Pogorzela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta w woj. wielkopolskim. Zobacz też: Pogorzela - wieś w woj. opolskim, w pow. brzeskim, w gminie Olszanka.
Pogorzela
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Ratusz
Herb
Herb Pogorzeli
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat gostyński
Gmina Pogorzela
Prawa miejskie przed 1458
Burmistrz Piotr Curyk
Powierzchnia 4,36[1] km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

2076[2]
476,1 os./km²
Strefa numeracyjna +48 65
Kod pocztowy 63-860
Tablice rejestracyjne PGS
Położenie na mapie gminy Pogorzela
Mapa lokalizacyjna gminy Pogorzela
Pogorzela
Pogorzela
Położenie na mapie powiatu gostyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gostyńskiego
Pogorzela
Pogorzela
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Pogorzela
Pogorzela
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pogorzela
Pogorzela
Ziemia51°49′20″N 17°13′50″E/51,822222 17,230556
TERC (TERYT) 3004064
SIMC 0954580
Urząd miejski
Rynek 1
63-860 Pogorzela
Strona internetowa

Pogorzelamiasto w woj. wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pogorzela[3].

Według danych z 31 grudnia 2014 miasto liczyło 2063 mieszkańców[4].

Pogorzela uzyskała lokację miejską przed 1458 rokiem[5].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Pogorzela położona jest na zachodnim skraju Wysoczyzny Kaliskiej[6], w obszarze źródłowym strumieni Rdęca i Pogona[7], na skrzyżowaniu dróg Krotoszyn-Gostyń i Koźmin-Krobia, przy nieczynnej linii kolejowej Koźmin-Piaski (stacja kolejowa Pogorzela), około 14 km na południowy wschód od Gostynia, około 18 km na północny zachód od Krotoszyna[6].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Pogorzeli w 2014 roku [2].


Piramida wieku Pogorzela.png

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowane po raz pierwszy na początku XV wieku. Miasto było wówczas własnością Wczelów-Pogorzelskich. W XVI w. przez jakiś czas było ośrodkiem luteranizmu, jako syn miejscowego duchownego w 1577 r. urodził się Samuel Dambrowski. Szybszy rozwój Pogorzeli nastąpił dopiero w wieku XVIII (głównie rzemiosło).

W czasie zaboru pruskiego Pogorzela należała do powiatu Krotoszyn (1793-1919)[8]. Według spisu urzędowego z 1837 roku miasto liczyło 1326 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 168 dymów (domostw)[8].

Podczas powstania wielkopolskiego sformowano tu ochotniczą kompanię, która później brała udział w walkach pod Rawiczem. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego[6], do 1975 roku znajdowało się w powiecie krotoszyńskim, a od 1999 w powiecie gostyńskim.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół św. Michała Archanioła późnobarokowy, zbudowany w latach 1778-1785

Inne obiekty turystyczne[edytuj | edytuj kod]

W Pogorzeli znajdowała się niegdyś synagoga[7], wybudowana w drugiej połowie XIX wieku, przed 1887 rokiem, przy ulicy Kotkowiaka. Została zdewastowana podczas II wojny światowej, a po wojnie rozebrana[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bank Danych Regionalnych – Strona główna (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Pogorzela, w oparciu o dane GUS.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 XII 2014 r. (3,73 MB), Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2015, s. 107, ISSN 2083-3342 [dostęp 2016-01-02] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-30].
  5. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 60-61.
  6. a b c d Jan Maj, Alicja Dziewulska: Krotoszyn: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-147-X.
  7. a b c Pogorzela w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  8. a b Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Jan Nepomucen Bobrowicz, Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 248.
  9. a b c d e Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 34. [dostęp 2 stycznia 2016].
  10. a b c d e f Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 385-386. ISBN 83-7079-589-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]