Rusłan Rotań

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rusłan Rotań
Руслан Ротань
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Rusłan Petrowycz Rotań
Data i miejsce urodzenia 29 października 1981
Połtawa
Wzrost 176 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
Zirka Kirowohrad
Worskła Połtawa
SportInternat Dniepropetrowsk
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1999–2005 Dnipro 105 (11)
2005–2007 Dynamo Kijów 50 (5)
2008–2017 Dnipro 211 (23)
2017 Slavia Praga 7 (0)
2018 Dynamo Kijów 9 (0)
W sumie: 382 (39)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2003  Ukraina U-21 10 (1)
2003–2018  Ukraina 100 (8)
W sumie: 110 (9)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2018 Olimpik Donieck (asystent)
2019– Ukraina U-21
Odznaczenia
Order Za Odwagę III klasy (Ukraina)

Rusłan Petrowycz Rotań, ukr. Руслан Петрович Ротань (ur. 29 października 1981 w Połtawie) – ukraiński piłkarz występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Dnipra Dniepropietrowsk, w którym grał w latach 1999-2005. W Wyszczej Liże dla tego klubu rozegrał 105 spotkań, strzelił 11 goli. W sezonie 2004/05 występował również w Pucharze UEFA, gdzie Dnipro wygrał grupę C, lecz odpadł w 1/16 finału po dwumeczu z Partizanem Belgrad.

Latem 2005 został zawodnikiem Dynama Kijów. Z tym klubem zdobył mistrzostwo Ukrainy 2007 oraz dwukrotnie Puchar Ukrainy (2006, 2007). W 2006 roku wywalczył awans do Ligi Mistrzów.

W styczniu 2008 powrócił do Dnipra Dniepropietrowsk. W 2016 roku, podczas półfinałowego meczu o Puchar Ukrainy z Zorią Ługańsk uderzył sędziego meczu, za co otrzymał dyskwalifikację na sześć miesięcy wspólnie z Romanem Zozulą. 23 sierpnia 2016 przedłużył kontrakt z Dniprem[1].

27 czerwca 2017 przeniósł się do Slavii Praga[2].

12 stycznia 2018 wrócił do Dynama Kijów[3]. Latem 2018 zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Bronił barw reprezentacji Ukrainy, w której debiutował 12 lutego 2003 w zremisowanym 0-0 meczu z Turcją. Został powołany przez Ołeha Błochina na Mistrzostwa Świata w 2006 roku. Na mundialu zagrał w trzech spotkaniach. Ogółem w kadrze zagrał 37 razy, strzelił 6 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę szkoleniowca. 3 października 2018 został zaproszony do sztabu szkoleniowego Wiaczesława Szewczuka[4] pomagać trenować Olimpik Donieck. 27 grudnia 2018 został mianowany na stanowisko głównego trenera młodzieżowej reprezentacji Ukrainy[5].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]