Antoni Matejkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Matejkiewicz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1886
Pogorzany
Data i miejsce śmierci 16 listopada 1970
Pogorzany
dziekan Wojska Polskiego
Okres sprawowania
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1909
Odznaczenia
Krzyż Zasługi dla Duchownych Wojskowych
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice (od 1908)

Antoni Matejkiewicz (ur. 1 stycznia 1886[1] w Pogorzanach, zm. 16 listopada 1970 w Pogorzanach) – polski duchowny, działacz oświatowy, dziekan Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1905 wstąpił do Archidiecezjalnego Seminarium Duchownego we Lwowie, ukończył je i uzyskał święcenia kapłańskie w 1909. Do 1913 pełnił obowiązki duszpasterskie w archidiecezji lwowskiej w parafii Horodenka, następnie w Zadwórzu). W 1914 został powołany jako kapelan do armii austro-węgierskiej; do 1917 pełnił służbę przy Szpitalu Wojskowym nr II w Stanisławowie, a następnie przy komendzie powiatowej w Miechowie i przy Szpitalu Epidemiologicznym w Kielcach. W 1916 został odznaczony Krzyżem Zasługi dla Duchownych Wojskowych. 1 listopada 1918 ks. Matejkiewicz wystąpił z armii austro-węgierskiej i wstąpił do Wojska Polskiego.

Od 1 listopada do 20 lutego 1919 odbywał służbę w randze starszego kapelana garnizonu kieleckiego (odpowiednik majora), a od 1921 – jako szef duszpasterstwa przy Dowództwie Okręgu Generalnego „Kielce” w Kielcach (później przemianowany na Dowództwo Okręgu Korpusu nr 10 w Przemyślu). W 1922 został zweryfikowany w stopniu dziekana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 9. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania katolickiego. Od 1923 pełnił służbę na stanowisku szefa duszpasterstwa wyznania rzymsko-katolickiego w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu[2], a następnie – od 1930 – w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. W 1923 awansował na dziekana (odpowiednik pułkownika). Był projektodawcą odbudowy Kościoła Garnizonowego w Brześciu oraz był zaangażowany w przebudowę Kościoła Klarysek we Lwowie.

Do historii przeszedł jako jeden z pionierów spółdzielczości wojskowej.

Według niektórych źródeł[3], 1 września 1939 ks. Matejkiewicz został mianowany Dziekanem Generalnym Wojska Polskiego przy Naczelnym Wodzu (ranga ta była odpowiednikiem generała brygady). Według innych źródeł, ks. Matejkiewicz pozostał we Lwowie i brał udział w obronie miasta. Następnie zamieszkał z siostrą w Pogorzanach (jej mąż zginął w Katyniu). Pracowała ona jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Szczyrzycu (którego Pogorzany były przysiółkiem). Tam ks. Matejkiewicz brał udział w tajnym nauczaniu, którego był inicjatorem i gorącym orędownikiem. Ks. Matejkiewicz stał także na czele Komitetu Budowy Szkoły w Szczyrzycu (nowy budynek został otwarty w 1948). Od powstania Związku Szczyrzyczan w 1926 ks. Matejkiewicz był także jego prezesem.

Po wojnie pozostał w Szczyrzycu, gdzie zaangażował się w założenie Prywatnego Liceum i Gimnazjum oo. Cystersów oraz organizację gimnazjalnej (następnie parafialnej) orkiestry.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. W Dzienniku Personalnym M.S.Wojsk. Nr 11 z 7 czerwca 1934 r. s. 189 została sprostowana data urodzenia Antoniego Matejkiewicza z 11 stycznia 1886 na 1 stycznia 1886.
  2. Rocznik oficerski 1923 s. 110, 1425.
  3. J. Sroka, Brześć nad Bugiem, Dzieje miasta i twierdzy, s. 119-120.
  4. Matejkiewicz Antoni ks. płk (1886 – 1970). ordynariat.wp.mil.pl, 9 sierpnia 2011. [dostęp 30 marca 2015].
  5. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”, s. 3, Nr 1 z 19 marca 1937. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ks. Paweł Biel: Ks. pułkownik Antoni Matejkiewicz. Kapłan – żołnierz – Szczyrzyczanin, Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Szczyrzyckiej, Doliny Stradomki i Grodziska. Szczyrzyc, 2009. ISBN 978837631749.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]