Kino Mikro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wejście do Kina
Sala Mikro (123 miejsca)
Sala Mikroffala (14 miejsc)

Kino Mikrokino studyjne w Krakowie, przy ul. Lea 5. Działa powszechnie od 1959 roku, od 7 kwietnia 1984 jako Klub Sztuki Filmowej „Mikro&Mikroffala”, część spółki Apollo Film.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kino Mikro funkcjonowało przy ówczesnej ulicy Dzierżyńskiego (obecnie Lea) już w latach 50. XX wieku[1] w charakterze kina milicyjnego[2]. W tym czasie oglądał w nim filmy młody Roman Polański[2].

7 kwietnia 1984 roku zainaugurował swoją działalność Klub Sztuki Filmowej „Mikro&Mikroffala”[3], którego pierwszym kierownikiem był Krzysztof Gierat. W kinie zaczęły regularnie odbywać się wydarzenia filmowe; konkursy, przeglądy i festiwale, a także inne imprezy kulturalne. W Mikro gościli na pokazach swoich filmów m.in.: Roman Polański, Andrzej Wajda, Malcolm McDowell, Kazimierz Kutz, Jerzy Hoffman i Marcin Koszałka. W kinie odbywały się również pokazy połączone z panelami popularnonaukowymi, m.in. z udziałem Jerzego Vetulaniego[4][5], który był w Mikro częstym gościem.

Od lutego 2009 do początku 2011 roku w Mikro działał dyskusyjny klub filmowy DKF Mikro-Odeon, którego gospodarzem był Maciej Gil. DKF został wyróżniony Nagrodą Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej[6]. Nagroda została wręczona podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Od 1992 roku kinem kieruje Iwona Nowak[7][8].

Kino Mikro jest zrzeszone w Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych oraz w sieci Europa Cinemas[7]. W kwietniu 2010 roku w kinie został zainstalowany projektor cyfrowy, który umożliwia projekcję filmów w 3D. W 2013 roku została uruchomiona filia Kina w Galerii Bronowice.

Na dużej sali odbywają się projekcje organizowane w ramach m.in. Krakowskiego Festiwalu Filmowego, Off Camera i Copernicus Festival. Corocznie w Mikro odbywa się też Przegląd Filmów o autyzmie i zespole Aspergera.

We wrześniu 2019 roku Kino Mikro zainicjowało cykl Pora dla seniora, w towarzystwie kawy i dobrej rozmowy, w którym pokazy poprzedzają prelekcje filmoznawców: Janusza Korosadowicza i Bogusława Skowronka.

Kino Mikro w marcu 2020 roku zawiesiło działalność w wyniku obostrzeń związanych z pandemią COVID-19. Pokazy zostały wznowione w pierwszym tygodniu czerwca 2020. Ponadto zostały zorganizowane pokazy kina on-line poprzez platformę mojekino.pl.

Sale[edytuj | edytuj kod]

Mikro

  • 123 miejsca;
  • dźwięk Digital Dolby 5.1;
  • projektor cyfrowy 2K (NEC 1600);
  • projektor fullHD, 35 mm i 16 mm;
  • klimatyzacja;

Mikroffala

  • 14 miejsc;

Galeria Bronowice[a]

  • 35 miejsc.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Sala w Galerii Bronowice przy ul. Stawowej 61 – poziom 1.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kalendarzyk – Kina (pol.). Dziennik Polski, nr 27 (4648), 1/2 lutego 1959. [dostęp 11 lipca 2012].
  2. a b Kika, Kino 18, Mikro czyli totalnie wkręceni w kino. „Gazeta Krakowska”, 28 stycznia 2012 (pol.). 
  3. Jerzy Armata: Jak Mikro stało się Makro. Gazeta Wyborcza Kraków, 17 kwietnia 2009. [dostęp 30 października 2017].
  4. Jerzy Vetulani. Neurobiologia seksu w Kinie Mikro (pol.). YouTube, 26 stycznia 2012. [dostęp 4 października 2018].
  5. Jerzy Vetulani o pięknie i przemocy (pol.). YouTube, 29 lipca 2016. [dostęp 4 października 2018].
  6. Laureaci nagród PISF (pol.). pisf.pl. [dostęp 24 maja 2012].
  7. a b Franciszek Vetulani: Kino wolne od popcornu (pol.). nowepogloski.wordpress.com, 8 kwietnia 2011. [dostęp 24 maja 2012].
  8. Maciej Makowski: Kina wolne od popcornu. Można w nich leżeć albo grać na bębnach. Dziennik Polski, 25 stycznia 2014. [dostęp 28 lipca 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]