. Airbus A300B4-605R linii American Airlines, podczas rejsu z Nowego Jorku do Dominikany, rozbił się w dzielnicy Queens Nowego Jorku.

Przed startem[edytuj]

Start samolotu z 251 pasażerami i 9 osobami załogi zaplanowany był na godzinę 08:00, jednak odprawa podróżnych przy bramce nr 22 - z powodu wzmożonych kontroli po zamachach z 11 września - znacznie wydłużyła postój maszyny. Krótko po tym, jak o 08:38 zamknięto bramkę, samolot zaczął wytaczać się na miejsce kołowania. Załoga miała za zadanie kołować po pasie 31L, tuż za Boeingiem 747 japońskiego towarzystwa JAL - rejs nr 047 do Tokio.

Start i lot[edytuj]

Minutę po otrzymaniu pozwolenia na start - o 09:12 - japońska maszyna oderwała się od pasa startowego kierując w lewo - nad Jamaica Bay. Jednocześnie załoga rejsu nr 587 otrzymała ostrzeżenie o możliwych turbulencjach wywołanych przez startującego Boeinga.

O 09:13:27 załoga rejsu nr 587 otrzymała pozwolenie na start. Minutę i 45 sekund po starcie Boeinga 747 do Tokio, Airbus zaczął się rozpędzać. O 09:14:34 piloci schowali koła podwozia. Chwilę później załoga otrzymała dalsze wskazówki dotyczące wznoszenia i kwadrans po dziewiątej przekazali kontrolerowi ARTCC (Air Route Traffic Center Controller), że wznoszą się z wysokości 400 metrów na 1500 metrów. W odpowiedzi otrzymali pozwolenie na wznoszenie do 3950 m ze skrętem w lewo.

Katastrofa[edytuj]

W tym momencie pojawiły się pierwsze kłopoty. Uwagę pilotów zwrócił krótki pisk, a następnie klekotanie. Były to najprawdopodobniej skutki turbulencji, o których ostrzegali kontrolerzy. Piętnaście sekund później maszyna zaczęła schodzić z kursu w prawo. Załoga podjęła działania, aby temu przeciwdziałać.

Doszło jednak do niekontrolowanego zejścia samolotu z wysokości 760 m. Zaistniałe podczas katastrofy przeciążenia wyrwały w locie statecznik pionowy oraz oba silniki, które płonąc upadły w odległości 300 metrów od siebie. Jeden runął na skrzyżowanie przy zbiegu ulic: Beach 129 i Alei Newport; drugi spadł do przybrzeżnych wód. Samolot runął na kwartały domków jednorodzinnych Belle Harbor, w dzielnicy Queens, rujnując pięć domów przy Beach 131th Street. Rejestratory danych lotu zatrzymały się w godzinie 09:16:15. Zginęli wszyscy pasażerowie samolotu i załoga. Na ziemi zginęło 5 osób.

W momencie uderzenia o ziemię wybuchł pożar ogarniający okolicę. W samym punkcie uderzenia powstało płonące rumowisko. Większość dróg do rejonu katastrofy zablokowano. Na miejsce przybyło kilkadziesiąt wozów straży pożarnej.

Niemalże natychmiast pojawiły się pogłoski o kolejnym akcie terroryzmu. Zamknięto tunele, mosty i wstrzymano ruch lotniczy nad metropolią.

Przyczyny[edytuj]

Śledztwo było prowadzone przez Narodową Radę Bezpieczeństwa Transportu. Pierwsze podejrzenia padły na zamach bombowy, jednak po odnalezieniu rejestratorów mowy i lotu stwierdzono, że pilot samolotu na krótko przed niekontrolowanym opadaniem wykonał pięć przeciwległych ruchów sterem kierunku skutkiem czego doszło do oderwania całego statecznika pionowego (odnaleziono go w oceanie).

Śledztwo ustaliło, że pilot postępował zgodnie z jedną z symulacji szkoleniowych. Zalecano w niej zdecydowane używanie sterów w celu złagodzenia skutków turbulencji, nawet tych niegroźnych. Planując takie szkolenie nie zwrócono uwagi na przeciążenia konstrukcji samolotu wywołane zdecydowanymi manewrami, mogące doprowadzić do nadwyrężenia mocowania statecznika i steru w powietrzu, a w konsekwencji do katastrofy samolotu.

Narodowości ofiar katastrofy[edytuj]

Fragment wraku samolotu
Kraj Pasażerowie Załoga Razem
 Stany Zjednoczone 176 9 185
 Dominikana 68 - 68
 Tajwan 3 - 3
 Francja 1 - 1
 Haiti 1 - 1
 Izrael 1 - 1
 Wielka Brytania 1 - 1
Razem 251 9 260

Samolot[edytuj]

Airbus A-300B4-605R o numerze rejestracyjnym N14053, swój pierwszy lot wykonał 9 grudnia 1987 roku. Do dnia katastrofy spędził w powietrzu 37 550 godzin.

Bibliografia[edytuj]

  1. Aviation Safety Network

Linki zewnętrzne[edytuj]

( Podsumowanie raportu ze śledztwa (hiszp.)