Leszek Gilejko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leszek Gilejko
Grób Leszka Gilejko na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Leszek Kazimierz Gilejko (ur. 11 stycznia 1932 w Pułtusku, zm. 22 listopada 2013[1] w Warszawie) – polski socjolog, profesor, członek Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 11 stycznia 1932 roku w Pułtusku. Był synem Bronisława (1904-1989), filozofa i historyka, żołnierza XIII Pułku Piechoty, uczestnika kampanii wrześniowej 1939 roku, więźnia Oflagu II C Woldenberg i Czesławy z d. Markowskiej (1904-1993).

Dzieciństwo spędził w Pułtusku. We wrześniu 1939 roku uciekli z matką w kierunku Lublina, ale na wieść o wkraczających wojskach radzieckich zawrócili. Mieszkali przez kilka tygodni w Pułtusku, później w Warszawie, a od wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej u rodziny matki w Starosielcach (dziś dzielnica Białegostoku). Po zakończeniu wojny przeprowadzili się w czerwcu 1945 roku do Pułtuska, gdzie ojciec został dyrektorem liceum[2].

W 1953 roku ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki (dziś Szkoła Główna Handlowa), otrzymując absolutorium (uczelnia nie udzielała wówczas tytułu magistra). Dwa lata później ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, zostając magistrem historii. W 1963 roku uzyskał stopień doktora w SGPiS w Warszawie, w 1968 roku stopień doktora habilitowanego w SGPiS, w 1977 roku tytuł i stanowisko profesora tej uczelni, a w 1988 roku tytuł profesora zwyczajnego.

Związany był z Katedrą Socjologii Ekonomicznej Szkoły Głównej Handlowej. Zajmował się głównie socjologią ekonomiczną. Autor i redaktor wielu publikacji z zakresu demokracji przemysłowej, m.in. dotyczących partycypacji pracowniczej w zarządzaniu przedsiębiorstwami.

Członek powołanego po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego "Zespołu Partyjnych Socjologów przy KC PZPR"[3]. Należał do Unii Pracy. Jako jej kandydat startował w 2009 do Parlamentu Europejskiego z listy SLD-UP.

Był członkiem Polskiej Akademii Nauk.

Pochowany w Alei Zasłużonych Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie.

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

Leszek Gilejko był wielokrotnie odznaczany. W 1970 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, w 1978 roku Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (Polonia Restituta), dziesięć lat później Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, a w 1998 roku z rąk Prezydenta RP Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

Został uhonorowany nagrodą st. III Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego (1968 i 1970), Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1981), Ministra Edukacji Narodowej (1989), a także Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1980), Złotą Odznaką Honorową Rady Narodowej m. st. Warszawy za zasługi dla Warszawy (1979), nagrodą st. I Rektora SGPiS (1989) i nagrodą st. I Rektora SGH (1991) oraz licznymi wyróżnieniami branżowymi.

Najważniejsze prace[edytuj]

Przypisy

  1. Nekrolog w „Gazecie Wyborczej” emitowany 27.11.2013.
  2. Administrator, Historia, zsbprus.beep.pl [dostęp 2016-03-12].
  3. Socjologowie poza PZPR i w PZPR, Informacja Bieżąca PTS nr 87, grudzień 2008, s. 28

Linki zewnętrzne[edytuj]