Pogorzela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w woj. wielkopolskim. Zobacz też: Pogorzela - wieś w woj. opolskim, w pow. brzeskim, w gminie Olszanka.
Pogorzela
Ratusz
Ratusz
Herb
Herb Pogorzeli
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat gostyński
Gmina Pogorzela
gmina miejsko-wiejska
Burmistrz Piotr Curyk
Powierzchnia 4,36[1] km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

2 076[2]
476,1 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 65
Kod pocztowy 63-860
Tablice rejestracyjne PGS
Położenie na mapie powiatu gostyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gostyńskiego
Pogorzela
Pogorzela
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Pogorzela
Pogorzela
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pogorzela
Pogorzela
Ziemia51°49′20″N 17°13′50″E/51,822222 17,230556
TERC
(TERYT)
4304004064
Urząd miejski
Rynek 1
63-860 Pogorzela
Strona internetowa

Pogorzelamiasteczko w woj. wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pogorzela[3].

Według danych z 31 grudnia 2014 miasto liczyło 2063 mieszkańców[4].

Położenie[edytuj]

Pogorzela położona jest na zachodnim skraju Wysoczyzny Kaliskiej[5], w obszarze źródłowym strumieni Rdęca i Pogona[6], na skrzyżowaniu dróg Krotoszyn-Gostyń i Koźmin-Krobia, przy nieczynnej linii kolejowej Koźmin-Piaski (stacja kolejowa Pogorzela), około 14 km na południowy wschód od Gostynia, około 18 km na północny zachód od Krotoszyna[5].

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Pogorzeli w 2014 roku [2].


Piramida wieku Pogorzela.png

Historia[edytuj]

Wzmiankowane po raz pierwszy na początku XV wieku. Miasto było wówczas własnością Wczelów-Pogorzelskich. W XVI w. przez jakiś czas było ośrodkiem luteranizmu, jako syn miejscowego duchownego w 1577 r. urodził się Samuel Dambrowski. Szybszy rozwój Pogorzeli nastąpił dopiero w wieku XVIII (głównie rzemiosło).

W czasie zaboru pruskiego Pogorzela należała do powiatu Krotoszyn (1793-1919)[7]. Według spisu urzędowego z 1837 roku miasto liczyło 1326 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 168 dymów (domostw)[7].

Podczas powstania wielkopolskiego sformowano tu ochotniczą kompanię, która później brała udział w walkach pod Rawiczem. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego[5], do 1975 roku znajdowało się w powiecie krotoszyńskim, a od 1999 w powiecie gostyńskim.

Zabytki[edytuj]

Kościół św. Michała Archanioła późnobarokowy, zbudowany w latach 1778-1785

Inne obiekty turystyczne[edytuj]

W Pogorzeli znajdowała się niegdyś synagoga[6], wybudowana w drugiej połowie XIX wieku, przed 1887 rokiem, przy ulicy Kotkowiaka. Została zdewastowana podczas II wojny światowej, a po wojnie rozebrana[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj]

  1. Bank Danych Regionalnych – Strona główna (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Pogorzela, w oparciu o dane GUS.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 XII 2014 r. (3,73 MB). 2015. [dostęp 2 stycznia 2016]. [zarchiwizowane z tego adresu]. s. 107. ISSN 2083-3342.
  5. a b c d Jan Maj, Alicja Dziewulska: Krotoszyn: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-147-X.
  6. a b c Pogorzela w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom VIII (Perepiatycha – Pożajście) z 1887 r.
  7. a b Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Jan Nepomucen Bobrowicz, Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 248.
  8. a b c d e Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2 stycznia 2016]. s. 34.
  9. a b c d e f Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 385-386. ISBN 83-7079-589-7.

Linki zewnętrzne[edytuj]