Krzyż Zasługi dla Duchownych Wojskowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzyż Zasługi dla Duchownych Wojskowych
Verdienstkreuz für Militärgeistliche
Awers
Awers
Baretka
Baretka
Ustanowiono 1801

Krzyż Zasługi dla Duchownych Wojskowych (niem. Verdienstkreuz für Militärgeistliche wzgl. Geistliches verdienstkreuz, GVK) – odznaczenie Cesarstwa Austrii i C. i K. monarchii, nadawane od 1801 do 1918.

Historia i oznaka[edytuj | edytuj kod]

Potoczne zwane "krzyżem Piis Meritis" (od swej dewizy: "Za pobożne zasługi") odznaczenie zostało ustanowione 23 listopada 1801 przez ostatniego cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Franciszka II jako krzyż zasługi dla wojskowych duchownych wyznań chrześcijańskich, którzy "wyróżnili się poprzez szczególnie sumienne i przykładne wypełnianie obowiązków wojskowych duchownych na polu bitwy lub w czasie pokoju".

Odznaczenie posiadało dwie klasy, Krzyż Złoty i Srebrny. Oznaką był krzyż łaciński trójlistny, obustronnie emaliowany na biało. W medalionie środkowym awersu znajdował się napis "Piis meritis" w niebieskim polu, w 1859 Krzyż Złoty otrzymał biały medalion środkowy z tym samym napisem. W przypadku zasług zdobytych na polu bitwy ozdabiano od 1916 wstążkę orderową dwoma skrzyżowanymi mieczami złotymi lub srebrnymi.

Krzyż noszony był na białej wstążce z czerwonymi paskami, wiązanej w trójkąt zgodnie z tradycją austriacką. Od 1911 krzyż uzyskany w czasie pokoju noszono na białej wstążce.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Krzyżem Zasługi dla Duchownych Wojskowych.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi dla Duchownych Wojskowych.

Krzyżem zostali odznaczeni polscy duchowni: Antoni Matejkiewicz, Józef Panaś oraz grupa duchownych w 1916[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Duchowieństwo katolickie w armii austriackiej. „Głos Rzeszowski”, s. 3, Nr 6 z 30 stycznia 1916. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]