Leon Orbeli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pamiątkowa tablica w Sankt Petersburgu

Leon (Lewon) Abgarowicz Orbeli (arm. Լևոն Աբգարի Օրբելին, Levon Abgari Orbeli, ros. Леон Абгарович Орбели, ur. 25 czerwca?/7 lipca 1882 w Cachkadzorze, zm. 9 grudnia 1958 w Leningradzie) – armeński fizjolog działający w Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. Był członkiem Akademii Nauk ZSRR i Armeńskiej SRR. Jego brat Iosif Orbeli (1887–1961) był historykiem orientalistą, drugi brat Ruben Orbeli (1880–1943) – archeologiem. Leon Orbeli od 1950 roku kierował Instytutem Fizjologii w Leningradzie.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 7 lipca 1882 jako syn Abgara Josifowicza Orbeliego, absolwenta Uniwersytetu w Sankt Petersburgu. Dzieciństwo spędził w Gruzji, ukończył Trzecie Klasyczne Gimnazjum w Tyflisie. Od 17 roku życia w Sankt Petersburgu. Studiował na Wojskowej Akademii Medycznej od 1899 do 1904, gdzie jego nauczycielami byli M. D. Lawdowski i Nikołaj Chołodkowski, a także Iwan Pawłow. Po ukończeniu studiów wyjechał za granicę, i uczył się w laboratorium Ewalda Heringa w Lipsku, Johna Newporta Langleya w Cambridge i w Stacji Zoologicznej w Neapolu. W 1913 roku został Privatdozentem, profesorem na Akademii Medycznej w 1925. Od 1920 do 1931 profesor fizjologii na I Leningradzkim Uniwersytecie Medycznym. Członek Akademii Nauk ZSRR i Akademii Nauk Armeńskiej Republiki Socjalistycznej.

Dorobek naukowy[edytuj]

Orbeli założył własną szkołę fizjologii. Prowadził prace nad fizjologią ewolucyjną, funkcjami adaptacyjno-troficznymi współczulnego układu nerwowego, teorią koordynacji i regulacji endokrynnej organizmu.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]