Louise d’Artois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Louise d’Artois
Ilustracja
Ludwika z matką i bratem (1822)
księżna Parmy
Okres

od 19 kwietnia 1848
do 27 marca 1854

Jako żona

Karola III

regentka Parmy
Okres

od 27 marca 1854
do 9 czerwca 1859

W imieniu

Roberta I

Dane biograficzne
Dynastia

Burbonowie

Data i miejsce urodzenia

21 września 1819
Paryż

Data i miejsce śmierci

1 lutego 1864
Wenecja

Ojciec

Karol Ferdynand d’Artois

Matka

Karolina z Dwojga Sycylii

Mąż

Karol III Parmeński

Dzieci

Margherita Maria Theresa Enrichetta,
Roberto Carlo Luigi Maria,
Alicia Maria Carolina Ferdinanda Rachael Giovanna Filomena,
Enrico Carlo Luigi Giorgio

Louise-Marie-Thérèse d’Artois (ur. 21 września 1819 w Paryżu; zm. 1 lutego 1864 w Wenecji) – francuska księżniczka, księżna de Berry, księżna Parmy.

Louise była jedyną córką Karola Ferdynanda d’Artois, księcia de Berry (1778-1820), i jego żony Karoliny (1798-1870), córki Franciszka I, króla Obojga Sycylii, i Marii Klementyny, arcyksiężniczki Austrii. Jej bratem był Henri, hrabia Chambord i legitymistyczny pretendent do tronu Francji. Ojciec Louise został zamordowany, kiedy miała ona rok.

10 listopada 1845 w austriackim zamku Frohsdorf, wyszła za mąż za późniejszego Karola III (1823-1854), księcia Parmy. Karol był synem Karola II Parmeńskiego (1799-1883) i jego żony Marii Teresy Sabaudzkiej, księżniczki Sardynii (1803–1879). Po zawarciu małżeństwa para zamieszkała w Londynie. W 1849 Karol został księciem Parmy, a w 1854 zamordowano go.

Po śmierci męża Louise'a została regentką w imieniu swojego małoletniego syna – nowego księcia Parmy, Roberta I. W 1859 w czasie wojny francusko-austriackiej, podobnie jak władcy inni państewek w centralnych Włoszech, razem z synem opuściła ojczyznę. Zamieszkali w Wenecji, pod protekcją Austrii. Marzyli, że wojna przyniesie Parmie nowe terytoria np. Toskanię i Modenę, ale w 1860 Parma razem z resztą środkowych Włoch została włączona do Piemontu. Resztę życia spędziła na wygnaniu. Zmarła w wieku 44 lat, w weneckim Palazzo Giustiniani. Została pochowana obok swojego dziadka – króla Francji, Karola X w krypcie klasztora franciszkanów Castagnavizza (obecnie Nova Gorica, Słowenia). W tym samym miejscu został pochowany jej brat – Henri oraz jej ciotka – Maria Teresa Charlotta i wuj – Ludwik Antoni, książę Angoulême.

Syn Louise, Robert, miał 24 dzieci i dzięki temu została ona przodkinią m.in. królów Bułgarii, Rumunii, pretendentów do cesarskiego tronu Austrii i królewskiego tronu Węgier oraz wielkich książąt Luksemburga.

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

  • Margherita Maria Theresa Enrichetta (1847-1893)
Don Carlos, książę Madrytu, pretendent do tronu Hiszpanii
Maria Pia, księżniczka Obojga Sycylii, córka króla Ferdynanda II
Maria Antonina, infantka Portugalii, córka króla Michała I
Ferdynand IV, wielki książę Toskanii
  • Enrico Carlo Luigi Giorgio (1851-1905), hrabia Bardi
Maria Immaculata, księżniczka Obojga Sycylii, córka króla Ferdynanda II
∞ Adelgunda, infantka Portugalii, księżna Guimarães, córka króla Michała I