Statek wycieczkowy
_02.jpg)
Statek wycieczkowy (również wycieczkowiec[1]) – statek kursujący po określonej trasie, zgodnie z uprzednio przyjętym planem, który obejmuje program turystyczny w różnych portach i który zwykle nie zabiera pasażerów ani nie pozwala pasażerom na zejście na ląd w trakcie podróży[2].
Wszyscy pasażerowie mają kajuty[1][3]. Statek posiada na pokładzie obiekty służące rozrywce[1][3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwszym wycieczkowcem zbudowanym w 1938 r. specjalnie dla masowej turystyki morskiej był niemiecki MS Wilhelm Gustloff o pojemności 25 484 BRT[4].
Po II wojnie światowej nastąpił stopniowy zmierzch regularnej żeglugi pasażerskiej. Statki przegrały konkurencję z samolotami. Linie pasażerskie traciły klientów i sezonowe wycieczki morskie nie zrównoważyły całorocznych kosztów utrzymania liniowców. Budowa dwóch największych statków pasażerskich po wojnie: SS France (1961) i RMS Queen Elizabeth 2 (1969) nie zmieniła trendu. Oba statki przynosiły straty armatorom i SS France został przebudowany na wycieczkowiec, a Queen Elizabeth 2 został zamieniony na pięciogwiazdkowy hotel w Dubaju[5].
SS France został wycofany z eksploatacji w 1975 r., a następnie zakupiony przez norweskiego armatora Knuta Klostera, który od 12 lat organizował rejsy wycieczkowe po Karaibach. Norwegian Caribbean Lines zmieniło jego nazwę na Norway. Armator inwestując 60 milionów dolarów zainstalował w ramach przebudowy dodatkowe kabiny zwiększając liczbę miejsc do 2400 (poprzednio 2044). Przedłużono rufowe pokłady słoneczne i zdemontowano część siłowni zmniejszając szybkość eksploatacyjną do 16 węzłów, ale jednocześnie zmniejszając zużycie paliwa. Na dziobie i rufie zainstalowano stery strumieniowe, które pozwoliły na samodzielne manewrowanie w portach. Statek po kilku latach od przebudowy pływając po Karaibach przynosił nowemu właścicielowi zyski[6].
Ostatecznie era transatlantyckich liniowców zakończyła się na rzecz wycieczkowców wraz z ostatnim klasycznym transatlantykiem, którym był polski TSS Stefan Batory, pływającym regularnie do 1988 roku[7].
Dla wycieczkowców zmieniono koncepcję żeglugi. Zmieniła się konstrukcja statków i organizacja przedsiębiorstw żeglugowych. Pasażer turysta wymagał innej usługi. Na pokładach przygotowano dla nich wiele atrakcji, to m.in. strefy rozrywki: aqua park dla dzieci, zakręcone zjeżdżalnie wodne, bary i restauracje, ścianki wspinaczkowe, boisko do koszykówki, siatkówki, baseny i jacuzzi, spa, centrum fitness, teatr, kino, kasyno, w tym pokój VIP, zabawy różnego typu. Największe z nich mają długość powyżej 350 metrów, szerokość 60–65 m i po kilkanaście pokładów. Mogą zabrać 5000–6000 pasażerów[8][9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Wycieczkowiec, [w:] Pojęcia stosowane w statystyce publicznej [online], Główny Urząd Statystyczny [dostęp 2021-08-08].
- ↑ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (CELEX: 32016R0399).
- ↑ a b Słownik statystyk transportu [online], 2019, s. 95 [dostęp 2025-11-09].
- ↑ wycieczkowiec, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-12-06].
- ↑ Romuald Pietraszek, Widziane z morza. Księgi Floty Ojczystej, Gdynia: Wyższa Szkoła Morska, 1998, s. 130–134, ISBN 83-911056-0-1.
- ↑ Janusz Wolniewicz, Niezwykłe losy transatlantyków, Warszawa: Ypsylon, 1996, s. 129–134, ISBN 83-85135-82-0.
- ↑ Peter Grajda, TSS STEFAN BATORY, 1968/ 1988 - Polish Ocean Liner/ Polski Transatlantyk, TS/S STEFAN BATORY, Polish Ocean Liner 1968-1988, Toronto [dostęp 2026-01-12] (pol. • ang.).
- ↑ Największy wycieczkowiec świata już gotowy.. www.gospodarkamorska.pl. [dostęp 2022-02-23].
- ↑ Symphony of the Seas – technische Daten.. www.logitravel.de. [dostęp 2022-02-23].
| Statki towarowe | |
|---|---|
| Statki pasażerskie | |
| Statki rybackie | |
| Statki pomocnicze |
