Luciano Sušanj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luciano Sušanj
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1948[1]
Rijeka
Trener Željko Leskovac
Klub AK Kvarner[2]
Wzrost 1,85 m
Masa ciała 73 kg
Państwo  Jugosławia
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
Złoto
Rzym 1974 bieg na 800 m
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto
Rotterdam 1973 bieg na 400 m
Złoto
Göteborg 1974 bieg na 800 m

Luciano Sušanj (ur. 10 listopada 1948 w Rijece) jest chorwackim politykiem, trenerem sportowym i byłym lekkoatletą startującym w barwach Jugosławii. Sušanj z powodzeniem startował w międzynarodowych zawodach na 400 i 800 metrów, ale najbardziej jest znany ze zwycięstwa w Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce w 1974 na dystansie 800 metrów.

W latach dziewięćdziesiątych Sušanj rozpoczął karierę polityczną, zdobywając mandat w Zgromadzeniu Chorwackim w 1990 oraz 2000. W 2000 został wybrany prezesem Chorwackiego Związku Lekkiej Atletyki, oraz wiceprezesem Chorwackiego Komitetu Olimpijskiego.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Luciano Sušanj zaczął startować w zawodach lekkoatletycznych jako junior w barwach AK Kvarner w swoim rodzinnym mieście Rijece. W latach 1966 i 1967 Sušanj wywalczył w sumie dla swojego klubu pięć medali rywalizując na dystansach 100 metrów, 400 metrów, w sztafecie 4 x 100 metrów i biegu na 400 metrów przez płotki w juniorskich mistrzostwach kraju[3]. [4] W roku 1969 został mistrzem Jugosławii na dystansie 400 metrów i zdobył złoty medal w tej samej konkurencji na mistrzostwach krajów bałkańskich[5][6].

Na początku lat siedemdziesiątych Sušanj skupił swoją uwagę na biegach na 400 i 800 metrów. Przełom nastąpił w 1973, kiedy wygrał mistrzostwa Jugosławii i zdobył złoty medal podczas mistrzostwach krajów bałkańskich w biegu na 800 metrów, powtarzając sukces na dwukrotnie dłuższym dystansie niż cztery lata wcześniej. Jego trenerem był Željko Leskovac[5][6]. W samym tym roku Sušanj został także halowym mistrzem Europy na dystansie 400 metrów, wygrywając finał 11 marca z czasem 46,38 s, który był wtedy halowym rekordem świata[7].

W swoim najbardziej znanym biegu, finale ośmiuset metrów podczas mistrzostw Europy w Rzymie Sušanj wykorzystał swoją szybkość do wyprzedzenia rywali na ostatnich dwustu metrach i wygrał wyścig z przewagą ponad 1,5 s, pokonując faworyta gospodarzy i ówczesnego rekordzistę świata Marcello Fiasconaro oraz dziewiętnastolatka Steve'a Ovetta[8]. [9] [10]

Po swoim zaskakującym zwycięstwie w Rzymie Sušanj zniknął ze sceny lekkoatletycznej. W tym czasie był młodym mężem i ojcem dwójki małych dzieci i szybko zdał sobie sprawę, że nie jest w stanie przygotować się do igrzysk olimpijskich i jednocześnie pracować. Mając do wyboru lekkoatletykę i wspieranie swojej rodziny Sušanj wybrał swoją rodzinę[9]. Ostatecznie wystąpił jednak w Montrealu, gdzie zajął 6. miejsce w finale biegu na 800 m z czasem 1:45,75.[1] ,Trzeba jednak uwzględnić, że Sušanj w Montrealu nie był w najlepszej formie ponieważ służył w wojsku[11]. Miesiąc później zrezygnował z uprawiania sportu wyczynowego na rzecz zdobycia dyplomu z wychowania fizycznego[11][9].

Przed triumfem Blanki Vlašić na mistrzostwach świata w 2007 w skoku wzwyż zwycięstwo Sušanja w biegu na 800 metrów podczas Mistrzostw Europy w 1974 było powszechnie uważane za największe indywidualne osiągnięcie w historii chorwackiej lekkoatletyki[12]. Jego zwycięski wynik 1:44,07 jest rekordem Chorwacji[11][13].

W 2002 Chorwacki Związek Lekkiej Atletyki nazwał Sušanja najlepszym chorwackim lekkoatletą w historii[14].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Przed 1990 Sušanj pracował w Rijece jako trener[11]. W politykę zaangażował się w 1990 i w pierwszych demokratycznych wyborach w Chorwacji uzyskał mandat w Zgromadzeniu Chorwackim i pełnił funkcję posła do 1992[11]. W latach dziewięćdziesiątych pełnił funkcję zastępcy burmistrza Rijeki oraz przewodniczącego partii Primorsko goranski savez, regionalnej partii żupanii primorsko-gorskiej[11].

W 2000 Sušanj został ponownie wybrany do Zgromadzenia Chorwackiego oraz został wybrany prezesem Chorwackiego Związku Lekkiej Atletyki, oraz wiceprezesem Chorwackiego Komitetu Olimpijskiego[11][15]. W 2002 ubiegał się o pełnienie funkcji prezesa Chorwackiego Komitetu Olimpijskiego, jednak przegrał ze Zlatko Matešą[16]. W 2003, Sušanj opuścił partię Primorsko goranski savez wskutek niezgody z jej prezesem Nikolą Ivanišem i wstąpił do nowo utworzonej partii Autonomna regionalna stranka, której był współzałożycelem[17].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Luciano Sušanj Biography and Olympic Results (ang.). W: sports-reference.com [on-line]. Sports Reference LLC. [dostęp 2010-06-29].
  2. Naslovnica > Hrvatska ukratko > Sport > Sportaši > Atletika (chorw.). W: www.hr [on-line]. CARNet oraz Uniwersytet w Zagrzebiu. [dostęp 2010-07-02].
  3. Atletski Klub Kvarner Autotrans - Juniori (chorw.). W: akkvarner.hr [on-line]. AK Kvarner. [dostęp 2010-07-05].
  4. Atletski Klub Kvarner Autotrans - Mlađi juniori (chorw.). W: akkvarner.hr [on-line]. AK Kvarner. [dostęp 2010-07-05].
  5. a b Balkan Games/Championships (ang.). W: gbrathletics.com [on-line]. Athletics Weekly. [dostęp 2010-07-05].
  6. a b Yugoslavian Championships (ang.). W: gbrathletics.com [on-line]. Athletics Weekly. [dostęp 2010-07-05].
  7. Već smo imali jednu svjetsku rekorderku (chorw.). W: Jutarnji list [on-line]. 9 sierpnia, 2007. [dostęp 2011-08-17].
  8. Bob Ramsak: Croatian Athletics history at a glance – IAAF/VTB Bank Continental Cup (ang.). W: iaaf.org [on-line]. International Association of Athletics Federations, 27 kwietnia, 2010. [dostęp 2010-07-08].
  9. a b c Giorgio Reineri: The return of Luciano Susanj (ang.). W: iaaf.org [on-line]. International Association of Athletics Federations, 22 stycznia, 2001. [dostęp 2010-07-04].
  10. http://www.youtube.com/watch?v=KU9Gqhoqno4&feature=related 'ROMA 1974: 800 MASCHILI - LUCIANO SUSANJ', youtube.com.
  11. a b c d e f g Dean Sinovčić. Luciano Sušanj - glavni kandidat za novog čelnika hrvatskog sporta. „Nacional”, 2 października 2002 (chorw.). [dostęp 3 lipca 2012]. 
  12. Rimsko zlato i dijamantni skok (chorw.). W: Vjesnik [on-line]. 13 sierpnia, 2007. [dostęp 2010-07-02].
  13. Muškarci - Državni rekordi na otvorenom (chorw.). W: has.hr [on-line]. Hrvatski Atletski Savez. [dostęp 2014-09-02].
  14. Za ZAS najbolji aktivni, a za HAS bivši (chorw.). W: Vjesnik [on-line]. 29 grudnia, 2002. [dostęp 2010-07-02].
  15. Vijeće Hrvatskog olimpijskog odbora (chorw.). W: hoo.hr [on-line]. Hrvatski Atletski Savez, 27 listopada, 2008. [dostęp 2010-07-12].
  16. Dean Sinovčić. Rukometno vodstvo priprema rušenje Zlatka Mateše. „Nacional”, 31 sierpnia, 2004 (chorw.). [dostęp 2010-07-12]. 
  17. Osnovana Autonomna regionalna stranka (chorw.). W: Slobodna Dalmacija [on-line]. 19 lutego, 2003. [dostęp 2010-07-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]