Leszek Gilejko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Kazimierz Gilejko
Ilustracja
prof. Leszek Gilejko podczas wykładu w Szkole Głównej Handlowej
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1932
Pułtusk
Data i miejsce śmierci 22 listopada 2013
Warszawa
profesor
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej
prof. Leszek Gilejko w 2011 roku
Grób Leszka Gilejko na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Leszek Kazimierz Gilejko (ur. 11 stycznia 1932 w Pułtusku, zm. 22 listopada 2013[1] w Warszawie) – polski socjolog, profesor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 11 stycznia 1932 roku w Pułtusku. Był synem Bronisława (1904–1989), filozofa i historyka, żołnierza 13 pułku piechoty, uczestnika kampanii wrześniowej 1939 roku, więźnia Oflagu II C Woldenberg i Czesławy z d. Markowskiej (1904–1993).

Dzieciństwo spędził w Pułtusku. We wrześniu 1939 roku uciekli z matką w kierunku Lublina, ale na wieść o wkraczających wojskach radzieckich zawrócili. Mieszkali przez kilka tygodni w Pułtusku, później w Warszawie, a od wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej u rodziny matki w Starosielcach (dziś dzielnica Białegostoku). Po zakończeniu wojny przeprowadzili się w czerwcu 1945 roku do Pułtuska, gdzie ojciec został dyrektorem liceum[2].

W 1953 roku ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki (dziś Szkoła Główna Handlowa), otrzymując absolutorium (uczelnia nie udzielała wówczas tytułu magistra). Dwa lata później ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, zostając magistrem historii. W 1963 roku uzyskał stopień doktora w SGPiS w Warszawie, w 1968 roku stopień doktora habilitowanego w SGPiS, w 1977 roku tytuł i stanowisko profesora tej uczelni, a w 1988 roku tytuł profesora zwyczajnego.

Był członkiem Senatu SGPiS (dziś SGH), zasiadał w wielu komisjach senackich. W latach 1978-1981 piastował funkcję Dziekana Wydziału Ekonomiczno-Społecznego. Pełnił funkcję kierownicze, m.in. dyrektora Instytutu Nauk Politycznych i Filozofii, kierownika Katedry Socjologii i Politologii a następnie Katedry Socjologii. Po przejściu na emeryturę wciąż aktywnie współpracował  z Katedrą Socjologii EkonomicznejSzkoły Głównej Handlowej w Warszawie.

W pracy badawczej i dydaktycznej zajmował się głównie socjologią ekonomiczną. Autor i redaktor wielu publikacji z zakresu demokracji przemysłowej, m.in. dotyczących partycypacji pracowniczej w zarządzaniu przedsiębiorstwami. Badacz samorządu robotniczego i związków zawodowych, socjolog gospodarki badający między innymi społeczne aspekty prywatyzacji, animator i kierownik wielu badań socjologicznych.

Członek powołanego po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego "Zespołu Partyjnych Socjologów przy KC PZPR"[3]. Należał do Unii Pracy. Jako jej kandydat startował w 2009 do Parlamentu Europejskiego z listy SLD-UP.

Pochowany w Alei Zasłużonych Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie (kwatera FIV-tuje-10)[4].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Leszek Gilejko był wielokrotnie odznaczany. W 1970 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, w 1978 roku Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (Polonia Restituta), dziesięć lat później Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, a w 1998 roku z rąk Prezydenta RP Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[5].

Został uhonorowany nagrodą st. III Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego (1968 i 1970), Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1981), Ministra Edukacji Narodowej (1989), a także Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1980), Złotą Odznaką Honorową Rady Narodowej m. st. Warszawy za zasługi dla Warszawy (1979), nagrodą st. I Rektora SGPiS (1989) i nagrodą st. I Rektora SGH (1991) oraz licznymi wyróżnieniami branżowymi.

Najważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nekrolog w „Gazecie Wyborczej” emitowany 27.11.2013.
  2. Administrator, Historia, zsbprus.beep.pl [dostęp 2016-03-12].
  3. Socjologowie poza PZPR i w PZPR, Informacja Bieżąca PTS nr 87, grudzień 2008, s. 28
  4. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  5. M.P. z 1998 r. nr 36, poz. 495

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]