Wilson Kipketer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilson Kipketer
Wilson Kipketer (2010).jpg
Wilson Kipketer w 2010 roku
Trener Sławomir Nowak
Klub IF Sparta Kopenhaga
Wzrost 172 cm
Masa ciała 62 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Dania
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Sydney 2000 lekkoatletyka
(800 m)
Brąz
Ateny 2004 lekkoatletyka
(800 m)
Mistrzostwa świata
Złoto
Göteborg 1995 bieg na 800 m
Złoto
Ateny 1997 bieg na 800 m
Złoto
Sewilla 1999 bieg na 800 m
Mistrzostwa Europy
Złoto
Monachium 2002 bieg na 800 m
Halowe mistrzostwa świata
Złoto
Paryż 1997 bieg na 800 m
Srebro
Maebashi 1999 bieg na 800 m
Srebro
Birmingham 2003 bieg na 800 m
Zakończenie kariery: 2005 r.

Wilson Kosgei Kipketer (ur. 12 grudnia 1972 w Kapsabet) – kenijski lekkoatleta reprezentujący od 1995 roku Danię, który specjalizował się w biegu na 800 metrów.

Dwukrotny uczestnik i medalista igrzysk olimpijskich. Trzy razy stawał na podium mistrzostw świata oraz halowych mistrzostw świata. Zdobywca złotego medalu mistrzostw Starego Kontynentu. W biegach na 800 i 1000 metrów poprawiał w sumie siedem razy rekordy świata (w hali i na stadionie). Od 7 lipca 1997 był współrekordzistą, a od 13 sierpnia 1997 aż do 22 sierpnia 2010 roku był samodzielnym rekordzistą globu w biegu na 800 metrów, kiedy to najlepszy rezultat w historii zabrał mu David Rudisha[1][2]. Przez jedenaście lat jego trenerem był Polak Sławomir Nowak. W 2000 roku ożenił się z Dunką, Pernille. 16 sierpnia 2005 oficjalnie zakończył karierę[3][4].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Gdy był nastolatkiem jego talent dostrzegł Kipchoge Keino – kenijski długodystansowiec, czterokrotny medalista olimpijski. Keino zasugerował Kipketerowi pójście do katolickiej szkoły św. Patryka w Iten, która znana była z wychowywania młodych biegaczy[3]. Pierwszymi dużymi występami międzynarodowymi były dla biegacza starty w mistrzostwach świata juniorów w 1988 w Kanadzie – w biegu na 800 metrów został zdyskwalifikowany już w eliminacjach, a kenijska sztafeta 4 x 400 metrów z Kipketerem na pierwszej zmianie zajęła wówczas 7. miejsce w biegu eliminacyjnym i nie awansowała do finału[5]. Dwa lata później na kolejnym juniorskim czempionacie był 4. w biegu na 800 metrów, a sztafeta zajęła 8. miejsce[6].

W 1990 roku biegacz wyjechał do Danii na wymianę studencką i podjął naukę na Uniwersytecie Kopenhaskim. W tym samym czasie złożył wniosek o przyznanie mu duńskiego obywatelstwa, które otrzymał w 1994 i od 1995 zaczął reprezentować nowy kraj. Trzykrotnie zdobył złote medale młodzieżowych mistrzostw Danii startując w barwach Københavns IF (w 1991 na 800 metrów, w 1992 na 400 i 800 metrów). W 1993 i 1994, jeszcze jako Kenijczyk wywalczył jedyne w swojej karierze tytuły mistrza Danii[7], startując w barwach IF Sparta Kopenhaga – klub ten reprezentował aż do zakończenia kariery sportowej. Już w swoim pierwszym dużym międzynarodowym starcie – na mistrzostwach świata w Göteborgu (1995) – zdobył dla Danii złoty medal i tytuł mistrza globu w biegu na 800 metrów[8]. W 1996 roku był niepokonany przez cały sezon jednak Międzynarodowy Komitet Olimpijski zabronił mu bronić duńskich barw na igrzyskach olimpijskich w Atlancie[9]. Po tym wydarzeniu Kipketer rozważał zakończenie kariery[3] jednak na koniec sezonu 1996 ustanowił rekord życiowy na zawodach w Rieti czasem 1:41,83.

U szczytu swojej kariery Kipketer był w 1997 roku. W marcu podczas halowych mistrzostw świata zdobył złoty medal i dwa razy poprawiał halowy rekord świata: 1:43,96 (7 marca)[10] i 1:42,67 (9 marca)[11]. Podczas zawodów DN Galan w Sztokholmie, 7 lipca, wyrównał rekord świata w biegu na 800 metrów uzyskując na stadionie olimpijskim rezultat 1:41,73 (poprzednio rezultat ten osiągnął w 1981 roku Sebastiana Coe)[2]. Miesiąc później obronił tytuł mistrza świata wygrywając bieg na 800 m w Atenach[12]. Po czempionacie na zawodach Weltklasse Zürich poprawił rekord świata czasem 1:41,24 – rekord Kipketera był jednym z trzech takich wyników osiągnięty podczas tego mityngu w ciągu 70 minut – oprócz średniodystansowca najlepsze wyniki w historii osiągnęli wówczas także Haile Gebrselassie w biegu na 5000 metrów[13] oraz Wilson Boit Kipketer w biegu na 3000 m z przeszkodami[14]. Dwa tygodnie później w Kolonii wynikiem 1:41,11 ustanowił rekord świata w biegu na 800 metrów, który przetrwał aż do sierpnia 2010 roku[1]. Na koniec sezonu został wybrany najlepszym lekkoatletą 1997 roku w prestiżowym plebiscycie Track & Field Athlete of the Year.

W 1998 roku pojechał na wakacje do rodzinnej wioski w Kenii[9]. Po powrocie źle się czuł, a lekarze rozpoznali jego chorobę jako grypę[3]. Ostatecznie okazało się, że zachorował na malarię. Mimo walki z chorobą ostatecznie wystartował w mistrzostwach Europy, podczas których zajął 8. miejsce[15]. Do odnoszenia dużych sukcesów wrócił w kolejnym sezonie kiedy to zdobył srebrny medal halowych mistrzostw globu[16] oraz ponownie obronił mistrzowski tytuł na stadionie[17].

Na początku olimpijskiego roku 2000 dwa razy poprawiał halowy rekord świata w biegu na 1000 metrów – 6 lutego w Stuttgarcie uzyskał czas 2:15,25, a 20 lutego w Birmingham 2:14,96[18]. We wrześniu, w Sydney, zdobył swój pierwszy medal igrzysk olimpijskich – był drugi przegrywając złoty medal o 0,06 sekundy[3].

23 czerwca 2002 podczas zawodów I ligi pucharu Europy w hiszpańskiej Sewilli duńska sztafeta 4 x 400 metrów, z Kipketerem na ostatniej zmianie, ustanowiła rekord kraju w tej konkurencji – 3:07,67[19]. Był to ostatni z 18 rekordów Danii, jakie w ciągu kariery ustanowił Kipketer. Półtora miesiąca później zdobył złoty medal mistrzostw Europy pokonując mistrza świata z 2001 roku z Edmonton Szwajcara André Buchera[20]. W kolejnym sezonie został, drugi raz w karierze, halowym wicemistrzem świata, a w Paryżu zajął 4. miejsce na mistrzostwach globu. Ostatni sukces odniósł w 2004 roku zdobywając brązowy medal igrzysk olimpijskich. Chciał pożegnać się z kibicami w roku 2006 na mistrzostwach Europy jednak ostatecznie zakończył karierę w sierpniu 2005 roku[3].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik
1988 Mistrzostwa świata juniorów Kanada Greater Sudbury sztafeta 4 x 400 m 7. miejsce 3:11,71 Kenia
bieg na 800 m DQ Kenia
1990 Mistrzostwa świata juniorów Bułgaria Płowdiw bieg na 800 m 4. miejsce 1:48,13 Kenia
sztafeta 4 x 400 m 8. miejsce 3:07,86 Kenia
1995 I liga pucharu Europy Szwajcaria Bazylea bieg na 800 m 1. miejsce 1:46,61 Dania
1995 Mistrzostwa świata Szwecja Göteborg bieg na 800 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 1:45,08 Dania
1995 Finał Grand Prix IAAF Monako Monako bieg na 800 m 2. miejsce 1:45,28 Dania
1996 I liga pucharu Europy Norwegia Bergen bieg na 800 m 1. miejsce 1:44,33 Dania
1997 Halowe mistrzostwa świata Francja Paryż bieg na 800 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 1:42,67 Dania
1997 II liga pucharu Europy Dania Odense bieg na 800 m 1. miejsce 1:47,98 Dania
sztafeta 4 x 400 m 1. miejsce 3:09,96 Dania
1997 Mistrzostwa świata Grecja Ateny bieg na 800 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 1:43,38 Dania
1997 Finał Grand Prix IAAF Japonia Fukuoka bieg na 800 m 1. miejsce 1:42,98 Dania
1998 Mistrzostwa Europy Węgry Budapeszt bieg na 800 m 8. miejsce 1:50,13 Dania
1999 Halowe mistrzostwa świata Japonia Maebashi bieg na 800 m Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 1:45,49 Dania
1999 II liga pucharu Europy Chorwacja Pula bieg na 800 m 1. miejsce 1:47,03 Dania
1999 Mistrzostwa świata Hiszpania Sewilla bieg na 800 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 1:43,30 Dania
1999 Finał Grand Prix IAAF Niemcy Monachium bieg na 800 m 1. miejsce 1:43,55 Dania
2000 Igrzyska olimpijskie Australia Sydney bieg na 800 m Silver medal.svg 2. miejsce 1:45,14 Dania
2002 I liga pucharu Europy Hiszpania Sewilla bieg na 800 m 1. miejsce 1:44,28 Dania
2002 Mistrzostwa Europy Niemcy Monachium bieg na 800 m Gold medal europe.svg 1. miejsce 1:47,25 Dania
2003 Halowe mistrzostwa świata Wielka Brytania Birmingham bieg na 800 m Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 1:45,87 Dania
2003 Mistrzostwa świata Francja Paryż bieg na 800 m 4. miejsce 1:45,23 Dania
2003 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Monako Monako bieg na 800 m 4. miejsce 1:46,40 Dania
2004 Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny bieg na 800 m Bronze medal.svg 3. miejsce 1:44,65 Dania
2004 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Monako Monako bieg na 800 m 4. miejsce 1:46,37 Dania

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja Wynik Data Miejsce Uwagi
Bieg na 400 m 46,85 19 czerwca 1994 Dania Lyngby[21]
Bieg na 600 m 1:16,2[22] 10 lipca 1996 Francja Nicea
Bieg na 800 m 1:41,11 24 sierpnia 1997 Niemcy Kolonia były rekord świata
Bieg na 1000 m 2:16,29 23 sierpnia 1995 Dania Kopenhaga rekord Danii
Bieg na 1500 m 3:42,80 1993
Bieg na milę 3:59,57 5 lipca 1993 Szwecja Sztokholm
Bieg na 800 m (hala) 1:42,67 9 marca 1997 Francja Paryż halowy rekord świata
Bieg na 1000 m (hala) 2:14,96 20 lutego 2000 Wielka Brytania Birmingham halowy rekord świata

Przypisy

  1. 1,0 1,1 David Martin: 1:41.09 800m World record by Rudisha in Berlin (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  2. 2,0 2,1 Progression of Official World Record / Men's 800 m (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Radosław Leniarski: Wilson Kipketer zakończył karierę (ang.). sport.pl. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  4. Wilson Kipketer announces retirement – Exclusive interview (ang.). iaaf.org. [dostęp 14 kwietnia 2011].
  5. 1988 World Junior Championships (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  6. 1990 World Junior Championships (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  7. Danish Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  8. 1995 IAAF World Championships in Athletics – 800 m (Results) (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  9. 9,0 9,1 Przekroczyli granice wyobraźni (pol.). bydgoszcz.gazeta.pl. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  10. Nick Davies: Kipketer breaks World Indoor Record for 800m in heats (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  11. Progression of Official World Indoor Record / Men's 800 m (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  12. 1997 IAAF World Championships in Athletics – 800 m (Results) (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  13. Progression of Official World Record / Men's 5000 m (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  14. Progression of Official World Record / Men's 3000 m steeple (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  15. 1998 European Athletics Championships – Day 6 (Results) (ang.). athletix.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  16. 7th IAAF World Indoor Championships in Athletics: Official Results - 800 METRES - Men - Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 16 maja 2012].
  17. 1999 IAAF World Championships in Athletics – 800 m (Results) (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  18. Progression of Official World Indoor Record / Men's 1000 m (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  19. Biuletyn iaaf sprzed mistrzostw świata 2009 (ang.). [dostęp 27 sierpnia 2010]. s. 181.
  20. European Championships (Men) (ang.). gbrathletics.com. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  21. DENMARK ALL-TIME LISTS 400m MEN (ang.). trackinsun.com. [dostęp 27 sierpnia 2010].
  22. Wynik z pomiaru ręcznego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]