Kazimierz Olszowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Olszowski
Kazimierz Olszowski.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1865
Mieronice, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 12 maja 1933
Ankara, Turcja
Poseł RP w Niemczech
Okres od 7 czerwca 1923
do 26 czerwca 1928
Poprzednik Tadeusz Jackowski (chargé d'affaires a.i.)
Następca Roman Knoll
Poseł / Ambasador RP w Turcji
Okres od 25 października 1928 (od 7 lipca 1930 jako ambasador)
do 12 maja 1933
Poprzednik Kazimierz Papée (Chargé d’affaires)
Następca Jerzy Potocki
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Kazimierza Olszowskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Kazimierz Olszowski (ur. 12 grudnia 1865 w Mieronicach – zm. 12 maja 1933 w Ankarze) – polski prawnik i dyplomata. Poseł w Niemczech (1923-1928), poseł i ambasador w Turcji (1928-1930).

Ukończył gimnazjum w Warszawie i Wydział Prawa rosyjskiego Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, studia uzupełniające odbył w Paryżu, Berlinie i Petersburgu. W 1895 r. został sekretarzem w sądzie powiatowym, następnie rozpoczął praktykę adwokacką. W grudniu 1897 wszedł ponadto zarządu i był jednym z pierwszych dyrektorów Towarzystwa Budowy i Prowadzenia Hoteli w Warszawie, którego głównym udziałowcem był Ignacy Jan Paderewski.

W okresie I wojny światowej działał w Radzie Głównej Opiekuńczej, w wydziale rejestracji szkód wojennych. Po utworzeniu Tymczasowej Rady Stanu został dyrektorem Komisji Windykacji Strat Wojennych. Po odzyskaniu niepodległości objął stanowisko dyrektora Departamentu Odszkodowań w Ministerstwie Skarbu. W sierpniu 1920 przeszedł do pracy w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, został wkrótce dyrektorem Departamentu Prawno-Traktatowego. Brał udział w licznych konferencjach międzynarodowych.

W dniu 22 kwietnia 1921 mianowany pełnomocnikiem do rokowań z Niemcami, podpisał m.in. konwencję w sprawie Górnego Śląska, umowę sanitarną i umowę w sprawie tzw. not Kriesa, tzn. banknotów emitowanych przez Niemców w czasie I wojny światowej na terenie Królestwa Polskiego.

Był konkurentem Konstantego Skirmunta do objęcia stanowiska ministra spraw zagranicznych. 7 czerwca 1923 mianowany posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym w Berlinie. Pełnił tę funkcję do 1 lipca 1928, po czym objął funkcję posła, a następnie (od 4 lipca 1930) ambasadora w Ankarze. Zmarł 12 maja 1933 w Ankarze w czasie pełnienia misji[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]