Ivan Rakitić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ivan Rakitić
Ilustracja
Ivan Rakitić na MŚ 2018 (czerwiec 2018)
Data i miejsce urodzenia

10 marca 1988
Rheinfelden

Wzrost

183 cm[1]

Pozycja

pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Sevilla FC

Numer w klubie

10

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2005–2007 FC Basel 35 (11)
2007–2011 FC Schalke 04 97 (12)
2011–2014 Sevilla FC 117 (25)
2014–2020 FC Barcelona 200 (25)
2020– Sevilla FC 74 (8)
W sumie: 523 (81)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2006–2007  Szwajcaria U-21 4 (1)
2009  Chorwacja U-21 4 (2)
2007–2019  Chorwacja 106 (15)
W sumie: 114 (18)
  1. Aktualne na: 19 sierpnia 2022.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
II miejsce Rosja 2018 piłka nożna

Ivan Rakitić (ur. 10 marca 1988 w Rheinfelden) – chorwacki piłkarz, występujący na pozycji pomocnika w hiszpańskim klubie Sevilla FC. Wicemistrz Świata 2018. Uczestnik Mistrzostw Europy 2008, 2012, 2016, Mistrzostw Świata 2014 i 2018. Zdobywca Ligi Mistrzów UEFA z FC Barceloną w sezonie (2014/2015).

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

FC Basel[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym piłkarskim klubem młodego pomocnika był mały zespół o nazwie FC Möhlin-Ryburg. W wieku 14 lat trafił do szkółki piłkarskiej FC Basel i rozpoczął treningi w drużynie U-15. Z czasem trafił do wyższych roczników, a w 2005 roku włączono go do kadry pierwszego zespołu. 29 września zadebiutował w jego barwach w wygranym 1:0 meczu Pucharu UEFA z NK Široki Brijeg. Natomiast 15 kwietnia 2006 zaliczył swój pierwszy występ w Swiss Super League – Basel wygrało 5:1 na wyjeździe z Neuchâtel Xamax. Był to wówczas jego jedyny mecz w tamtym sezonie, a drużyna z Bazylei wywalczyła wicemistrzostwo Szwajcarii. W sezonie 2006/2007 Rakitić był już graczem pierwszej jedenastki FCB. Wystąpił w fazie grupowej Pucharu UEFA, a w lidze stał się odkryciem. Zdobył aż 11 goli w 33 meczach stając się tym samym po Mladenie Petriciu najskuteczniejszym graczem zespołu. W lidze po raz drugi wywalczył wicemistrzostwo. Zawodnik posiada także obywatelstwo szwajcarskie. Rodzice Rakiticia pochodzą z Chorwacji. Ivan natomiast urodził się już w Szwajcarii, dokąd państwo Rakiticiowie wyemigrowali w latach 80. Ma dwoje rodzeństwa - młodszą siostrę i brata, który również grał w piłkę nożną, jednakże doznał kontuzji która uniemożliwiała mu dalszą grę. Rakitić ma tatuaż z jego imieniem na prawej ręce.

FC Schalke 04[edytuj | edytuj kod]

Rakitić w barwach Schalke 04.

22 czerwca 2007 Rakitić podpisał 4-letni kontrakt z wicemistrzem Bundesligi FC Schalke 04. Trener zespołu Mirko Slomka ściągnął go za 5 milionów euro jako następcę Brazylijczyka Lincolna, który odszedł do Galatasaray SK. Sam Rakitić otrzymał po nim koszulkę z numerem 10. Sprawił, że FC Schalke 04 debiutowało 21 lipca 2007 roku w Pucharze Ligi Niemieckiej. Grał w spotkaniu przeciwko Karlsruher SC a także pojawił się w pozostałych dwóch meczach turnieju, przeciwko 1. FC Nürnberg i Bayern Monachium, gdzie FC Schalke 04 wywalczyło drugie miejsce. 5 sierpnia tego samego roku Rakitić strzelił swojego pierwszego gola dla FC Schalke 04 i tym sposobem wygrali z Eintrachtem Trewir w pierwszej rundzie o puchar. 10 sierpnia 2007 Bundesliga otworzyła mecz między obrońcami tytułu mistrzowskiego VfB Stuttgart a FC Schalke 04, wtedy na ostatnie 20 minut Rakitić wszedł na boisko jako rezerwowy i zdobył gola co dało wynik 2:2. 15 września tego samego roku strzelił jedynego gola dla FC Schalke 04 ostatecznie remisując 1:1 pomiędzy Bayern Monachium. Trzy dni później odbył swój pierwszy mecz w Lidze Mistrzów, gdzie FC Schalke 04 pokonało Valencia CF 1:0. Żeby wystąpić w Lidze mistrzów, począł starania wykazując się silną i bardzo imponującą rolą pomocnika, w fazie grupowej FC Schalke 04 przeciwko Chelsea F.C. W drugiej fazie pomógł swojej drużynie dostać się do ćwierćfinałów. Jednakże, musiał opuścić oba ćwierćfinałowe mecze z powodu kontuzji odniesionej na treningu, która uniemożliwiała mu grę na jeden miesiąc. Gdy powrócił do gry, po doznanym urazie w meczu FC Schalke 04 z VfL Bochum strzelił bramkę, mecz zakończył się wygraną 3 - 0, która zapewniła klubowi trzecie miejsce w sezonie. Swoją świetną formę przedstawił również na własnym boisku, w ostatnim meczu sezonu asystując Mladenowi Krstajiciowi, co było jedyną bramką meczu.

Ukończył swój pierwszy sezon Bundesligi z 3 golami, 10 asystami i 29 występami.

Pierwszy pobyt w Sevilli FC[edytuj | edytuj kod]

28 stycznia 2011 Ivan Rakitić podpisał 4,5-letni kontrakt z hiszpańską Sevillą[2]. Kosztował 2,5 miliona euro.

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

16 czerwca 2014 Rakitić trafił do FC Barcelony[3], z którą podpisał pięcioletni kontrakt[4]. Już w pierwszym sezonie w nowym klubie Ivan stał się kluczowym zawodnikiem dla trenera Luisa Enrique[5]. Drużyna zdobyła wtedy tryplet, a sam zawodnik zdobył gola wrozgrywanym w Berlinie finale Ligi Mistrzów przeciwko Juventusowi[6]. W sezonie 2015/16 Rakitić zdobył z Barçą Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwo Świata, Puchar Króla oraz został mistrzem Hiszpanii. Następnie, w sezonie 2016/17, drużyna Ivana wygrała Superpuchar Hiszpanii oraz Puchar Króla. W sezonie 2017/18 Ivan zdobył wraz z klubem mistrzostwo Hiszpanii oraz Puchar Króla. W sezonie 2018/19 zwyciężył w Superpucharze Hiszpanii oraz ponownie został mistrzem kraju. Ostatecznie w barwach Barcelony w 310 występach we wszystkich rozgrywkach zaliczył 36 goli i 36 asyst.

Drugi pobyt w Sevilli[edytuj | edytuj kod]

Po nieudanym sezonie 2019/20, na kształt którego wpłynęła pandemia koronawirusa, Chorwacki pomocnik opuścił Dumę Katalonii i powrócił do Sevilli FC[7].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Początkowo Rakitić występował w młodzieżowych reprezentacjach Szwajcarii w kategoriach U-17 i U-19, ale z czasem zgłosił akces do pierwszej reprezentacji Chorwacji prowadzonej przez Slavena Bilicia i znalazł się w kręgu zainteresowań selekcjonera. W drużynie Chorwacji debiutował 8 września 2007 roku podczas kwalifikacji do Euro 2008, gdzie zyskał sympatię fanów.

W maju 2008 został tymczasowo dodany do składu drużyny na Euro 2008, gdzie był drugim najmłodszym zawodnikiem. Na mistrzostwach Europy pierwszy raz mogliśmy go oglądać w wygranym 2-1 meczu, przeciwko Niemcom, kiedy to zaliczył asystę przy golu Ivicy Olicia. W ćwierćfinałach odgrywał dużą rolę w meczu z Turcją, gdzie doszło do rzutów karnych, w których Rakitić spudłował, co przyczyniło się do zwycięstwa Turcji.

W 2016 roku w trakcie mistrzostw Europy strzelił bramkę w meczu przeciw reprezentacji Czech.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Stan na 19 sierpnia 2022

Klub Sezon Ligi krajowe Puchary krajowe Puchary ligi Europejskie puchary[a] Inne[b] Razem
Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole
FC Basel 2005/06 1 0 1 0 1 0 3 0
2006/07 34 11 5 0 5 0 46 11
Razem 35 11 12 0 - - 6 0 0 0 46 11
FC Schalke 04 2007/08 29 3 3 1 3 0 7 0 42 4
2008/09 23 1 4 1 7 1 34 3
2009/10 29 7 4 0 33 7
2010/11 16 1 4 1 5 0 1 0 26 2
Razem 97 12 15 3 3 0 19 1 1 0 135 16
Sevilla FC 2010/11 13 5 1 0 2 0 16 5
2011/12 36 0 3 1 39 1
2012/13 34 8 8 3 42 11
2013/14 34 12 0 0 18 3 52 15
Razem 117 25 12 4 0 0 20 3 0 0 149 32
FC Barcelona 2014/15 32 5 7 1 12 2 51 8
2015/16 36 7 6 0 10 2 5 0 57 9
2016/17 32 8 8 1 9 0 2 0 50 9
2017/18 35 1 7 2 10 1 2 0 55 4
2018/19 34 3 7 1 12 1 1 0 54 5
2019/20 31 1 3 0 7 0 1 0 42 1
Razem 200 25 39 5 0 0 60 6 11 0 310 36
Sevilla FC 2020/21 37 4 4 2 8 2 1 0 50 8
2021/22 35 4 3 0 8 3 46 7
2022/23 2 0 0 0 0 0 2 0
Razem 74 8 7 2 0 0 16 5 1 0 98 15
W karierze 523 81 79 14 3 0 125 15 16 0 746 110

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Rok Mecze Bramki
 Chorwacja 2007 5 1
2008 11 4
2009 8 2
2010 8 1
2011 6 0
2012 10 1
2013 11 0
2014 10 0
2015 6 1
2016 7 3
2017 6 0
2018 14 2
2019 4 0
Ogólnie 106 15

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Basel

Sevilla

Barcelona

Reprezentacyjne

Indywidualne

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwzględniono: Liga Mistrzów UEFA – 82 (8), Liga Europy UEFA – 31 (4)
  2. Uwzględniono: Klubowe mistrzostwa świata – 2 (0), Superpuchar Europy UEFA – 2 (0), Superpuchar Hiszpanii – 8 (0), Superpuchar Niemiec - 1 (0)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Profil piłkarza na oficjalnej stronie Barcelony
  2. El mediocentro que quería media Europa firma con el Sevilla FC hasta 2015 (hiszp.). sevillafc.es, 2011-01-28. [dostęp 2014-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-09)].
  3. Igor Kubiak: Oficjalnie: Ivan Rakitić nowym piłkarzem FC Barcelony (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2014-06-16].
  4. Agreement for Ivan Rakitic to join FC Barcelona (ang.). fcbarcelona.com, 2014-06-16. [dostęp 2014-06-16].
  5. Jason Pettigrove, Why Ivan Rakitic Is Absolutely Vital to Barcelona's Midfield Fluency, Bleacher Report [dostęp 2021-05-21] (ang.).
  6. Ivan Rakitic's opening goal against Juventus saw all 10 outfield Barcelona players touch the ball, Eurosport, 6 czerwca 2015 [dostęp 2021-05-21] (ang.).
  7. Agreement with Sevilla for transfer of Ivan Rakitic, www.fcbarcelona.com [dostęp 2021-05-21] (ang.).