Lech Szyszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lech Szyszko
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1934
Wilno
Data i miejsce śmierci 9 czerwca 2005
Warszawa
prof. dr. hab nauk ekonomicznych
Alma Mater Szkoła Główna Planowania i Statystyki (dziś Szkoła Główna Handlowa)
Doktorat 1963 – nauki ekonomiczne
Szkoła Główna Planowania i Statystyki (dziś Szkoła Główna Handlowa)
Habilitacja 1987 – nauki ekonomiczne
Szkoła Główna Planowania i Statystyki (dziś Szkoła Główna Handlowa)
Profesura 1990
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal KEN

Lech Julian Szyszko (ur. 29 marca 1934 w Wilnie, zm. 9 czerwca 2005 w Warszawie[1]) – polski ekonomista, nauczyciel akademicki, profesor zwyczajny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1936 wraz z rodzicami mieszkał w Koninie, skąd w grudniu 1939 został wysiedlony przez Niemców do Tarnowa. Tam ukończył szkołę powszechną oraz Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące im. A. Mickiewicza. W 1951 rozpoczął studia na Wydziale Planowania Finansowego w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, które ukończył w 1956, uzyskując tytuł magistra ekonomii. W 1963 obronił pracę doktorską. Kolejne etapy rozwoju naukowego to uzyskanie stopnia doktora habilitowanego w 1987, a następnie tytułu profesora nauk ekonomicznych w 1990.

Od początku pracy naukowej głównym przedmiotem zainteresowań Profesora były problemy teorii i praktyki funkcjonowania mechanizmu finansowego w gospodarce narodowej. Od początku okresu transformacji w polskiej gospodarce głównym nurtem jego rozważań naukowych były finansowe narzędzia sterowania procesami gospodarczymi, ocena i postulaty w sprawie prowadzonej w Polsce polityki fiskalnej i monetarnej, tworzenia i rozwoju rynku finansowego, głównie rynku papierów wartościowych. Profesor Szyszko był bardzo lubianym nauczycielem. Miał wiele osiągnięć w zakresie dydaktyki i kształtowania młodej kadry naukowej.

Podczas pracy na uczelni pełnił różne funkcje, m.in. był kierownikiem Studiów Podyplomowych, przez dwie kadencje był prodziekanem Wydziału Finansów i Statystyki SGPiS. Od 1994 do 2004 był kierownikiem Katedry Finansów Przedsiębiorstwa. Cechą charakterystyczną jego pracy zawodowej była dbałość o rodzinną atmosferę wśród kadry.

Bardzo ważną formą działalności naukowej Profesora była współpraca z praktyką gospodarczą. Przez kilka lat pracował jako ekspert w Centralnym Urzędzie Planowania. W latach 1956–1961 pracował w Departamencie Planowania Narodowego Banku Polskiego, a następnie w Centrali PKO jako doradca naczelnego dyrektora, w Centrali BGŻ jako doradca prezesa. Od września 1977 do maja 1978 pełnił funkcję attaché finansowego w polskiej ambasadzie w Hawanie. W czasie pobytu na Kubie prowadził wykłady dla kadry kierowniczej administracji finansowej personelu dydaktycznego uniwersytetów w Hawanie i Oriente.

Dnia 30 listopada 2004 w Szkole Głównej Handlowej odbyła się konferencja honorująca jubileusz 50-lecia pracy naukowo-dydaktycznej prof. Lecha Szyszko i prof. Jana Szczepańskiego, zorganizowana przez współpracowników z Katedry Finansów Przedsiębiorstwa SGH.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz Wojskowy na Powązkach – grób Lecha Szyszko
  • Lech Szyszko: Oddziaływanie banku na gospodarkę przedsiębiorstwa. Warszawa: Instytut Finansów, 1966.
  • Jan Szczepański, Lech Szyszko: Finanse przedsiębiorstw handlowych. Warszawa: SGPiS, 1971.
  • Lech Szyszko: Mała Encyklopedia Ekonomiczna, 3 hasła. Warszawa: PWE, 1974.
  • Jan Szczepański, Lech Szyszko: Finanse budownictwa. Warszawa: PWE, 1977.
  • Jan Szczepański, Lech Szyszko: System finansowy handlu wewnętrznego. Warszawa: PWE, 1981.
  • Lech Szyszko: Encyklopedia finansów, 6 haseł. Warszawa: PWE, 1983.
  • Jan Szczepański, Lech Szyszko: Elementy teorii i polityki finansów przedsiębiorstwa. Warszawa: „Monografie i Opracowania” nr 236, IFGN, SGPiS (rozprawa habilitacyjna), 1987.
  • Lech Szyszko: Algunas problemas del analisis economico. Habana: Uniwersidad de la Habana, 1987.
  • Lech Szyszko: Finansowe narzędzia sterowania procesami inwestycyjnymi. Warszawa: PWN, 1990.
  • Jan Szczepański, Lech Szyszko: Propozycje zmian w polityce podaży pieniądza. Warszawa: IFGN, SGPiS, 1993.
  • Jan Szczepański, Lech Szyszko: Podstawy finansów przedsiębiorstwa. Warszawa: Wyższa Szkoła Zarządzania i Marketingu, 1995. ISBN 83-86228-21-0.
  • Jan Szczepański, Lech Szyszko: Propedeutyka finansów przedsiębiorstwa. Warszawa: WSEI, 1999.
  • Finanse przedsiębiorstwa. Lech Szyszko (red.). Warszawa: PWE, 2000. ISBN 83-208-1283-6.
  • Finanse przedsiębiorstwa. Lech Szyszko (red.). Warszawa: PWE, wydanie II zmienione i rozszerzone, 2003.
  • Propedeutyka finansów. Lech Szyszko (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH, 2004. ISBN 83-7378-100-5.

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia państwowe i odznaki honorowe

Nagrody i wyróżnienia Ministra (Oświaty i Szkolnictwa Wyższego; Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki; Nauki i Szkolnictwa Wyższego; Edukacji Narodowej) w zakresie osiągnięć naukowych:

  • 1970 – nagroda zespołowa III stopnia
  • 1975 – nagroda zespołowa III stopnia
  • 1978 – nagroda zespołowa III stopnia
  • 1982 – nagroda zespołowa II stopnia
  • 1987 – nagroda zespołowa II stopnia
  • 1991 – nagroda indywidualna I-go stopnia

Rektora SGPiS/SGH

  • 1988 – nagroda zespołowa II stopnia za działalność naukową
  • 1991 – nagroda zespołowa I stopnia za działalność naukową
  • 1994 – nagroda indywidualna II stopnia za działalność dydaktyczną
  • 2001 – nagroda zespołowa I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie dydaktycznej za podręcznik Finanse przedsiębiorstwa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nekrolog. „Gazeta Wyborcza”. nr 136.4849, s. 12, 14 czerwca 2005. ISSN 0860-908X. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Problemy finansów przedsiębiorstwa w teorii i praktyce. Janina Ickiewicz (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH, 2004. ISBN 83-7378-127-7.
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Janusz Kapuścik (red.). Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji (OPI), tom. IV: S-Ż (z fotografią), 2002, s. 414. ISBN 83-905295-7-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]