Liczba (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Liczbakategoria gramatyczna dotycząca niektórych części mowy. Służy określaniu pojedynczości lub mnogości przedmiotów, osób[1]. W różnych językach świata funkcjonuje w różny sposób, w niektórych nie występuje jako kategoria gramatyczna[1].

W języku polskim kategoria liczby dotyczy rzeczownika, przymiotnika i czasownika. We współczesnej polszczyźnie standardowej, a także w większości innych języków słowiańskich[1], występuje liczba pojedyncza i liczba mnoga, dawniej była upowszechniona także liczba podwójna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Petr Karlík, Radoslav Večerka, ČÍSLO [w:] Petr Karlík, Marek Nekula, Jana Pleskalová (red.), Nový encyklopedický slovník češtiny, 2017 (cz.).
  • Jozef Mistrík, Encyklopédia jazykovedy, wyd. 1, Bratysława: Obzor, 1993, ISBN 80-215-0250-9, OCLC 29200758 (słow.).