Przejdź do zawartości

Kwas ursolowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kwas ursolowy
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
biały lub prawie biały proszek[1]
Wzór Hilla

C30H48O3

Masa molowa

456,70 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

77-52-1

PubChem

64945

DrugBank

DB15588

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwas ursolowy, kwas ursanowy[3]organiczny związek chemiczny, z grupy terpenoidów, pochodna ursanu.

Kwas ursolowy występuje najczęściej w postaci wolnej, ale tworzy też pochodne glikozydowe, glikozydoestrowe i estrowe.

Kwas ursolowy, podobnie jak inny triterpenoid pentacykliczny, kwas oleanolowy, występuje powszechnie u roślin klasy dwuliściennych, we wszystkich częściach rośliny, to jest w korzeniu, łodydze, liściach, kwiatach, owocach i nasionach.

Izolowany z liści gatunku mącznica lekarska Arctostaphylos uva ursi (Ericaceae) – stąd nazwa. Występuje w wielu gatunkach rodziny Ericaceae, liściach jemioły Viscum album (Loranthaceae), szałwii lekarskiej Salvia officinalis (Lamiaceae) i głogów Crataegus (Rosaceae)

Wykazuje liczne właściwości farmakologiczne, takie jak działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne, grzybo- i pierwotniakobójcze, przeciwbólowe, przeciwnowotworowe, oraz przeciwcukrzycowe, moduluje także funkcjonowanie układu immunologicznego i krwionośnego, zmniejsza stężenie cholesterolu w surowicy krwi[4][5].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
  2. Ursolic acid [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 3 października 2021, numer katalogowy: U6753 [dostęp 2024-03-08].
  3. Ł. Sędek, M. Michalik, Nowe badania nad saponinami ujawniają ich liczne lecznicze właściwości, „Kosmos”, 54 (4), 2005, s. 345–356.
  4. Jie Li, Wei-Jian Guo, Qing-Yao Yang, Effects of ursolic acid and oleanolic acid on human colon carcinoma cell line HCT15, „World Journal of Gastroenterology”, 8 (3), 2002, s. 493–495, DOI: 10.3748/wjg.v8.i3.49, PMID: 12046077, PMCID: PMC4656428 (ang.).
  5. Stanisław Kohlmüncer, Farmakognozja, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003.