Ksawery Szlenkier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ksawery Szlenkier
Ilustracja
Ksawery Szlenkier
Data i miejsce urodzenia

9 stycznia 1981
Warszawa

Zawód

aktor

Współmałżonek

Małgorzata Buczkowska

Lata aktywności

od 2002

Ksawery Szlenkier (ur. 9 stycznia 1981 w Warszawie) – polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny.

W 2005 roku ukończył studia na wydziale aktorskim PWSFTviT w Łodzi. W tym samym roku otrzymał nagrodę Zarządu Głównego ZASP za rolę Raskolnikowa w „Swidrygajłowie” w reż. J. Gajosa na XXIII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi.

Współpracował m.in. z Teatrem Nowym w Łodzi, Teatrem im. S. Jaracza w Łodzi, Teatrem Narodowym w Warszawie.

Zagrał u boku Emily Watson w "Within the whirlwind" (Wichry Kołymy) w reżyserii laureatki Oscara Marleen Gorris, a także w międzynarodowych produkcjach takich jak: "My name is Sara" w reżyserii Stevena Oritta, "The coldest game" (Ukryta gra) Łukasza Kośmickiego, czy "Sprava - The Reporter Movie" uznanego słowackiego reżysera Petera Bebjaka. Polskiej publiczności znany z serialu TVP2 "Czas honoru", filmu Juliusza Machulskiego "Ambassada" i z produkcji Canal+ "Krew z krwi" w reżyserii Xawerego Żuławskiego. Współpracował też m.in. z Władysławem Pasikowskim czy Michałem Rosą.

Aktor jest mężem Małgorzaty Buczkowskiej.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Spektakle[edytuj | edytuj kod]

  • 2005: Poszaleli - Teatr Nowy w Łodzi
  • 2005: Choroba młodości - Teatr Nowy w Łodzi
  • 2006: Kac - Teatr Nowy w Łodzi
  • 2008: Balkon - Teatr im. S. Jaracza w Łodzi
  • 2008: Mewa albo czajka - Teatr Scena Prezentacje
  • 2009: Rozmowy w parku - Teatr Scena Prezentacje
  • 2010: Barbelo, o psach i dzieciach - Teatr im. S. Jaracza w Łodzi
  • 2010: Lustra - Teatr Laboratorium
  • 2011: Hiob - Teatr na Bielanach
  • 2013: Bezimienne dzieło - Teatr Narodowy w Warszawie
  • 2014: Zbójcy - Teatr Narodowy w Warszawie
  • 2016: Mój syn, Maksymilian - Teatr Oratorium
  • 2017: Historyja o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim - Teatr Oratorium
  • 2018: Sceny z Wieczernika - Teatr Oratorium
  • 2019: Wieczernik - Teatr Telewizji

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]