Maksym Kaliniczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maksym Kaliniczenko
Максим Калініченко
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Maksym Serhijowycz Kaliniczenko
Data i miejsce urodzenia 26 stycznia 1979
Charków
Wzrost 176 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
DJuSSz Charków
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1996–2000 Dnipro Dniepropetrowsk 45 (7)
2000–2008 Spartak Moskwa 134 (22)
2008–2011 Dnipro Dniepropetrowsk 67 (14)
2011–2014 Tawrija Symferopol 54 (9)
W sumie: 300 (52)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1999–2000  Ukraina U-21 9 (1)
2002–2009  Ukraina 44 (7)
W sumie: 53 (8)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2018 Polissia Żytomierz (asystent)
Odznaczenia
Order Za Odwagę III klasy (Ukraina)

Maksym Serhijowycz Kaliniczenko, ukr. Максим Сергійович Калініченко (ur. 26 stycznia 1979 w Charkowie) – ukraiński piłkarz występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Kaliniczenko rozpoczynał swoją karierę piłkarską w Dnipro Dniepropietrowsk. W 2000 przeniósł się do czołowej rosyjskiej drużyny Spartaka Moskwa. Z klubem Kaliniczenko występował w europejskich pucharach. Łącznie rozegrał dla Spartaka 135 meczów i zdobył 22 bramki. W 2008 roku powrócił do Dnipra Dniepropietrowsk. Na początku 2011 razem z Ołeksijem Bielikiem został wystawiony na transfer[1]. W czerwcu 2011 podpisał 2-letni kontrakt z Tawriją Symferopol[2]

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Ukrainy Kaliniczenko zadebiutował w 2002 roku. W 2006 został powołany przez Ołeha Błochina na Mistrzostwa Świata, na których zaliczył dwie asysty i zdobył ostatnią bramkę w meczu grupowym z Arabią Saudyjską (4:0). Ogółem rozegrał dla kadry 44 mecze i zdobył 7 goli. 23 kwietnia 2014 roku z przyczyny nie otrzymania przez dłuższy czas wypłaty anulował kontrakt z krymskim klubem[3].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął karierę trenerską. 27 grudnia 2017 został zaproszony do sztabu szkoleniowego Polissia Żytomierz[4].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]