Kostas Karamanlis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kostas Karamanlis
Κώστας Καραμανλής
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Konstandinos Karamanlis

Data i miejsce urodzenia

14 września 1956
Ateny

Premier Grecji
Okres

od 10 marca 2004
do 6 października 2009

Przynależność polityczna

Nowa Demokracja

Poprzednik

Kostas Simitis

Następca

Jorgos Papandreu

podpis
Kostas Karamanlis z amerykańską sekretarz stanu Condoleezzą Rice w Atenach w 2006. Z lewej strony Dora Bakojani

Konstandinos (Kostas) Karamanlis (gr. Κωνσταντίνος (Κώστας) Καραμανλής; ur. 14 września 1956 w Atenach[1]) – grecki polityk i prawnik, w latach 1997–2009 przewodniczący Nowej Demokracji (ND), premier Grecji od 2004 do 2009.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Bratanek Konstandinosa Karamanlisa, premiera i prezydenta Grecji. Kuzyn Kostasa Karamanlisa. Studiował prawo na Uniwersytecie Narodowym im. Kapodistriasa w Atenach. Następnie kształcił się w zakresie ekonomii i nauk politycznych w Stanach Zjednoczonych w The Fletcher School of Law and Diplomacy na Tufts University[1].

Dołączył do Nowej Demokracji, był działaczem związku studentów prawa i organizacji młodzieżowej swojego ugrupowania. W latach 1977–1979 odbył służbę wojskową w marynarce wojennej. Praktykował w zawodzie prawnika, zajmował się także działalnością akademicką. W 1993 został członkiem komitetu centralnego ND[1]. W czerwcu 1989 po raz pierwszy został wybrany do Parlamentu Hellenów, z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach w listopadzie tegoż roku, a następnie także w 1990, 1993, 1996, 2000, 2004, 2007 i 2009[2].

W 1997, na zjeździe ówcześnie opozycyjnej partii, został wybrany na przewodniczącego Nowej Demokracji[1] – pomogło mu nazwisko sławnego krewnego i założyciela ND, byłego prezydenta i premiera Konstandinosa Karamanlisa, który w pierwszych latach po obaleniu junty pułkowników w Atenach doprowadził Grecję do demokracji i członkostwa we wspólnotach europejskich. W 2000 Nowa Demokracja pod przywództwem Kostasa Karamanlisa poniosła jednak porażkę w wyborach parlamentarnych.

W marcu 2004 Nowa Demokracja wygrała wybory parlamentarne. 10 marca 2004 Kostas Karamanlis objął stanowisko premiera, stając w pierwszej kolejności przed koniecznością rozwiązania problemów związanych z przygotowaniami do igrzysk olimpijskich w Atenach w tym samym roku[3]. Władzę zachował również po zwołanych przez niego wcześniejszych wyborach parlamentarnych z września 2007, w których jego partia powtórnie odniosła zwycięstwo[4].

2 września 2009 ogłosił decyzję o przeprowadzeniu przedterminowych wyborów. Ruch ten argumentował koniecznością odnowienia i wzmocnienia swojego mandatu politycznego, potrzebnego do przeprowadzenia niezbędnych reform w obliczu kryzysu gospodarczego[5]. 4 października 2009 w wyborach parlamentarnych Nowa Demokracja poniosła porażkę. W rezultacie następnego dnia premier podał się dymisji i ogłosił rezygnację ze stanowiska przewodniczącego ND. 6 października 2009 nowym premierem Grecji został lider zwycięskiego PASOK-u Jorgos Papandreu[6][7][8].

Kontynuował działalność polityczną w ramach Nowej Demokracji. Mandat poselski utrzymywał w obu wyborach w 2012, a następnie również w styczniu i wrześniu 2015[2] oraz w 2019[9].

Kostas Karamanlis jest żonaty, ma dwoje dzieci[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Profil na stronie Parlamentu Hellenów. [dostęp 2015-02-11]. (ang.).
  2. a b Karamanlis Konstantinos. hellenicparliament.gr. [dostęp 2015-09-21]. (ang.).
  3. Greek socialists swept from power. bbc.co.uk, 8 marca 2004. [dostęp 2015-02-11]. (ang.).
  4. Greek PM wins vote by slim margin. bbc.co.uk, 17 września 2007. [dostęp 2015-02-11]. (ang.).
  5. Greece PM confirms election date. bbc.co.uk, 3 września 2009. [dostęp 2015-02-11]. (ang.).
  6. Greece’s Socialists win snap poll. bbc.co.uk, 5 października 2009. [dostęp 2015-02-11]. (ang.).
  7. Socialists oust conservatives in snap election. france24.com, 5 października 2009. [dostęp 2015-02-11]. (ang.).
  8. New Greek PM sworn in, cabinet to be appointed Tuesday. reuters.com/, 6 października 2009. [dostęp 2015-02-11]. (ang.).
  9. Οι 300 της νέας Βουλής. kathimerini.gr, 8 lipca 2019. [dostęp 2019-07-08]. (gr.).