Kościół św. Wojciecha w Rożnowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Wojciecha
Distinctive emblem for cultural property.svg A-1493/M z 14.12.2018
kościół parafialny
Ilustracja
Elewacja północna
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Rożnów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Wojciecha i Podwyższenia Krzyża Świętego w Rożnowie
Wezwanie św. Wojciech
Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne wizerunki obraz Matki Bożej Bolesnej
Położenie na mapie gminy Gródek nad Dunajcem
Mapa lokalizacyjna gminy Gródek nad Dunajcem
Kościół św. Wojciecha
Kościół św. Wojciecha
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Wojciecha
Kościół św. Wojciecha
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kościół św. Wojciecha
Kościół św. Wojciecha
Położenie na mapie powiatu nowosądeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosądeckiego
Kościół św. Wojciecha
Kościół św. Wojciecha
Ziemia49°46′06,29″N 20°41′10,32″E/49,768414 20,686200

Kościół parafialny pw. św. Wojciecha – kościół parafii św. Wojciecha w Rożnowie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół ten został wybudowany w 1661 r. w szlacheckich dobrach kasztelana wojnickiego Jana Wielopolskiego, na terenie bardzo wówczas rozległej parafii Tropie. Znajduje się na wyniosłym grzbiecie górskim nad Jeziorem Rożnowskim. Zbudowano go w sąsiedztwie zamku legendarnego Zawiszy Czarnego, w miejscu, gdzie dotąd stała kaplica św. Wojciecha (później odbudowano ją poniżej cmentarza).

Po roku od powstania kościoła ustanowiono parafię, wydzieloną z parafii Tropie. Erygował ją biskup Mikołaj Oborski.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół jest drewniany, konstrukcji zrębowej, szalowany, kryty blachą. Jednonawowy z węższym prezbiterium, zamkniętym trójbocznie, po bokach którego dwie przybudówki zakrystyjne. Przy nawie kruchty dostawione od wschodu i północy. Dachy dwuspadowe z wieżyczką na sygnaturkę nad nawą, baniastą z latarnią. Wnętrze nakryte pozornym sklepieniem kolebkowym, z płaskimi odcinkami stropowymi w nawie, wspartymi na czterech słupach. Na ścianie nad chórem muzycznym zachowane fragmenty polichromii późnorenesansowej z 1688 r.

Wyposażenie wnętrza[edytuj | edytuj kod]

W prezbiterium tuż po powstaniu kościoła ustawiono duży krzyż wraz z towarzyszącymi Jezusowi postaciami stojącej Maryi, Jana i klęczącej Marii Magdaleny. Aby przejść dookoła krzyża, trzeba przejść przez dwie bramki; na tej po prawej znajduje się postać św. Michała Archanioła walczącego z szatanem, a na tej po lewej – postać anioła Stróża, prowadzącego dziecko.

W nawie głównej znajdują się dwa dawne ołtarze. Po prawej – ołtarz Matki Boskiej Bolesnej, bolejącej po zagubieniu Jezusa. Ludzie cierpiący lubią w tym miejscu przynosić do Maryi swoje bóle i prosić Matkę Jezusa o wstawiennictwo. Pierwsze świadectwo Jej cudownej interwencji dał szlachcic Stanisław Krzesz z Męciny. Na ścianie kościoła, bardziej na prawo, widzimy jego podobiznę; wpatrzony w obraz Matki Bożej dziękuje za cudowne wyzdrowienie w 1691 r. Jako wotum dziękczynne wybudował kościół w Chomranicach, poświęcony imieniu Maryi.

Obok konfesjonału stoi kamienna chrzcielnica, także nieomal pamiętająca czasy powstania kościoła i parafii. Nad konfesjonałem zaś obraz św. Jana Nepomucena, tego, który miał ponieść śmierć męczeńską w obronie tajemnicy spowiedzi; został zrzucony z mostu do Wełtawy w czeskiej Pradze.

Natomiast w ołtarzu po lewej ręce znajduje się obraz św. Wojciecha, patrona Rożnowa jeszcze z czasów sprzed budowy kościoła. W jednej ręce trzyma palmę, znak zwycięzcy w męczeństwie. W drugiej ręce – pastorał biskupi i włócznię, którą go przebito.

W zabytkowym konfesjonale, który także nieomal pamięta początek kościoła i parafii, widzimy napis po łacinie: Omnia videt Deus, czyli "Bóg widzi wszystko".

Bardziej na lewo, na ścianie, zauważamy zabytkowy obraz św. Antoniego z lilią. Ludzie widzą w nim patrona od rzeczy zgubionych. Ale on chyba wolałby, aby naśladowano jego miłosierdzie wobec ubogich. Dlatego w kościołach znajdujemy skarbonki św. Antoniego, przeznaczone na pomoc dla ubogich.

Dzwonnica wolnostojąca, zbudowana około połowy XIX w., w formie trzech filarów nakrytych dachem gontowym, między którymi zawieszone dzwony. Najstarszy z nich odlany został w 1661 r. przez Macieja Urlicha w Preszowie.