Kathleen Ferrier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kathleen Ferrier (ur. 22 kwietnia 1912 w Higher Walton, Lancashire, zm. 8 października 1953 w Londynie[1]) – brytyjska wokalistka, jedna z najbardziej popularnych śpiewaczek dwudziestego wieku w Wielkiej Brytanii.

Już od najmłodszych lat lubiła muzykę i umiała grać na fortepianie. Jednak w wieku 14 lat musiała zakończyć szkołę i rozpocząć życie zawodowe jako telefonistka. Po wyjściu za mąż za urzędnika bankowego przeniosła się do Carlisle i tam często brała udział w lokalnych festiwalach pianistycznych.

Mąż założył się z nią kiedyś o szylinga, że nie zakwalifikuje się do festiwalu. Kathleen zakład przyjęła, wzięła udział w festiwalu jako śpiewaczka i pianistka, zdobywając pierwszą nagrodę w obu kategoriach. W ten sposób rozpoczęła się jej kariera zawodowa jako pianistki i artystki koncertowej. Z czasem rozwiodła się z mężem, który nie wierzył w jej zdolności muzyczne.

Jedną z osób, która usłyszała jej śpiew, był dyrygent Malcolm Sargent. Za jego radą studiowała śpiew w Londynie. Ferrier w ciągu kilku lat stała się jedną z czołowych artystek koncertowych świata, występowała z wybitnymi dyrygentami, jak Bruno Walter, Clemens Krauss, Herbert von Karajan, Eduard van Beinum. Była również entuzjastką tradycyjnych, angielskich piosenek, które śpiewała na wielu koncertach.

Po wojnie pojawiała się regularnie na scenie koncertowej. Grała również główną rolę w operze kameralnej Benjamina Brittena "Gwałt na Lukrecji". Była to jedna z dwóch ról operowych, w jakich zagrała.

Na początku lat 50 Kathleen Ferrier zachorowała i umarła na raka piersi w roku 1953 mając zaledwie 41 lat. Jej przedwczesna śmierć była szokiem dla jej wielbicieli. Po jej śmierci utworzono specjalny fundusz im. Kathleen Ferrier, który co roku przyznaje stypendia dla najbardziej uzdolnionych w dziedzinie muzyki.

Przypisy

  1. Kathleen Ferrier na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-05-17].