Latarniowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy określenia statku. Zobacz też: film o tym tytule.
Latarniowiec "Bürgermeister O’Swald II" (2006). Oznakowanie "ELBE 1" na burcie odnosi się do pozycji, na której ten latarniowiec był zakotwiczony.

Latarniowiecstatek wodny pełniący funkcję latarni morskiej lub innego światła nawigacyjnego. Klasyfikowany jest jako pływający znak nawigacyjny. Przeważnie bez napędu, zakotwiczony na stałe w miejscu, gdzie budowa latarni morskiej jest niemożliwa albo nieopłacalna.

Oprócz światła o pewnej charakterystyce (nie może jednak z powodu ruchu obrotowego statku występować światło sektorowe), latarniowce wyposażano w sygnał mgłowy, później w radiolatarnie i radionamiernik Racon. Zasięg światła latarniowców nie jest daleki ze względu na niskie wzniesienie światła nad poziom morza.

Obecnie latarniowce są spotykane coraz rzadziej, zamiast nich stosuje się pławy świetlne (Light-float) lub LANBY (Large Automatic Navigation BuoY) – (wielka, automatyczna boja nawigacyjna). Pławy są opisane w spisach świateł i publikacjach nautycznych (locjach).

Polska w swojej historii nie miała żadnej jednostki tego rodzaju, choć przed II wojną światową podejmowano starania w celu pozyskania latarniowca. Wrak duńskiej jednostki Motorfyrskib No. II z 1916 niszczeje zatopiony przy nabrzeżu, w gdańskiej stoczni[1]. W sierpniu 2016 ogłoszono że wrak zostanie wydobyty[2].

Przypisy

  1. Marek Gotard: Smutny koniec wyjątkowego latarniowca. [dostęp 22 sierpnia 2016].
  2. Rafał Borowski: Wrak latarniowca zostanie wydobyty. [dostęp 22 sierpnia 2016].

Bibliografia[edytuj]

  • Lesław Furmaga, Józef Wójcicki: Mały słownik morski. Gdynia: Mitel International Ltd, 1993. ISBN 83-85413-73-1.