Maksym Kaliniczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Maksym Kałynyczenko)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maksym Kaliniczenko
Ilustracja
Imię i nazwisko Maksym Serhijowycz Kaliniczenko
Data i miejsce urodzenia 26 stycznia 1979
Charków, Ukraińska SRR
Pozycja pomocnik
Wzrost 176 cm
Kariera juniorska
DJuSSz Charków
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1996–2000
2000–2008
2008–2011
2011–2014
Dnipro Dniepropetrowsk
Spartak Moskwa
Dnipro Dniepropetrowsk
Tawrija Symferopol
45 (7)
134 (22)
67 (14)
54 (9)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
1999–2000
2002–2009
 Ukraina U-21
 Ukraina
9 (1)
44 (7)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2018– Polissia Żytomierz (asystent)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 23.04.2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 1.01.2011.

Maksym Serhijowycz Kaliniczenko, ukr. Максим Сергійович Калініченко (ur. 26 stycznia 1979 w Charkowie) – ukraiński piłkarz występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Kaliniczenko rozpoczynał swoją karierę piłkarską w Dnipro Dniepropietrowsk. W 2000 przeniósł się do czołowej rosyjskiej drużyny Spartaka Moskwa. Z klubem Kaliniczenko występował w europejskich pucharach. Łącznie rozegrał dla Spartaka 135 meczów i zdobył 22 bramki. W 2008 roku powrócił do Dnipra Dniepropietrowsk. Na początku 2011 razem z Ołeksijem Bielikiem został wystawiony na transfer[1]. W czerwcu 2011 podpisał 2-letni kontrakt z Tawriją Symferopol[2]

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Ukrainy Kaliniczenko zadebiutował w 2002 roku. W 2006 został powołany przez Ołeha Błochina na Mistrzostwa Świata, na których zaliczył dwie asysty i zdobył ostatnią bramkę w meczu grupowym z Arabią Saudyjską (4:0). Ogółem rozegrał dla kadry 44 mecze i zdobył 7 goli. 23 kwietnia 2014 roku z przyczyny nie otrzymania przez dłuższy czas wypłaty anulował kontrakt z krymskim klubem[3].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął karierę trenerską. 27 grudnia 2017 został zaproszony do sztabu szkoleniowego Polissia Żytomierz[4].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]