Maciej Kuroń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Kuroń
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1960
Warszawa
Data i miejsce śmierci 25 grudnia 2008
Izabelin
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód kucharz, dziennikarz, publicysta kulinarny
Narodowość polska
Rodzice ojciec: Jacek Kuroń
matka: Grażyna Kuroń
Dzieci Jan, Jakub, Kacper, Grażyna
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa
Grób Macieja Kuronia i jego matki na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Maciej Kuroń (ur. 8 marca 1960 w Warszawie, zm. 25 grudnia 2008 w Izabelinie) – polski kucharz, dziennikarz, publicysta kulinarny, prezenter programów telewizyjnych o tematyce kulinarnej. Syn Grażyny i Jacka Kuroniów[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i wczesna młodość[edytuj | edytuj kod]

Laureat olimpiady historycznej, planował studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, co uniemożliwiła decyzja ówczesnego ministra szkolnictwa wyższego. Ostatecznie w październiku 1979 rozpoczął studia na Wydziale Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie[2].

Lata 80. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Po strajkach Sierpnia 1980 i powstaniu Solidarności był inicjatorem powołania niezależnej organizacji studenckiej w Olsztynie. W dniach 18–19 października 1980 r. uczestniczył w zjeździe założycielskim w Warszawie[3]. Jako delegat olsztyńskiej WSP wchodził w skład Ogólnopolskiego Komitetu Założycielskiego i to wedle jego pomysłu nowa, opozycyjna wobec władz komunistycznych, organizacja młodzieżowa przyjęła nazwę: „Niezależne Zrzeszenie Studentów[4].

Stan wojenny (1981–1983)[edytuj | edytuj kod]

W 1981 był jednym z głównych organizatorów strajków studenckich na WSP – w dniach: 25–27 lutego i 23 listopada – 11 grudnia 1981. Po ogłoszeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. został internowany w Białołęce[4] i bezpośrednio po tym relegowany z uczelni[5]. Po stanie wojennym wyjechał do USA, kształcił się w The Culinary Institute of America[6].

Gospodarz programów kulinarnych[edytuj | edytuj kod]

Był autorem kilku książek kucharskich, w tym Kuchni polskiej. Kuchni Rzeczypospolitej wielu narodów[7]. Należał do Stowarzyszenia Wolnego Słowa[8]. W telewizji prowadził programy kulinarne: Niebo w gębie w WOT, Gotuj z Kuroniem i Kuroń raz w TVN oraz teleturniej kulinarny Graj z Kuroniem w TVP1[9]. W 1998 został uhonorowany nagrodą Wiktora[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Miał żonę Joannę i czworo dzieci: Jana, Jakuba, Kacpra i Grażynę[9].

Śmierć i pogrzeb[edytuj | edytuj kod]

Zmarł nagle 25 grudnia 2008 w swoim domu w Izabelinie koło Warszawy[11] z powodu ciężkiej niewydolności krążenia. 7 stycznia 2009 został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[12]. W dniu pogrzebu „za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce oraz za zaangażowanie w kształtowanie społecznych postaw Polaków” został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[13][14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Kuroń nie żyje. gazeta.pl, 2008-12-25. [dostęp 2008-12-25].
  2. Byłem laureatem olimpiady historycznej, a to automatycznie dawało mi miejsce na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Powinienem się tam dostać. Ówczesny minister edukacji robił jednak wszystko, abym tam nie trafił. W końcu przedstawiono mi propozycję studiów w Olsztynie na WSP. Trafiłem w te piękne strony w październiku 1979 r. Byłem z innej planety - Rozmowa z Maciejem Kuroniem, Gazeta Wyborcza (Olsztyn) 13.03.2001.
  3. J. Sikorski: Galopem przez stulecia: Olsztyn 1353–2003. Olsztyn: Edytor „Wers”, 2003, s. 197–198. ISBN 83-919110-0-4.
  4. a b Jerzy Necio „Sportowcy” i „Olimpijczyk”- trening na esbeckich warunkach „Debata” luty 2010
  5. 13 grudnia 1981r. zostałem internowany w Białołęce. Automatycznie zostałem również relegowany z uczelni. Jaki był powód? Nikt by nie zgadł. Oficjalnie zarzucono mi, że nie stawiam się na zajęcia. Kupa śmiechu! Byłem z innej planety - Rozmowa z Maciejem Kuroniem Gazeta Wyborcza (Olsztyn) 13.03.2001.
  6. Wspomnienie o Macieju Kuroniu. wyborcza.pl, 2008-12-26. [dostęp 2010-05-08].
  7. D. Szyller: Zmarł Maciej Kuroń. dziennik.pl, 2008-12-25. [dostęp 2010-11-15].
  8. Lista członków SWS. sws.org.pl. [dostęp 2010-05-08].
  9. a b Maciej Kuroń – strona autora. jsantorski.pl. [dostęp 2009-01-07].
  10. Maciej Kuroń nie żyje. onet.pl, 2008-12-25. [dostęp 2011-02-15].
  11. Ł. Szewczyk: Maciej Kuroń nie żyje. media2.pl, 2008-12-25. [dostęp 2010-05-08].
  12. G. Miecznikowski: Warszawa pożegnała Macieja Kuronia. gazeta.pl, 2009-01-07. [dostęp 2010-05-08].
  13. M.P. z 2009 r. nr 29, poz. 416 [dostęp 2011-02-15]
  14. Pożegnanie Macieja Kuronia. prezydent.pl, 2009-01-07. [dostęp 2010-05-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]