Ferdynand IV Toskański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ferdynand IV Toskański
Ilustracja
Wizerunek herbu
Wielki Książę Toskanii
Okres

od 21 lipca 1859
do 22 marca 1860

Dane biograficzne
Dynastia

Habsburgowie Lotaryńscy

Data i miejsce urodzenia

10 czerwca 1835
Florencja

Data i miejsce śmierci

17 stycznia 1908
Salzburg

Ojciec

Leopold II Toskański

Matka

Maria Antonietta Sycylijska

Rodzeństwo

Maria Izabella, Maria Teresa, Maria Krystyna, Karol Salwator, Maria Anna, Rainer, Maria Ludwika, Ludwik Salwator, Jan Salwator

Żona

Anna Maria Wettyn
Alicja Burbon-Parmeńska

Dzieci

Leopold,
Ludwika,
Józef Ferdynand,
Piotr Ferdynand,
Henryk Ferdynand,
Anna Maria Teresa,
Małgorzata Maria Albertyna,
Germana Maria Teresa,
Robert Ferdynand Salwator,
Agnieszka Maria Teresa

Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Świętego Józefa (Toskania) Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana (Toskania) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Toskania) Order Złotego Runa (Austria) Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana Medal Wojenny (Austro-Węgry) Odznaka za 35-letnią Służbę Wojskową (Austro-Węgry) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Order św. Huberta (Bawaria) Order Orła Czarnego (Prusy) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty)

Ferdynand IV Salwator Maria Józef Jan Baptysta Franciszek Ludwik Gonzaga Rafał Rajner January Habsburg-Lotaryński (ur. 10 czerwca 1835 we Florencji; zm. 17 stycznia 1908 w Salzburgu[1]) – arcyksiążę austriacki, wielki książę Toskanii w latach 1859–60; następnie aż do śmierci pretendent do tego tytułu. Pełne imię w języku włoskim brzmi Ferdinando Salvatore Maria Giuseppe Giovanni Battista Francesco Lodovico Gonzaga Raffaele Ranerio Gennaro.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ferdynand IV urodził się w 1835, był synem arcyksięcia Leopolda II, wielkiego księcia Toskanii i jego żony Marii Antonietty Burbon, księżniczki Królestwa Obojga Sycylii. Miał dwanaścioro rodzeństwa, w tym trzy przyrodnie siostry. 27 kwietnia 1859 zmuszony został do opuszczenia Florencji wraz z rodziną ze względu na wybuch powstania w mieście, inspirowany wojną francusko-austriacką i dążenia do zjednoczenia Włoch. Habsburgowie Lotaryńscy uciekli do Austrii, gdzie Leopold II formalnie abdykował po zakończeniu wojny w dniu 21 lipca. Tym samym Ferdynand stał się dziedzicem tytułu wielkiego księcia, jednocześnie nie mogąc powrócić do opanowanej przez zwolenników republiki Florencji. 16 sierpnia nowe władze Toskańskiego Zgromadzenia Narodowego zdetronizowały go. Ferdynand liczył jednak na wsparcie Francji i Austrii w odzyskaniu praw do tronu, co obiecały w traktacie w Villafranca. Żadne z państw jednak nie podjęło ku temu kroków, tym samym torując drogę do powstania zjednoczonych Włoch. Królestwo Sardynii ostatecznie zaanektowało Wielkie Księstwo Toskanii 22 marca 1860, formalnie pozbawiając Ferdynanda państwa i władzy.

Były wielki książę spędził resztę życia na wygnaniu najczęściej w Austrii. Od lata 1868 w sezonie letnim zamieszkiwał w Villa Toscana w mieście powiatowym Lindau położonym nad Jeziorem Bodeńskim. Zaś miesiące zimowe spędzał w starej rezydencji w Salzburgu, którą udostępnił mu cesarz Franciszek Józef I[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Ożenił się dwukrotnie i miał następujące dzieci[3]: Pierwsze małżeństwo zawarł w Dreźnie 24 listopada 1856 z Anną Marią Wettyn, (4 stycznia 1836 w Dreźnie – 10 lutego 1859 w Neapolu), córką króla saksońskiego Jana Wettyna. Para miała dwójkę dzieci:

  • Arcyksiężną Marię Antoniettę Leopoldynę Annunziatę Annę Amalię Józefę Joannę Immacolatę Teklę (Maria Antoinette Leopoldina Annunziata Anna Amalia Josepha Johanna Immaculata Thekla) (ur. 10 stycznia 1858 we Florencji – zm. 13 kwietnia 1883 w Cannes). Została ona ksieni klasztoru Teresy na Hradczanach w Pradze.
  • córka urodzona martwa (ur. i zm. w 1859)

11 stycznia 1868 w Frohsdorfie ożenił się z Alicją Burbon-Parmeńską, córką Karola III Parmeńskiego, księcia Parmy w latach 1849-1854, oraz francuskiej księżniczki Ludwiki d'Artois, córki Karola Ferdynanda, księcia de Berry. Para miała 10 dzieci:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Staatshandbuch. Wiedeń: 1918, s. 5
  2. Toskanatrakt bei der Fakultätsbibliothek für Rechtswissenschaften, Universität Salzburg
  3. Ferdinand IV von Österreich, Granduca di Toscana
  4. Erika Bestenreiner, Luise von Toskana. Skandal am Königshof. Piper, München 2000

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Erika Bestenreiner, Luise von Toskana. Skandal am Königshof. München 2000.
  • Józef Andrzej Gierowski, Historia Włoch, Wrocław 2003.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]