Mikołaj Oborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mikołaj Oborski
Herb Mikołaj Oborski
Data urodzenia 1611
Data i miejsce śmierci 16 kwietnia 1689
Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1658
Sakra biskupia brak danych
Zobacz też: Mikołaj Stanisław Oborski - jezuita.

Mikołaj Oborski herbu Pierzchała (ur. 1611, zm. 16 kwietnia 1689 w Krakowie) – biskup pomocniczy krakowski, kantor kapituły katedralnej poznańskiej w latach 1652-1657[1].

Był synem Jana, dziedzica na Łukowcu w ziemi czerskiej i Anny z Olędzkich oraz bratankiem biskupa Tomasza Oborskiego.

Studiował w Akademii Krakowskiej, następnie w Rzymie, gdzie w 1636 r. otrzymał święcenia kapłańskie, a następnie został doktorem praw. Kanonik chełmiński, krakowski od roku 1636, a od 1651 r. kanonik poznański. W roku 1655 nadzorował wywiezienie z Krakowa zbiorów skarbca katedralnego, od 1657 r. administrator diecezji krakowskiej i księstwa siewierskiego.

W 1658 r. został biskupem pomocniczym krakowskim. Konsekrował 193 kościoły, wyświęcił blisko 3 tysiące księży. Witał w imieniu kapituły krakowskiej króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego, w 1676 r. chrzcił córkę króla Jana III Sobieskiego Teresę Kunegundę. Uczestniczył w procesach beatyfikacyjnych Szymona z Lipnicy, księżnej Salomei, księżnej Kingi i biskupa krakowskiego Wincentego Kadłubka.

Katedrze wawelskiej podarował barokową monstrancję, zdobiący ją krzyżyk według tradycji niegdyś był własnością królowej Anny Jagiellonki. Z jego funduszy odnowiono także relikwiarz na rękę św. Stanisława.

Pochowany został w katedrze wawelskiej, gdzie do dziś znajduje się barokowe epitafium z portretem biskupa.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 26.