Starosielce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Starosielce
Osiedle Białegostoku
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Miasto Białystok
Prawa miejskie 1919-1954
W granicach Białegostoku 1954
SIMC 0922640
Powierzchnia 4,945[1] km²
Strefa numeracyjna (+48) 85
Tablice rejestracyjne BI
Położenie na mapie Białegostoku
Położenie na mapie
53°07′25″N 23°04′52″E/53,123611 23,081111
Portal Polska
Silosy Podlaskich Zakładów Zbożowych, Elewatorska 14
Kościół św. Andrzeja Boboli
Jeden z zachowanych drewnianych domów na Ściance

Starosielce – część miasta i osiedle o funkcji przemysłowo-mieszkaniowej, w południowo-zachodniej części Białegostoku. W latach 1919[2] – 1954 samodzielne miasto. Do Białegostoku zostały włączone 1 kwietnia 1954 roku[3].

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku miasto zamieszkiwały 2422 osoby, wśród których 1929 było wyznania rzymskokatolickiego, 387 prawosławnego, 66 mojżeszowego a 2 mieszkańców było baptystami. Jednocześnie 2.355 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 41 białoruską, 18 żydowską, 4 litewską, 3 rosyjską i 1 rusińską. Było tu 277 budynków mieszkalnych[4].

Obiekty i tereny zielone[edytuj | edytuj kod]

Opis granic osiedla[edytuj | edytuj kod]

Od granicy administracyjnej miasta Al. Jana Pawła II do torów kolejowych, wzdłuż torów kolejowych do ul. ks. J. Popiełuszki, ul. ks. J. Popiełuszki do Wrocławskiej, ul. Wrocławską, Al. Niepodległości, Zielonogórską do torów kolejowych, wzdłuż torów kolejowych do granic administracyjnych miasta, wzdłuż granicy administracyjnej miasta do Al. Jana Pawła II.

Ulice i place znajdujące się w granicach osiedla[edytuj | edytuj kod]

Al. Jana Pawła II - nieparzyste brak budynków, Al. Niepodległości - nieparzyste, Bałtycka, Barszczańska, Belgijska, Białoruska, Chorwacka, Czeska, Duńska, Elewatorska, Estońska, Fińska, Francuska, Grecka, Hiszpańska, Holenderska, Irlandzka, Klepacka, Klonowa, Korycińska, Krzywoń Anieli, Ks. Jerzego Popiełuszki-nieparzyste 97-125, parzyste 120-128, Ks. Pawła Grzybowskiego-nieparzyste od 1 do 51, parzyste od 2 do 26, Ks. Stefana Girstuna, Kubańska, Lawendowa-nieparzyste od 1 do 87, parzyste 2 do 58, Letnia, Litewska, Łotewska, Meksykańska, Miodowa, Mongolska, Niewodnicka, Norweska, Nowosielska, Okrzei Stefana, Pajkerta Edwarda, Pazińskiego Romana, Polowa, Polska, Portugalska, Reja Mikołaja, Rumuńska, Rybnika Aleksandra, Serbska, Serwisowa, Skandynawska, Słowacka, Słoweńska, Szkolna, Szwajcarska, Św. Andrzeja Boboli-nieparzyste 1-51, parzyste 2-74, Techniczna, Troczewskiego Zbigniewa, Turowskiego Józefa, Ubocze, Ukraińska, Warsztatowa, Watykańska, Wenecka, Węgierska-nieparzyste od 1 do 33, parzyste od 2 do 38, Wiedeńska, Wietnamska, Włoska, Wrocławska-nieparzyste, Zielonogórska-brak budynków, Zimowa.

Obiekty przemysłowe[edytuj | edytuj kod]

  • Polmos Białystok
  • Altrad Spomasz — producent betoniarek i urządzeń dla przemysłu spożywczego
  • Podlaskie Zakłady Zbożowe S.A.
  • Wytwórnia Betonu "Kombinat Budowlany"

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uchwała nr XXXIV/559/17 Rady Miasta Białystok (pol.). Białystok.pl - Oficjalny Portal Miasta. s. 24.
  2. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 września 1919 r. w sprawie zatwierdzenia miast w powiecie Białostockim (Dz. Urz. MSW z 1919 r. Nr 50, poz. 724)
  3. Dz.U. z 1954 r. nr 6, poz. 15
  4. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 5, województwo białostockie, 1924, s. 10.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]