Lubiatów (powiat krośnieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lubiatów
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat krośnieński
Gmina Dąbie
Strefa numeracyjna (+48) 68
SIMC 0909058
Położenie na mapie gminy Dąbie
Mapa lokalizacyjna gminy Dąbie
Lubiatów
Lubiatów
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krośnieńskiego
Lubiatów
Lubiatów
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Lubiatów
Lubiatów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubiatów
Lubiatów
Ziemia51°56′11″N 15°12′17″E/51,936389 15,204722

Lubiatów (niem. Liebthal[1]) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Dąbie.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego.

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 288.

kościół filialny pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej z 1745 roku

Historia[edytuj]

Wieś położona na południe od Dąbia, przy drodze nr 288. Pierwsze wzmianki o Lubiatowie pochodzą z roku 1305. Prawdopodobnie założono ją podczas trzynastowiecznej kolonizacji[1]. Mieli tu swoje dobra w XIV wieku członkowie rodu Blombergów. Jeszcze na początku XX wieku baronowie von Blomberg byli właścicielami Lubiatowa. Majątek posiadała tutaj również około 1600 roku rodzina von Löben[1].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[2]:

  • kościół filialny pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej z 1745 roku[1]. Kościół barokowy, wzniesiony w 1745 roku, murowany z cegły i kamienia[1]. W 1818 r. stuleciu został rozbudowany o kruchtę[3] i zakrystię[1]. Nad całością góruje drewniana barokowa wieżyczka, którą wieńczy hełm i latarnia. W 1946 świątynia po poświęceniu przez katolików była kilkakrotnie remontowana[4]. W północno–zachodniej przybudówce przetrwała stolarka okienna z drugiej połowy XIX wieku[1]

inne zabytki:

  • 500-letnia lipa drobnolistna o obwodzie 600 cm rośnie na przykościelnym placu.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 225.
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 22.1.13]. s. 11.
  3. Nie przetrwała do dziś, ponieważ w latach 50 XX wieku została rozebrana
  4. Zamurowano wówczas okna przyziemia i otwór wejściowy od południa oraz usunięto empory boczne i ołtarz ambonowy

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Kowalski, Zabytki województwa zielonogórskiego, Lubuskie Towarzystwo Naukowe, Zielona Góra 1987.
  • Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. Zielona Góra: Agencja Wydawnicza „PDN”, 2011, s. 225-226. ISBN 978-83-919914-8-0.

Linki zewnętrzne[edytuj]