Ołeksandr Szowkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ołeksandr Szowkowski
Ilustracja
Imię i nazwisko Ołeksandr Wołodymyrowycz Szowkowski
Data i miejsce
urodzenia
2 stycznia 1975
Kijów, Ukraińska SRR 
Pseudonim Saszo
Pozycja bramkarz
Wzrost 191 cm
Masa ciała 86 kg
Kariera juniorska
1985–1992 DJuSSz Dynamo Kijów
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1993–2016
1993
1993–2006
Dynamo Kijów
CSK ZSU Kijów
Dynamo-2 Kijów
423 (-257)
2 (-4)
31 (-18)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1993–1996
1994–2012
 Ukraina U-21
 Ukraina
12 (-12)
92 (-76)
Szowkowski w reprezentacji Ukrainy

Ołeksandr Wołodymyrowycz Szowkowski, ukr. Олександр Володимирович Шовковський (ur. 2 stycznia 1975 w Kijowie, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji bramkarza, były reprezentant Ukrainy.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Wychowanek DJuSSz Dynama Kijów (od 1983). Pierwszy trener Ołeksandr Czubarow. Następny trener Anatolij Kroszczenko (od 1985) pierwszy raz postawił Szowkowskiego na bramkę[1]. Związany jest cały czas z Dynamem Kijów. Od grudnia 1992 w składzie Dynama-2 Kijów, a od grudnia 1993 w składzie podstawowej jedenastki.

6 marca 1994 zadebiutował w Mistrzostwach Ukrainy w meczu z Kreminiem Krzemieńczuk, zremisowanym 1:1. Z Dynamem święcił największe sukcesy: wielokrotny mistrz Ukrainy oraz zdobywca Pucharu Ukrainy. 10 lipca 1994 zadebiutował w Lidze Mistrzów w meczu z duńskim klubem Silkeborg IF, zremisowanym 0:0. Z kijowskim Dynamem doszedł także do ćwierćfinału Ligi Mistrzów w sezonie 1997/1998 oraz do półfinału w sezonie 1998/1999.

8 lutego 2011 w turnieju Cyprus Cup, w doliczonym czasie gry z Rumunią zastąpił Andrija Pjatowa i stał się najstarszym zawodnikiem w historii ukraińskiej drużyny narodowej - 36 lat i 36 dni.

Pierwszy piłkarz, który zaliczył ponad 100 występów dla ukraińskiego zespołu w Pucharze Europy. Stanem na listopad 2012 roku był trzecim na liście piłkarzy, którzy rozegrali najwięcej gier w top lidze mistrzostw Ukrainy.

Jeden z czterech bramkarzy w historii piłki nożnej, którzy zagrali 100 i więcej meczów w Lidze Mistrzów (wraz z Ikerem Casillasem, Oliverem Kahnem i Edwinem van der Sarem). W 33 meczach europejskich pucharów bronił bramki "na zero". Jedyny bramkarz w historii Pucharu Mistrzów Europejskich/Ligi Mistrzów UEFA, który brał udział w 15 sezonach turnieju.

W 2014 roku pobił rekord Ołeha Błochina w ilości występów dla kijowskiego Dynamo - 582 gier w niebiesko-białej koszulce.

30 maja 2015 rozegrał swój 400 mecz w Premier-lidze.

4 czerwca tego roku zagrał swój 600 mecz w barwach Dynama Kijów.

W lidze ukraińskiej rozegrał 443 mecze, w pucharze Ukrainy – 60, w europejskich pucharach 139 meczów oraz 7 w Superpucharze.

W grudniu 2016 postanowił zakończyć karierę piłkarską[2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Jest także etatowym bramkarzem reprezentacji Ukrainy. 13 listopada 1994 zadebiutował w reprezentacji Ukrainy w spotkaniu towarzyskim z Estonią wygranym 3:0[3]. Był na Mistrzostwach Świata 2006, gdzie reprezentacja Ukrainy doszła do ćwierćfinału. Na niemieckim mundialu zagrał z numerem 1. W pierwszym meczu Ukraińców na mundialu 2006 (mecz z Hiszpanią) puścił aż 4 gole. Znacznie lepiej poszło mu w kolejnych meczach. W serii rzutów karnych 1/8 finału, w którym Ukraina grała ze Szwajcarią obronił dwa rzuty karne i został wybrany najlepszym zawodnikiem tego spotkania. Wszedł do historii statystyki piłkarskich Mistrzostw Świata jako pierwszy bramkarz, który nie przepuścił bramek w serii rzutów karnych[4]. 4 września 2012 roku, ogłosił zakończenie kariery w reprezentacji Ukrainy.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy klubowe[edytuj]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj]

Sukcesy indywidualne[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]