Lusowo (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lusowo
Pałac w Lusowie
Pałac w Lusowie
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Tarnowo Podgórne
Liczba ludności (2015) 1590[1]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Tablice rejestracyjne PZ
SIMC 0597357
Położenie na mapie gminy Tarnowo Podgórne
Mapa lokalizacyjna gminy Tarnowo Podgórne
Lusowo
Lusowo
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Lusowo
Lusowo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Lusowo
Lusowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lusowo
Lusowo
Ziemia52°26′03,7″N 16°41′59,4″E/52,434361 16,699833
Strona internetowa miejscowości

Lusowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Tarnowo Podgórne, nad brzegiem Jeziora Lusowskiego.

Wieś duchowna, własność dziekana kapituły katedralnej poznańskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[2]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Lusowie – akt nadania Lusowa kapitule poznańskiej sygnowany przez księcia Mieszka Starego – pochodzą z 1145 r. W 1288 r. staraniem biskupa Gerbicza powstała we wsi parafia rzymskokatolicka. W rękach biskupich Lusowo pozostawało aż do końca XVIII w.

Po kasacie majątków kościelnych przez władze pruskie majątek kupili Objezierscy herbu Nałęcz. Wieś stanowiła posag Pauliny Objezierskiej (1809-1872)[3][4] przy jej ślubie w 1823 r. z baronem Wilhelmem von Richthofenem (1799-1882). Po śmierci Wilhelma Lusowo trafiło w posiadanie rodziny von Palm, a później, w początku XX w., w ręce Komisji Kolonizacyjnej. Po I wojnie światowej majątek został rozparcelowany. W Lusowie mieszkał w latach 1920-1937 generał Józef Dowbor-Muśnicki, pochowany na tutejszym cmentarzu. W październiku 1940 Niemcy wysiedlili mieszkańców Lusowa na teren Generalnego Gubernatorstwa.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół[edytuj | edytuj kod]

Kościół w Lusowie

We wsi znajduje się neogotycki kościół św. Jadwigi i św. Jakuba Apostoła zbudowany w latach 1913-1916 z wykorzystaniem części starszego gotyckiego kościoła z XV w. Wewnątrz nagrobek późnorenesansowy oraz tablica pamiątkowa poświęcona generałowi Dowbor-Muśnickiemu.

Przy kościele była w dawniejszych czasach[5] kaplica murowana Sadowskich h. Nałęcz z grobami familijnymi, ale już w 1695 r. Zalaszewski zastał ją zrujnowaną. Sadowscy wywodzili się z okolicznej wsi Sady należącej do parafii Lusowo. Przed 1388 r. z Sadów pisali się różni Sadowscy[6], od w 1793 r. Sady należały do Konozowskich, potem do Kęsiowskich. W Lusowie pochowany zastał Narcyz Olizar herbu Radwan Sowity (ur. w 1794 w Zahorowie na Wołyniu, zm. 9 sierpnia 1862 w Sadach koło Poznania) – hrabia, senator-kasztelan Królestwa Polskiego, poseł na sejm w 1831, działacz polityczny Wielkiej Emigracji, pisarz, publicysta i malarz.

Pałac[edytuj | edytuj kod]

W niewielkim parku nad brzegiem jeziora znajduje się neogotycki pałac wzniesiony ok. 1855 r. dla Pauliny z Objezierskich von Richthofen. Budynek dwukondygnacyjny, na planie prostokąta z dobudowanym na przełomie XIX wiek i XX w. skrzydłem zawierającym salę balową. Pałac zdewastowany, obecnie własność prywatna, w trakcie remontu.

Muzeum Powstańców Wielkopolskich[edytuj | edytuj kod]

W Lusowie ma siedzibę Muzeum Powstańców Wielkopolskich im. Generała Józefa Dowbora Muśnickiego, otwarte w 1996 r. i prowadzone przez panią Annę Grajek, emerytowaną nauczycielkę matematyki, odznaczoną w 2006 r. tytułem "Zasłużony Dla Gminy Tarnowo Podgórne".

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mieszkańcy Gminy Tarnowo Podgórne (pol.). tarnowo-podgorne.pl. [dostęp 2015-02-20].
  2. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 246.
  3. Potomkowie Sejmu Wielkiego [1]
  4. Drzewo genealogiczne Richthofenów [2]
  5. Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Bronisław Chlebowski (1889) – Tom V s. 484 – Lusowo
  6. Acta gr. poz. Wyd. 1888

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]