Lampart morski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lampart morski
Hydrurga leptonyx[1]
(de Blainville, 1820)
Młody lampart morski
Młody lampart morski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
(bez rangi) płetwonogie
Rodzina fokowate
Rodzaj Hydrurga[2]
Gatunek lampart morski
Synonimy
  • Phoca leptonyx de Blainville, 1820
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Lampart morski[4], amfitryta lamparcia[5] (Hydrurga leptonyx) – gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych. Jej nazwa pochodzi od cętkowanej sierści (znane są dwie formy barwne amfitryty lamparciej, z których pierwsza ma szaro lub czarno ubarwiony grzbiet, spodnią część ciała jasnoszarą, druga ubarwiona szaro z czarnymi cętkami). Jedyny przedstawiciel rodzaju Hydrurga.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek występujący w okołobiegunowej strefie dryfującego lodu na południe do wybrzeży Antarktydy[6].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Może osiągać długość do 3,6 m i wagę do 500 kg (370–500 kg u samic i 270–330 kg u samców). Jego sierść nie ma podściółki puchowej i jest rzadka. Głowa jest dłuższa niż u innych fok. Zamieszkuje wody Antarktyki w strefie lodu dryfującego oraz południową część Oceanu Indyjskiego w rejonie Wysp Kerguelena[7]. Żywi się najczęściej młodymi pingwinami, jako jedyna foka żywi się też innymi fokami, a ryby są tylko uzupełnieniem jego diety. Jest szybki, zwinny i dobrze przystosowany do polowania - ma kły i siekacze ukształtowane do chwytania i rozdzierania zdobyczy, a zęby trzonowe dobre do przytrzymywania i cięcia ze względu na ich ostre krawędzie, trzonowce mają też zazębiające się guzki służące do odcedzania kryla. Żyje samotniczo, oprócz okresu rozrodu, kiedy tworzy stada. Dojrzałość płciową osiąga w wieku, około 5 lat, żyje do 20 lat. Samica rodzi zazwyczaj 1 młode, a ciąża trwa od 8 do 12 miesięcy.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Hydrurga leptonyx, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs: für höhere Schulen. Stuttgart: Scheitlin & Krais, 1848, s. xi. (niem.)
  3. Southwell, C. (IUCN SSC Pinniped Specialist Group) 2008. Hydrurga leptonyx. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-14]
  4. Zmiany w populacjach ptaków i ssaków płetwonogich Antarktyki Zachodniej. „Kosmos – Problemy nauk biologicznych”. 62 (3), s. 393-400, 2013. ISSN 0023-4249. 
  5. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 153. ISBN 978-83-88147-15-9.
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Hydrurga. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-14]
  7. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Hydrurga leptonyx. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 22 września 2009]