Katharina Gutensohn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katharina Gutensohn
Katharina Gutensohn
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1966
Kirchberg, Austria
Klub SK Kirchberg,
WSV Oberaudorf
Wzrost 171 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Narciarstwo alpejskie
Mistrzostwa świata
Srebro Bormio 1985 Zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Sestriere 1983 Kombinacja
Brąz Sestriere 1983 Zjazd
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1989/1990
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1985/1986
Narciarstwo dowolne
Puchar Świata (Skicross)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2008/2009
Reprezentacja  Niemcy
1989-1998

Katharina Anna Gutensohn (ur. 22 marca 1966 w Kirchbergu) – austriacka narciarka alpejska i dowolna, reprezentująca Niemcy w latach 1989-1998, wicemistrzyni świata

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze sukcesy osiągnęła w 1983 roku, kiedy na mistrzostwach świata juniorów w Sestriere zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła trzecie miejsce w zjeździe, a następnie wywalczyła drugą pozycję w kombinacji alpejskiej.

Pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w narciarstwie alpejskim wywalczyła 17 grudnia 1982 roku w Piancavallo, zajmując siódme miejsce w kombinacji. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanęła 21 grudnia 1984 roku w Santa Caterina, kończąc rywalizację w zjeździe na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedziły ją dwie rodaczki: Elisabeth Kirchler i Veronika Vitzthum. Łącznie 18 razy stawała na podium zawodów pucharowych, odnosząc przy tym osiem zwycięstw: 2 marca 1985 roku w Vail, 10 stycznia 1986 roku w Bad Gastein, 16 stycznia 1986 roku w Puy-Saint-Vincent, 2 lutego 1986 roku w Crans-Montana, 3 i 4 lutego 1990 roku w Veysonnaz, 8 grudnia 1990 roku w Altenmarkt i 6 stycznia 1991 roku w Bad Kleinkirchheim triumfowała w zjazdach. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonach 1985/1986 i 1990/1991, kiedy zajmowała 11. miejsce w klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonie 1989/1990 zdobyła Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 1985/1986 była w niej druga.

W 1985 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Bormio, gdzie wywalczyła srebrny medal w zjeździe. Wyprzedziła ją tam tylko inna Szwajcarka Michela Figini, a drugie miejsce ex aequo zajęła inna reprezentanta Szwajcarka, Ariane Ehrat. Był to jej jedyny medal wywalczony na międzynarodowej imprezie tej rangi. Była też między innymi piąta w supergigancie na rozgrywanych dwanaście lat później mistrzostwach świata w Sestriere. W 1992 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Albertville, zajmując szóste miejsce w zjeździe. Szósta była też w supergigancie podczas igrzysk w Lillehammer w 1994 roku. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano cztery lata później, kończąc rywalizację w zjeździe na dziewiątej pozycji.

W 1998 roku zakończyła karierę.

Od 2003 roku zaczęła trenować narciarstwo dowolne, specjalizując się w skicrossie. W Pucharze świata w narciarstwie dowolnym zadebiutowała 5 marca 2005 roku w Grindelwald, gdzie nie tylko zdobyła pierwsze punkty, ale od razu odniosła zwycięstwo. Wyprzedziła tam inną Austriaczkę,Karin Huttary oraz Magdalenę Iljans ze Szwecji. W kolejnych startach kolejne cztery razy stawała na podium zawodów pucharowych, odnosząc jeszcze jedno zwycięstwo: 14 marca 2009 roku w Hasliberg. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2008/2009, kiedy zajęła 9. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji skicrossu była druga.

W 2005 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Ruka, gdzie była jedenasta. Startowała też na mistrzostwach świata w Madonna di Campiglio w 2007 roku oraz rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Inawashiro, jednak zajmowała dalsze pozycje. W 2010 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, zajmując 26. miejsce w skicrossie.

W 2010 roku ostatecznie zakończyła karierę sportową.

Osiągnięcia (narciarstwo alpejskie)[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
6. 15 lutego 1992 Francja Albertville Zjazd 1:52,55 +1,16 Kanada Kerrin Lee-Gartner
6. 15 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Supergigant 1:22,15 +0,69 Stany Zjednoczone Diann Roffe
18. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Zjazd 1:35,93 +2,21 Niemcy Katja Seizinger
9. 16 lutego 1998 Japonia Nagano Zjazd 1:29,89 +1,07 Niemcy Katja Seizinger

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
2.FIS silver medal.png 3 lutego 1985 Włochy Bormio Zjazd 1:26,96 +1,61 Szwajcaria Michela Figini
31. 6 lutego 1985 Włochy Bormio Gigant 2:18,53 +7,87 Stany Zjednoczone Diann Roffe
8. 26 stycznia 1991 Austria Saalbach Zjazd 1:29,12 +1,11 Austria Petra Kronberger
DNF 29 stycznia 1991 Austria Saalbach Supergigant 1:08,72 - Austria Ulrike Maier
DNF 31 stycznia 1991 Austria Saalbach Kombinacja 26,45 pkt - Szwajcaria Chantal Bournissen
7. 12 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Supergigant 1:21,00 +1,28 Włochy Isolde Kostner
15. 18 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Zjazd 1:54,06 +1,89 Stany Zjednoczone Picabo Street
5. 11 lutego 1997 Włochy Sestriere Supergigant 1:23,50 +0,50 Włochy Isolde Kostner
9. 15 lutego 1997 Włochy Sestriere Zjazd 1:41,18 +1,58 Stany Zjednoczone Hilary Lindh

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
3.FIS bronze medal.png 3 marca 1983 Włochy Sestriere Zjazd 1:32,49 +0,38 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Marina Kiehl
11. 4 marca 1983 Włochy Sestriere Gigant 2:16,79 +4,24 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Michaela Gerg
11. 5 marca 1983 Włochy Sestriere Slalom 1:38,46 +3,32 Włochy Fulvia Stevenin
2.FIS silver medal.png 5 marca 1983 Włochy Sestriere Kombinacja ? ? Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Michaela Gerg

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Vail2 marca 1985 (zjazd)
  2. Austria Bad Gastein10 stycznia 1986 (zjazd)
  3. Francja Puy-Saint-Vincent16 stycznia 1986 (zjazd)
  4. Szwajcaria Crans-Montana2 lutego 1986 (zjazd)
  5. Szwajcaria Veysonnaz3 lutego 1990 (zjazd)
  6. Szwajcaria Veysonnaz4 lutego 1990 (zjazd)
  7. Austria Altenmarkt8 grudnia 1990 (zjazd)
  8. Austria Bad Kleinkirchheim6 stycznia 1991 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach PŚ[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Santa Caterina21 grudnia 1984 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Austria Bad Gastein11 stycznia 1986 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Szwajcaria Crans-Montana1 lutego 1986 (zjazd) – 3. miejsce
  4. Kanada Sunshine8 marca 1986 (zjazd) – 2. miejsce
  5. Kanada Panorama17 grudnia 1989 (zjazd) – 2. miejsce
  6. Francja Morzine25 stycznia 1992 (zjazd) – 2. miejsce
  7. Stany Zjednoczone Vail12 grudnia 1992 (zjazd) – 2. miejsce
  8. Hiszpania Sierra Nevada6 lutego 1994 (supergigant) – 3. miejsce
  9. Stany Zjednoczone Mammoth Mountain29 listopada 1997 (supergigant) – 3. miejsce
  10. Kanada Lake Louise4 grudnia 1997 (zjazd) – 2. miejsce

Osiągnięcia (narciarstwo dowolne)[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
26. 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Skicross Kanada Ashleigh McIvor

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni
11. 18 marca 2005 Finlandia Ruka Skicross Austria Karin Huttary
17. 6 marca 2007 Włochy Madonna di Campiglio Skicross Francja Ophélie David
21. 2 marca 2009 Japonia Inawashiro Skicross Kanada Ashleigh McIvor

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

  1. Szwajcaria Grindelwald5 marca 2005 (skicross) – 1. miejsce
  2. Francja Les Contamines2 lutego 2007 (skicross) – 3. miejsce
  3. Austria St. Johann5 stycznia 2009 (skicross) – 2. miejsce
  4. Norwegia Voss19 lutego 2009 (skicross) – 2. miejsce
  5. Szwajcaria Hasliberg14 marca 2009 (skicross) – 1. miejsce

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]