Kromolice (powiat gostyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°46′3″N 17°17′19″E
- błąd 38 m
WD 51°46'6"N, 17°17'33"E
- błąd 38 m
Odległość 299 m
Kromolice
wieś
Ilustracja
Ruiny pałacu Modlibowskich
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat gostyński
Gmina Pogorzela
Liczba ludności (2006) 520
Strefa numeracyjna 65
Kod pocztowy 63-860
Tablice rejestracyjne PGS
SIMC 0374901
Położenie na mapie gminy Pogorzela
Mapa konturowa gminy Pogorzela, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Kromolice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kromolice”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kromolice”
Położenie na mapie powiatu gostyńskiego
Mapa konturowa powiatu gostyńskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Kromolice”
Ziemia51°46′03″N 17°17′19″E/51,767500 17,288611

Kromolicewieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Pogorzela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś szlachecka, własność kasztelana międzyrzeckiego Andrzeja Górki, około 1580 roku leżała w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego[1]..

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa leszczyńskiego.

Od roku 1600 wieś była własnością rodziny Modlibowskich, herbu Dryja. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Krotoszyn w rejencji poznańskiej[2]. Kromolice należały do okręgu kobylińskiego tego powiatu i stanowiły odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas Nepomucen Modlibowski[2]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 469 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 56 dymów (domostw)[2].

Pałac[edytuj | edytuj kod]

W 1860 roku w Kromolicach Stanisław Modlibowski, ówczesny właściciel, zbudował pałac. Obiekt wybudowany na planie prostokąta, kryty dachem dwuspadowym. Od frontu portyk zwieńczony trójkątnym frontonem, podtrzymywanym przez cztery kolumny jońskie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 251.
  2. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Jan Nepomucen Bobrowicz, Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 245.