Korzecko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

50°48′1″N 20°25′23″E

- błąd

39 m

WD

50°48'1.1"N, 20°25'23.2"E, 50°47'54.82"N, 20°25'47.14"E

- błąd

14 m

Odległość

0 m

Korzecko
wieś
Ilustracja
Panorama wschodniego krańca Korzecka
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

kielecki

Gmina

Chęciny

Liczba ludności (2011)

701[1]

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

26-060[2]

Tablice rejestracyjne

TKI

SIMC

0234206[3]

Położenie na mapie gminy Chęciny
Mapa konturowa gminy Chęciny, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Korzecko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Korzecko”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Korzecko”
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa konturowa powiatu kieleckiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Korzecko”
Ziemia50°48′01″N 20°25′23″E/50,800278 20,423056

Korzeckowieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chęciny[4][3].

Do 1954 roku istniała gmina Korzecko. W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Korzecko, po jej zniesieniu w gromadzie Chęciny. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przez wieś przechodzi żółty szlak turystyczny z Wiernej Rzeki do Chęcin.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Korzecko[4][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
1016977 Zarośle przysiółek
1016983 Zatropie przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Korzecko w wieku XIX opisano jako wieś w powiecie kieleckim, gminie Korzecko, parafii Chęciny. W Liber beneficiorum Łaskiego (t. I, s. 586), Korzecko nazwane jest „Korzeczek”. Wieś położona 8 wiorst na zachód od Chęcin, w wąskiej dolinie u stóp pasma wyniosłości zwanych górami korzeczkowskimi. W 1883 posiada szkołę początkową, urząd gminny, kopalnie wapienia triasowego, używanego jako marmur żółty[5].

Europejskie Centrum Edukacji Geologicznej

Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z 1827 była to wieś rządowa, posiadała 28 domów i 160 mieszkańców.

W 2015 w Korzecku otwarto Europejskie Centrum Edukacji Geologicznej – ośrodek naukowo-badawczy Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego[6].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Drewniana kuźnia, w zagrodzie nr 81 z XIX w., wpisana do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.265 z 6.08.1976)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Raport o stanie gminy w roku 2020. Stan ludności 31.12.2020 str. 12 [dostęp 2022-03-12]
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 508 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b c TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-10-21].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-10-21]. 
  5. Korzecko, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 433.
  6. W Chęcinach otwarto Europejskie Centrum Edukacji Geologicznej UW. naukawpolsce.pap.pl, 19 października 2015. [dostęp 2018-04-22].
  7. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 24 listopada 2022, s. 23 [dostęp 2015-11-02].