Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach
Distinctive emblem for cultural property.svg 660/60 z dnia 19 lutego 1960[1]
Kościół filialny
Ilustracja
Widok kościoła
Państwo  Polska
Miejscowość Ziemiełowice
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Smarchowicach Wielkich
Wezwanie Marii Magdaleny
Wspomnienie liturgiczne 22 lipca
Położenie na mapie gminy Namysłów
Mapa lokalizacyjna gminy Namysłów
Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach
Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach
Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach
Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach
Położenie na mapie powiatu namysłowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu namysłowskiego
Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach
Kościół św. Marii Magdaleny w Ziemiełowicach
Ziemia51°02′32,197″N 17°44′33,241″E/51,042277 17,742567

Kościół św. Marii Magdalenyrzymskokatolicki kościół filialny w Ziemiełowicach. Świątynia należy do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Smarchowicach Wielkich, w dekanacie Namysłów zachód, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 19 lutego 1960 roku pod numerem 660/60, kościół został wpisany do Rejestru zabytków województwa opolskiego.[2]

Historia kościoła[edytuj | edytuj kod]

Kościół w Ziemiełowicach wzmiankowany był już w 1358 roku. Zbudowany w 2. połowie XIV wieku. Rozbudowywany był w XVI I XVII wieku, m.in. około 1500 roku. Od 1654 roku figurował jako kościół katolicki. Nawa drewniana powstała w 1666 roku. Od 1762 roku kościół zaczął popadać w ruinę. Następstwem czego było zawalenie się w 1864 roku dachu i części murów. W latach 1958-1960, przy zachowanym prezbiterium został odbudowany.

Architektura i wnętrze kościoła[edytuj | edytuj kod]

Jest to budowla o charakterze gotyckim, orientowana, murowana z cegły z użyciem zendrówki, na cokole z kamienia polnego. Obecny kościół obejmuje zachowane prezbiterium dwuprzęsłowe, zamknięte trójbocznie z zakrystią. Wnętrze kościoła , od strony północnej posiada nowe stropy. W prezbiterium sklepienie jest typu krzyżowo-żebrowego natomiast w zakrystii typu kolebkowego. W ścianach świątyni znajdują się płytkie wnęki zamknięte odcinkowo. Wejście do zakrystii zamknięte jest ostrołukowo. Na zewnątrz widoczne są przypory o dwóch uskokach. Okna we wnękach są ostrołukowe z uskokiem. Elewacja zachodnia zamknięta jest łukiem ostrym, posiada w narożnikach wiązania murowanej cegły w formie sztrabowania. Dach jest typu dwuspadowego z wielopołaciowym zamknięciem od wschodniej strony i kryty jest dachówką.[3]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kościoły i kaplice archidiecezji wrocławskiej. ks. prof. Józef Pater (red.). Wrocław: Kuria Metropolitalna Wrocławska, 2002, s. 305-306. ISBN 83-85598-22-X.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]