Marin Čilić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marin Čilić
Marin Čilić
Państwo  Chorwacja
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 28 września 1988
Medziugorie
Wzrost 198 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2005
Zakończenie kariery aktywny
Trener Goran Ivanišević
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 13
Najwyżej w rankingu 8 (13 października 2014)
Australian Open SF (2010)
Roland Garros 4R (2009, 2010, 2015)
Wimbledon QF (2014, 2015)
US Open W (2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 49 (15 kwietnia 2013)

Marin Čilić (ur. 28 września 1988 w Medziugorie) – chorwacki tenisista, zwycięzca wielkoszlemowego US Open 2014, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Występując jeszcze jako junior w maju 2005 Čilić wygrał juniorski Roland Garros w singlu, zwyciężając w finale z Antalem van der Duimem. Tegoż samego roku rozpoczął karierę zawodową i do końca sezonu triumfował w rozgrywkach z serii ITF Futures w Vinkovci. W 2006 roku awansował do półfinału rozgrywek ATP World Tour w Gstaad.

Sezon 2007 Chorwat zakończył z dwoma wygranymi zawodami kategorii ATP Challenger Tour, w Casablance, pokonując w finale Simone Bolelliego i w Rijece, wygrywając z Lukášem Lacko. Doszedł również do ćwierćfinału turnieju ATP World Tour w Londynie (Queen's), gdzie uległ Andy'emu Roddickowi. Rok ukończył w czołowej "setce" rankingu, na 71. miejscu.

W 2008 roku Chorwat wygrał swój pierwszy zawodowy turniej, na twardych kortach w New Haven, po zwycięstwie 6:4, 4:6, 6:2 w finale nad Mardym Fishem. Ponadto osiągnął ćwierćfinał rozgrywek ATP Masters Series w Toronto, eliminując po drodze m.in. Roddicka; przegrał z Gilles'em Simonem. Również podczas rozgrywek wielkoszlemowych Čilić uzyskiwał wysokie wyniki, dochodząc do 1/8 finału Australian Open (porażka z Jamesem Blakiem) oraz Wimbledonu (porażka z Arnaudem Clémentem). Na koniec roku zajmował 22. pozycję w rankingu ATP. Latem zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie, występując wyłącznie w konkurencji singlowej, z której odpadł w II rundzie.

Rok 2009 Čilić zainaugurował od triumfu w Ćennaju, pokonując w finale grającego z "dziką kartą" Somdeva Devvarmana. Później, w lutym, zwyciężył w Zagrzebiu, po wygranej w finale nad Mario Ančiciem. We wrześniu doszedł po raz pierwszy w karierze do ćwierćfinału rozgrywek wielkoszlemowych, na nowojorskich kortach US Open, eliminując we wcześniejszych rundach m.in. finalistę z 2008 roku, Andy'ego Murraya; przegrał z późniejszym triumfatorem turnieju Juanem Martínem del Potro. W październiku Čilić uzyskał finał zawodów w Pekinie. Po drodze Chorwat wyeliminował Nikołaja Dawydienkę, Rafaela Nadala, jednak w finale nie sprostał Novakowi Đokoviciowi. Na początku listopada Čilić po raz kolejny w sezonie osiągnął finał zawodów szczebla ATP World Tour, w Wiedniu, ale w finałowym pojedynku został pokonany przez Jürgena Melzera. Sezon zakończył na 14. miejscu w klasyfikacji ATP.

W 2010 roku najpierw Chorwat zatriumfował w Ćennaju, po zwycięstwie w finale nad Sanislasem Wawrinką. Podczas Australian Open osiągnął półfinał po wygranych w IV rundzie nad Del Potro i ćwierćfinale nad Roddickiem. Pojedynek, którego stawką był finał imprezy przegrał z Murrayem. W lutym ponownie zdobył tytuł w Zagrzebiu, po wygranej w decydującym meczu nad Michaelem Berrerem. Na początku maja awansował do finału zawodów w Monachium, lecz spotkanie finałowe przegrał z Michaiłem Jużnym.

Pierwszy finał w 2011 roku Čilić rozegrał w Marsylii. Po drodze wyeliminował m.in. Tomáša Berdycha oraz Michaiła Jużnego. Spotkanie finałowe zakończyło się porażką Čilicia z Robinem Söderlingiem. Pod koniec lipca Chorwat, podczas turnieju w Umagu, osiągnął finał zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. W singlu spotkanie finałowe zakończyło się porażką Čilicia z Ołeksandrem Dołhopołowem, natomiast w deblu razem z Lovro Zovkiem przegrali finałowy pojedynek z parą Simone Bolelli-Fabio Fognini. W październiku Chorwat dotarł do finału w Pekinie, jednak nie sprostał w nim Tomášowi Berdychowi. Kolejnym zwycięstwem jakie Čilić osiągnął, był triumf w Petersburgu. Turniej odbywał się w ostatni tydzień października. W finale pokonał Janko Tipsarevicia.

W maju 2012 roku Čilić doszedł do finału turnieju w Monachium, w którym nie sprostał reprezentantowi gospodarzy, Philippowi Kohlschreiberowi, przegrywając 6:7(8), 3:6. W czerwcu zwyciężył w turnieju w Londynie. W finale pokonał Davida Nalbandiana po dyskwalifikacji rywala, która nastąpiła przy stanie 6:7(3), 4:3. Drugi w sezonie triumf Čilić wywalczył w lipcu w Umagu, na kortach ziemnych. Był to zarazem pierwszy tytuł Chorwata na tej nawierzchni. Finałowe spotkanie wygrał z Marcelem Granollersem 6:4, 6:2. Wystąpił również w sezonie na igrzyskach olimpijskich w Londynie, osiągając II rundę singla i ćwierćfinał w deblu. W turnieju gry podwójnej startował wspólnie z Ivanem Dodigiem.

Pierwszy tytuł w 2013 roku Čilić wywalczył w Zagrzebiu, w lutym. W finale pokonał 6:3, 6:1 Jürgena Melzera. W połowie czerwca tenisista chorwacki awansował do finału w Londynie (Queen's), ponosząc porażkę w spotkaniu o tytuł z Andym Murrayem. We wrześniu został zawieszony w związku z wykryciem w jego organizmie zakazanej substancji psychoaktywnej o działaniu stymulującym – niketamidu[1]. Kara dziewięciomiesięcznej dyskwalifikacji obejmować miała okres od momentu wykrycia niedozwolonego związku chemicznego do 31 stycznia 2014 roku[2]. Po rozpatrzeniu apelacji przez Sportowy Sąd Arbitrażowy[3] sankcja została zmniejszona do czterech miesięcy od momentu dobrowolnego przyznania się do winy, a zatem trwała do 26 października 2013 roku[4].

W lutym 2014 roku Čilić po raz czwarty wygrał zawody w Zagrzebiu, a w finale pokonał Tommy'ego Haasa. Po turnieju w stolicy Chorwacji Čilić zagrał w Rotterdamie, gdzie doszedł do finału po wcześniejszym wyeliminowaniu m.in. Andy'ego Murraya. O tytuł zmierzył się z Tomášem Berdychem, z którym poniósł porażkę w dwóch setach. Drugim tytuł w sezonie Čilić wywalczył w Delray Beach, gdzie w finale stoczył trzysetowy pojedynek z Kevinem Andersonem. Dnia 8 września 2014 roku Čilić został mistrzem US Open. Tytuł ten Chorwat wywalczył po pokonaniu m.in. w półfinale Rogera Federera, a w finale 6:3, 6:3, 6:3 Keiego Nishikoriego. Čilić został również pierwszym Chorwatem, który wygrał wielkoszlemowe zawody od 2001 roku, gdy Goran Ivanišević triumfował na Wimbledonie. W październiku 2014 roku tenisista chorwacki wygrał zawody w Moskwie, po pokonaniu w finale Roberto Bautisty-Aguta.

Od roku 2006 Čilić reprezentuje Chorwację w Pucharze Davisa. W 2009 roku miał znaczący wkład w awans zespołu do półfinału imprezy, kiedy to Chorwaci wyeliminowali Chile i USA (w meczu z USA Čilić zdobył dwa punkty po wygranych nad Fishem i Blakiem). Do sierpnia 2014 roku bilans Chorwata w rozgrywkach wynosi w grze pojedynczej 16 wygranych i 7 przegranych, z kolei w deblu 4 zwycięstwa i 6 porażek.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na na 8. miejscu w październiku 2014 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (13–9)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 23 sierpnia 2008 New Haven Twarda Stany Zjednoczone Mardy Fish 6:4, 4:6, 6:2
Zwycięzca 2. 11 stycznia 2009 Ćennaj Twarda Indie Somdev Devvarman 6:4, 7:6(3)
Zwycięzca 3. 8 lutego 2009 Zagrzeb Twarda (hala) Chorwacja Mario Ančić 6:3, 6:4
Finalista 1. 11 października 2009 Pekin Twarda Serbia Novak Đoković 2:6, 6:7(4)
Finalista 2. 1 listopada 2009 Wiedeń Twarda (hala) Austria Jürgen Melzer 4:6, 3:6
Zwycięzca 4. 10 stycznia 2010 Ćennaj Twarda Szwajcaria Stanislas Wawrinka 7:6(2), 7:6(3)
Zwycięzca 5. 7 lutego 2010 Zagrzeb Twarda (hala) Niemcy Michael Berrer 6:4, 6:7(5), 6:3
Finalista 3. 9 maja 2010 Monachium Ceglana Rosja Michaił Jużny 3:6, 6:4, 4:6
Finalista 4. 20 lutego 2011 Marsylia Twarda (hala) Szwecja Robin Söderling 7:6(8), 3:6, 3:6
Finalista 5. 31 lipca 2011 Umag Ceglana Ukraina Ołeksandr Dołhopołow 4:6, 6:3, 3:6
Finalista 6. 9 października 2011 Pekin Twarda Czechy Tomáš Berdych 6:3, 4:6, 1:6
Zwycięzca 6. 30 października 2011 Petersburg Twarda (hala) Serbia Janko Tipsarević 6:3, 3:6, 6:2
Finalista 7. 6 maja 2012 Monachium Ceglana Niemcy Philipp Kohlschreiber 6:7(8), 3:6
Zwycięzca 7. 17 czerwca 2012 Londyn (Queen's) Trawiasta Argentyna David Nalbandian 6:7(3), 4:3 dyskwalifikacja
Zwycięzca 8. 15 lipca 2012 Umag Ceglana Hiszpania Marcel Granollers 6:4, 6:2
Zwycięzca 9. 10 lutego 2013 Zagrzeb Twarda (hala) Austria Jürgen Melzer 6:3, 6:1
Finalista 8. 16 czerwca 2013 Londyn (Queen's) Trawiasta Wielka Brytania Andy Murray 7:5, 5:7, 3:6
Zwycięzca 10. 9 lutego 2014 Zagrzeb Twarda (hala) Niemcy Tommy Haas 6:3, 6:4
Finalista 9. 16 lutego 2014 Rotterdam Twarda (hala) Czechy Tomáš Berdych 4:6, 2:6
Zwycięzca 11. 23 lutego 2014 Delray Beach Twarda Republika Południowej Afryki Kevin Anderson 7:6(6), 6:7(7), 6:4
Zwycięzca 12. 8 września 2014 US Open, Nowy Jork Twarda Japonia Kei Nishikori 6:3, 6:3, 6:3
Zwycięzca 13. 19 października 2014 Moskwa Twarda (hala) Hiszpania Roberto Bautista-Agut 6:4, 6:4

Gra podwójna (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 31 lipca 2011 Umag Ceglana Chorwacja Lovro Zovko Włochy Simone Bolelli
Włochy Fabio Fognini
3:6, 7:5, 7–10

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 4R 4R SF 4R 3R 2R 0 / 7 17–7
Francja French Open 1R 2R 4R 4R 1R 3R 3R 3R 4R 0 / 9 16–9
Wielka Brytania Wimbledon 1R 4R 3R 1R 1R 4R 2R QF QF 0 / 9 17–8
Stany Zjednoczone US Open 3R QF 2R 3R QF W 1 / 6 20–5
Wygrane turnieje 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 3 0 / 3 1 / 4 0 / 2 1 / 31 N/A
Bilans spotkań 0–3 9–4 12–4 9–4 5–4 9–3 5–2 14–3 7–2 N/A 70–29

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Decision in the case of Marin Cilic (ang.). itftennis.com, 2013-09-16. [dostęp 2013-10-26].
  2. Marcin Motyka: Marin Cilić zawieszony na dziewięć miesięcy (pol.). sportowefakty.pl, 2013-09-16. [dostęp 2013-10-26].
  3. CAS decision in the case of Marin Cilic (ang.). itftennis.com, 2013-10-25. [dostęp 2013-10-26].
  4. Polska Agencja Prasowa: Cilic wraca na korty po zmniejszeniu kary za doping (pol.). sportowefakty.pl, 2013-10-25. [dostęp 2013-10-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]