Maciej Kosycarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Kosycarz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1964
Gdańsk
Data i miejsce śmierci 26 marca 2020
Warszawa
Przyczyna śmierci powikłania pooperacyjne związane z rakiem trzustki[1]
Miejsce spoczynku Cmentarz Oliwski (kw. VI rz. 9)
Zawód, zajęcie fotoreporter
Rodzice Ludmiła Kosycarz i Zbigniew Kosycarz

Maciej Kosycarz (ur. 20 kwietnia 1964 w Gdańsku, zm. 26 marca 2020[2] w Warszawie) – polski fotoreporter związany z Gdańskiem i Pomorzem, najbardziej znany gdański fotoreporter[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn gdańskiej dziennikarki Ludmiły Kosycarz (1932-1981) i gdańskiego fotoreportera Zbigniewa Kosycarza (1925-1995)[4], rodzice pracowali w gdańskim „Domu Prasy” przy Targu Drzewnym[5]. Dom rodzinny znajdował się na Starym Mieście, przy Podwalu Staromiejskim[6]. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku (1983), następnie Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego (1992)[7]. Początkowo studiował prawo, ukończył politologię[8]. Razem z Krzysztofem Skibą występował w szkolnym kabarecie Tapeta[9].

Już od dziecka robił zdjęcia[2]. Jako nastolatek fotografował m.in. strajki w sierpniu 1980 i demonstracje okresu stanu wojennego[10]. Od wczesnych lat podejmował w kraju (m.in. na dorocznym gdańskim Jarmarku Dominikańskim) i za granicą różne próby zarobkowania. Pierwszą firmę założył, do spółki z żoną i znajomymi, w okresie przełomu systemowego w Polsce w 1989. Była to wypożyczalnia płyt kompaktowych z muzyką, prowadzona na Przymorzu pod szyldem Studio 89, w suterenie falowca przy al. Rzeczypospolitej. Dwa lata później dodatkowo otworzył sklep muzyczny z kasetami i płytami, mieszczący się w nieistniejącym obecnie centrum handlowym Sukces Bis, przy ul. Partyzantów we Wrzeszczu[5]. Jeszcze na studiach został korespondentem „Ilustrowanego Kuriera Polskiego”. W końcu postanowił, że całkowicie zajmie się fotografią (oficjalny debiut zawodowy w listopadzie 1990)[8] i został fotoreporterem w poczytnej gazecie codziennej „Głos Wybrzeża”. W latach 1991-1996 pracował w gdańskich gazetach (m.in. w „Wieczorze Wybrzeża”), w 1996 założył agencję fotograficzną Kosycarz Foto Press (KFP), współpracującą z wieloma wydawcami (m.in. z popularnym „Dziennikiem Bałtyckim”)[5]. Pracował jako fotoreporter również dla tygodników ukazujących się na Kaszubach[11]. Prowadził także działalność wydawniczą, początkowo bez sukcesu[5]. W czerwcu 2016 uruchomił, prowadzoną wraz z gdańską malarką Magdą Benedą, własną galerię fotografii – Galerię Sztuk Różnych, przy ul. Ogarnej 101 w Śródmieściu Gdańska[12].

Fotografował najważniejsze wydarzenia z życia Gdańska i Pomorza. Społecznie angażował się w życie Gdańska[13]. Był organizatorem wystaw oraz – od 1997, wspólnie z Nadbałtyckim Centrum Kultury – Pomorskiego Konkursu Fotografii Prasowej Gdańsk Press Photo im. Zbigniewa Kosycarza (jednego z najstarszych w kraju konkursów fotografii prasowej). We współpracy z Ministerstwem Spraw Zagranicznych przygotował wystawę Zwykłe Miasto Gdańsk w obiektywie ojca i syna, której premiera odbyła się w 2001 w Budapeszcie, a pokazywana była następnie w Mostarze (Bośnia), Belgradzie (Serbia), Gdańsku, Kalmarze (Szwecja), Holbæk (Dania) i Kaliningradzie (Rosja). Od 2006 był wydawcą serii albumów z cyklu „Fot. Kosycarz. Niezwykłe zwykłe zdjęcia”, zawierających fotografie Gdańska i regionu wykonane przez ojca i syna od 1945 do czasów współczesnych. Wydał kilkanaście albumów fotograficznych[2]. Przez kilka lat był komentatorem Radia Gdańsk, na antenie którego dzielił się ze słuchaczami swoimi opiniami o wydarzeniach na Pomorzu, w Polsce i świecie[14].

Został nagrodzony Medalem Księcia Mściwoja II (2009), jednym z najwyższych wyróżnień w Gdańsku. Otrzymał tytuł Gdańszczanina Roku 2009. Laureat Pomorskiej Nagrody Artystycznej (za 2010) oraz nagrody Wojewody Pomorskiego Sint Sua Praemia Laudi (za 2014).

Był żonaty z Hanną, mieli dzieci Kingę i Konrada[10]. Mieszkał w Sulminie (gmina Żukowo), koło Gdańska[11]. Wyróżniał się bujną czupryną[10].

Od 2017 zmagał się z chorobą nowotworową (był genetycznie obciążony)[15], przeszedł zabieg usunięcia nerki[10]. Przez kilka ostatnich tygodni życia znajdował się w śpiączce w warszawskim szpitalu. Zmarł 26 marca 2020 w wyniku powikłań po planowym zabiegu operacyjnym[13]. 7 kwietnia 2020, po mszy w kościele św. Jana w Gdańsku, urna z jego prochami została złożona do rodzinnego grobu na Cmentarzu Oliwskim (kwatera 6-9-4)[16]. Ze względu na restrykcje związane z pandemią COVID-19 ceremonia miała bardzo ograniczony charakter[17].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Macieja Kosycarza wspominają znajomi i przyjaciele: dziennikarze, fotoreporterzy, samorządowcy, artyści.... gdansk.pl, 26 marca 2020. [dostęp 9 kwietnia 2020].
  2. a b c Michał Stąporek: Zmarł fotoreporter Maciej Kosycarz. trojmiasto.pl, 2020-03-26. [dostęp 2020-03-26].
  3. Kwiaty i znicze w oknie pracowni Macieja Kosycarza w Gdańsku. Znany gdański fotograf zmarł 26.03.2020. dziennikbaltycki.pl, 30 marca 2020. [dostęp 30 marca 2020].
  4. KOSYCARZ ZBIGNIEW. gedanopedia.pl. [dostęp 30 marca 2020].
  5. a b c d Na swoim. Dobra fotografia zawsze się obroni - mówi Maciej Kosycarz. biznes.trojmiasto.pl, 25 listopada 2016. [dostęp 27 marca 2020].
  6. Zbigniew Kosycarz (wersja archiwalna). rzygacz.webd.pl. [dostęp 9 kwietnia 2020].
  7. TVP3 Gdańsk Panorama 26.03.2020 18:30. gdansk.tvp.pl, 26.03.2020. [dostęp 27.03.2020].
  8. a b Od tego momentu robiłem zdjęcia dzień w dzień. A to było 25 lat temu. trojmiasto.wyborcza.pl, 10 października 2015. [dostęp 30 marca 2020].
  9. Maciej Kosycarz nie żyje. Odszedł człowiek, który znał w Gdańsku wszystkich i którego wszyscy znali. dziennikbaltycki.pl, 26 marca 2020. [dostęp 22 kwietnia 2020].
  10. a b c d Zmarł Maciej Kosycarz - gdańszczanin, dobry człowiek, świetny fotoreporter. gdansk.pl, 26 marca 2020. [dostęp 1 kwietnia 2020].
  11. a b Zmarł Maciej Kosycarz, znany fotoreporter, wydawca popularnych albumów. expresskaszubski.pl, 26 marca 2020. [dostęp 30 marca 2020].
  12. Galeria Sztuk Różnych, czyli Magda Beneda i Maciej Kosycarz na Ogarnej. ibedeker.pl, 21 września 2016. [dostęp 27 marca 2020].
  13. a b Nie żyje Maciej Kosycarz. Zmarł znany gdański fotoreporter, w kwietniu skończyłby 56 lat. dziennikbaltycki.pl, 26 marca 2020. [dostęp 27 marca 2020].
  14. Codziennie robi zdjęcia, teraz jemu zrobią. Benefis Macieja Kosycarza. m.radiogdansk.pl, 9 października 2015. [dostęp 30 marca 2020].
  15. Maciej Kosycarz: Byłem palaczem, ale na szczęście w porę się zbadałem. trojmiasto.wyborcza.pl, 22 grudnia 2017. [dostęp 30 marca 2020].
  16. Zbigniew Kosycarz. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2020-07-27].
  17. Gdańsk pożegnał swojego kronikarza. fakt.pl, 7 kwietnia 2020. [dostęp 9 kwietnia 2020].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]