Kwanggaet’o Wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwanggaet’o Wielki
광개토 / 廣開土
Imię koreańskie
Hangul 광개토
Hancha 廣開土
Transkrypcja poprawiona Gwanggaeto
Transkrypcja MCR Kwanggaet’o
Wymowa (IPA) [kwaŋ.ɡɛ.tʰo]
ilustracja
Kwanggaet’o Wielki.
(rysunek współczesny)
faksymile
władca Korei (Koguryŏ)
Okres od 391
do 413
Era panowania Yŏngnak
(영락 / 永樂)
Poprzednik Kogugyang
Następca Changsu
Dane biograficzne
Data urodzenia 374
Data śmierci 413
Przyczyna śmierci choroba
Miejsce spoczynku Kungnae-sŏng
41°08′32″N 126°12′38″E/41,142222 126,210556
Ojciec Kogugyang
Dzieci Changsu

Kwanggaet’o Wielki (ur. 374, zm. 413) – 19. władca koreańskiego państwa Koguryŏ, rządzący w latach 391–413.

Pod jego rządami Koguryŏ weszło w swój „złoty wiek”[1], stając się jednym z mocarstw Dalekiego Wschodu[2][3]. Kwanggaet’o prowadził liczne kampanie, przyłączając do Korei zachodnią Mandżurię[4], a nawet część Mongolii Wewnętrznej i Kraju Nadmorskiego[5]. Koguryŏ przejęło też dolinę Han-gang, aby kontrolować ponad dwie trzecie Półwyspu Koreańskiego[6].

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Kwanggaet’o zastąpił na tronie swojego ojca, Kogugyanga, po jego śmierci w roku 391. Przy swojej intronizacji ogłosił erę Yŏngnak (영락) i przyjął tytuł T’aewang (kor. 태왕; chiń. 太王; dosł. „Najwyższy Król”), co było równoważne z „cesarzem”[7], czyniąc swój kraj oficjalnie równym cesarskim dynastiom chińskim.

W latach 392396 wdał się w zbrojną konfrontację z Baekje. Zmobilizował w tym celu 40 000 zbrojnych i zajął 10 umocnionych miast, po czym zapobiegł kontratakom przeciwnika. Ostatecznie gdy armia Kwanggaet’o wkroczyła do Wiryesŏng, stolicy Baekje, przeciwnik skapitulował. Hołd władcy Koguryŏ złożyli wówczas: władca Baekje Asin[8], książę-następca oraz dziesięciu urzędników dworskich[9].

Korea za czasów Kwanggaet’o

W latach 400, 405 i 406 Koreańczycy byli atakowani z północnego-zachodu przez Późniejsze Yan; Kwanggaet’o odparł wszystkie te ataki podporządkowując Korei Liaotung. W 404 roku natomiast rozbił inwazyjne wojska Wa z Wysp Japońskich.

Kwanggaet’o Wielki zmarł w wyniku bliżej nieznanej choroby w wieku 39 lat.

Osiągnięcia Kwanggaet’o są opisane na Steli Kwanggaet’o, wzniesionej w roku 414 w Kungnae. Monument wystawiony przez jego następcę, Changsu, jest największą grawerowaną stelą na świecie[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ainslie Thomas Embree, Encyclopedia of Asian history, 1988, s. 324, ISBN 978-0-684-18899-7 (ang.).
  2. John Morris Roberts: The History of the World. Oxford: University Press, s. 443. ISBN 978-0-19-993676-2. (ang.)
  3. Hugh Dyson Walker: East Asia. A New History. AuthorHouse, s. 6–7. ISBN 978-1-4772-6517-8. (ang.)
  4. Owen Miller, Lee Injae, Pak Jin Hun, Yi Hyun Hae: Korean history in maps. s. 49. ISBN 978-1-107-09846-6.
  5. Stephen Kotkin, David Wolff, Rediscovering Russia in Asia, Routledge, 2015, ISBN 978-1-317-46129-6 (ang.).
  6. Jinwung Kim: From Land of the Morning Calm to states in conflict. Bloomington. s. 35. ISBN 978-0-253-00078-1. (ang.)
  7. Goguryeo's Worldview and Three Kingdoms, „Korea Now” (32), Korea Herald, 2004 (ang.).
  8. Koguryŏ – the origin of Korean power & pride, 2007, s. 137, ISBN 89-91448-83-6.
  9. 이윤섭: 광개토대왕과 장수왕. 이북스펍, 2014. ISBN 979-11-5519-132-3. (kor.)
  10. Ch’oe Sŭng P’ilS.P.’, 세상이 깜짝 놀란 우리 역사 진기록, 뜨인돌출판, 2010, ISBN 978-89-5807-473-1 (kor.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Kogugyang
władca Korei (Koguryŏ)
391–413
Następca
Changsu