Anatolij Tymoszczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anatolij Tymoszczuk
Анатолій Тимощук
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Anatolij Ołeksandrowycz Tymoszczuk
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1979
Łuck, Ukraińska SRR, ZSRR
Wzrost 181 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1985–1993 Wołyń Łuck
1993–1995 SportInternat Kijów
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1995–1997 Wołyń Łuck 62 (8)
1998–2007 Szachtar Donieck 227 (32)
2007–2009 Zenit Petersburg 67 (10)
2009–2013 Bayern Monachium 86 (4)
2013–2015 Zenit Petersburg 33 (0)
2015–2016 Kajrat Ałmaty 34 (1)
W sumie: 509 (55)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
 Ukraina U-21 7 (1)
2000–2016  Ukraina 144 (4)
W sumie: 151 (5)

Anatolij Ołeksandrowycz Tymoszczuk, ukr. Анатолій Олександрович Тимощук (ur. 30 marca 1979 w Łucku) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek klubu Wołyń Łuck, w składzie którego 10 września 1995 debiutował w Mistrzostwach Ukrainy. Pierwszy trener Wołodymyr Bajsarowycz. Po dwóch sezonach zimą 1998 przeniósł się do Szachtara Donieck. Na początku 2002 został kapitanem drużyny.

W sierpniu 2006 roku, Tymoszczuk wraz z Szachtarem dwukrotnie zmierzył się z Legią Warszawa w eliminacjach do Ligi Mistrzów. Szachtar wygrał w pierwszym meczu 1:0, a w rewanżu zwycięstwo 3:2 dało awans Ukraińcom.

27 lutego 2007 roku, kapitan Szachtara przeszedł do rosyjskiego Zenitu Petersburg za 30 milionów dolarów. Już na początku kariery w tym klubie otrzymał opaskę kapitana.

29 sierpnia 2008 roku wraz ze swoją drużyną klubową zdobył Superpuchar Europy, pokonując Manchester United 2:1. Na swoim koncie ma również triumf w Pucharze UEFA i jeden tytuł mistrza Rosji.

Od lipca 2009 roku Tymoszczuk był graczem Bayernu Monachium. Po zdobyciu z klubem Ligi Mistrzów w 2013 roku jako wolny agent odszedł z Bayernu i powrócił do Zenitu Petersburg podpisując z rosyjskim klubem dwuletni kontrakt[1]. Grał z numerem 44[2]. Po wygaśnięciu kontraktu latem 2015 opuścił Zenit[3]. 5 lipca 2015 podpisał półtoraroczny kontrakt z Kajratem Ałmaty[4][5][6]. W listopadzie 2016 po wygaśnięciu kontraktu opuścił Kajrat[7].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

26 marca 2000 roku debiutował w reprezentacji Ukrainy w meczu towarzyskim z Bułgarią (1:0), grając do 61 min, kiedy był zmieniony.

22 grudnia 2005 roku Anatolij wziął udział w Meczu Przeciwko Ubóstwu, który odbył się na LTU Arena w Düsseldorfie w Niemczech. Wówczas to zespół przyjaciół Zidane’a, w którym grał Tymoszczuk, pokonał drużynę przyjaciół Ronaldo 4:2.

Doświadczony zawodnik wziął udział w Mistrzostwach Świata 2006 w Niemczech, gdzie z zespołem Ukrainy doszedł do przegranego 0:3 ćwierćfinału z Włochami.

11 października 2010 roku Tymoszczuk rozegrał swój setny mecz reprezentacyjny w meczu z Brazylią (0:2)[8]. Jest drugim po Szewczence ukraińskim piłkarzem, któremu udało się zaliczyć 100 występów, za co otrzymał nagrodę od UEFA[9]

Tymoszczuk zagrał we wszystkich trzech meczach fazy grupowej na Euro 2012. W ostatnim meczu z Anglią wyszedł w podstawowej jedenastce z opaską kapitana.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Ukraina Szachtar Donieck

Rosja Zenit Petersburg

Niemcy Bayern Monachium

Kazachstan Kajrat Ałmaty

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • najlepszy piłkarz Ukrainy: 2006, 2007
  • najlepszy piłkarz Mistrzostw Rosji według Sport-Ekspress: 2007
  • wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy Mistrzostw Rosji: 2007, 2008

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Тимощук согласовал условия контракт с „Зенитом” – UA-Футбол.
  2. Тимощук и Аршавин выбрали игровые номера (ros.). fc-zenit.ru, 2013-06-27. [dostęp 2013-06-27].
  3. Тимощук покидает Зенит – UA-Football.
  4. Тимощук – игрок «Кайрата» (ros.). fckairat.kz, 2015-07-05. [dostęp 2015-07-09].
  5. Тимощук стал игроком «Кайрата» (ros.). sports.kz, 2015-07-05. [dostęp 2015-07-09].
  6. Официально: Тимощук – игрок Кайрата (ros.). UA-Футбол, 2015-07-05. [dostęp 2015-07-05].
  7. Тимощук залишає Кайрат (ukr.). UA-Футбол, 2016-11-20. [dostęp 2016-11-20].
  8. UA-Футбол. Carpe diem. Анатолий Тимощук – второй „сотник” сборной Украины.
  9. UA-Футбол. Carpe diem. Шевченко и Тимощук получат награды УЕФА.
  10. Сборная Украины: по заслугам!
  11. http://minstm.gov.ru/press-centre/news.shtml/xPages/entry.98.html.
  12. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 512/2008 – Офіційне представництво Президента України.
  13. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 697/2006 – Офіційне представництво Президента України.
  14. Тимощук стал Почетным гражданином Луцка.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]