Marcin Koszałka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marcin Koszałka
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1970
Kraków
Zawód reżyser
scenarzysta
operator filmowy
Lata aktywności 1999–

Marcin Koszałka (ur. 30 grudnia 1970 w Krakowie) – polski operator i reżyser filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Debiutancki, krótkometrażowy film Koszałki Takiego pięknego syna urodziłam powstał w 1999 roku. Reżyser pokazał w nim dom rodzinny i jego piekło. Wśród bohaterów jest on sam, jego ojciec i matka. To właśnie matka wyrasta na główną postać w tej historii; nie szczędzi synowi cierpkich słów, pejoratyw, obelg, wciąż krytykuje. Dokument został wyróżniony na Krakowskim Festiwalu Filmowym[1] oraz na festiwalach w Kazimierzu Dolnym, Berlinie i Nyon.

W 2001 roku Koszałka ukończył kierunek realizacji obrazu na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego[2].

Rozpoczął współpracę z Magdaleną Piekorz, z którą razem nakręcili Pręgi (2004), nagrodzone na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za najlepsze zdjęcia[2]. Za Senność – kolejny film zrealizowany z Piekorz – Koszałka otrzymał nominację do Złotej Kaczki dla najlepszego operatora sezonu 2008/2009[3].

W 2009 zrealizował zdjęcia do Rewersu Borysa Lankosza, za co otrzymał szereg nagród, m.in. Złotą Kaczkę, Złote Lwy na FPFF w Gdyni oraz Brązową Żabę na Camerimage[2].

W 2010 roku był członkiem jury konkursu pełnometrażowych filmów dokumentalnych XVIII Międzynarodowego Festiwalu Plus Camerimage[4].

W 2011 roku za dokument Deklaracja nieśmiertelności poświęcony Piotrowi Korczakowi, czołowemu polskiemu wspinaczowi, który był jego mistrzem[5], otrzymał szereg nagród na krajowych i międzynarodowych festiwalach, m.in. honorowy dyplom na 41. Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Tampere[6], nagrodę Srebrnego Hugo dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego podczas 47. edycji Hugo TV Awards w Chicago[7] i Srebrną Gencjanę za największy wkład artystyczno-techniczny podczas 59. edycji Trento Film Festival[8], a podczas 46. Międzynarodowego Festiwalu w Karlowych Warach produkcja otrzymała główną nagrodę za najlepszy krótkometrażowy obraz dokumentalny (poniżej 30 minut)[9].

W 2012 Koszałka zrealizował dokument o Euro 2012 Będziesz legendą, człowieku[10][11], którego premiera odbyła się 15 marca 2013. Również w 2012 nakręcił dokument Zabójca z lubieżności.

6 lipca 2015 na Festiwalu w Karlowych Warach odbyła się światowa premiera filmu Czerwony pająk – debiutu fabularnego Koszałki. Jest on zainspirowany historią seryjnego mordercy Karola Kota[12].

Koszałka jest żonaty z Natalią Bartkowicz, mają córkę Julię.

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi w Polsce w 2010[13] oraz przed wyborami prezydenckimi w 2015 roku[14].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria

Zdjęcia

Przypisy

  1. Nagrody 2000. Krakowski Festiwal Filmowy. [dostęp 28 października 2015].
  2. a b c Marcin Koszałka. Internetowa Baza Filmu Polskiego. [dostęp 26 kwietnia 2011].
  3. Senność – Nagrody. Filmweb. [dostęp 2011-04-26].
  4. Marcin Koszałka – Ciekawostki. Filmweb. [dostęp 2011-04-26].
  5. Marta Sikorska: Masterclass Marcina Koszałki. Polski Instytut Sztuki Filmowej, 2011-11-02. [dostęp 2012-03-29].
  6. Łukasz Muszyński: Polski dokument nagrodzony w Finlandii. Filmweb, 2011-03-14. [dostęp 2011-04-26].
  7. Krzysztof Spór: Deklaracja nieśmiertelności doceniona w Chicago. Stopklatka, 2011-04-15. [dostęp 2011-04-26].
  8. Krzysztof Spór: Deklaracja nieśmiertelności doceniona we Włoszech. Stopklatka, 2011-05-08. [dostęp 2011-05-09].
  9. Marcin Pietrzyk: Marcin Koszałka nagrodzony w Karlowych Warach. Filmweb, 2011-07-10. [dostęp 2011-07-22].
  10. Tadeusz Sobolewski: Koszałka zrobi dokument o Euro. Będziesz legendą, człowieku. "Gazeta Wyborcza", 2012-03-02. [dostęp 2012-06-15].
  11. Koszałka kręci o piłce i kadrze. "Gazeta Wyborcza", 2012-06-12. [dostęp 2012-06-15].
  12. Urszula Wolak: Koszałka zadebiutuje filmem o krakowskim mordercy. Dziennik Łódzki, 2011-08-09. [dostęp 2012-06-15].
  13. 150 znanych osób popiera Komorowskiego. wp.pl, 14 maja 2010. [dostęp 28 października 2015].
  14. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista. dziennik.pl, 16 marca 2015. [dostęp 21 marca 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]