Marcin Mikołaj Radziwiłł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Mikołaj Radziwiłł
Ilustracja
Herb
Trąby
Rodzina Radziwiłłowie
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1705
Ciemkowicze
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1782
Słuck
Ojciec Jan Mikołaj Radziwiłł
Matka Dorota Henryka Przebendowska
Żona

Aleksandra Belchacka
Marta Trembicka

Dzieci

z Aleksandrą Belchacką:
Antonia Radziwiłł
Józef Mikołaj Radziwiłł
z Martą Trembicką:
Antoni Mikolaj Radziwiłł
Michał Hieronim Radziwiłł
Dominik Radziwiłł
Jakub Radziwiłł

Odznaczenia
Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)

Marcin Mikołaj Karol Radziwiłł herbu Trąby (ur. 11 listopada 1705 w Ciemkowiczach, zm. 11 stycznia 1782 w Słucku) – marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego (1737)[1], krajczy wielki litewski, generał lejtnant armii Wielkiego Księstwa Litewskiego. Kawaler Orderu św. Aleksandra Newskiego (1757)[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana Mikołaja Radziwiłła i Doroty Henryki z Przebendowskich, późniejszej żony Franciszka Bielińskiego. Dobrze wykształcony, w młodości erudyta zajmujący się medycyną, fizyką i alchemią. Krajczy litewski z nadania Augusta III. Po ojcu odziedziczył liczne dobra, m.in. Ostrów, Przygodzice. Ojciec Józefa Mikołaja i Michała Hieronima Radziwiłłów.

W wieku młodzieńczym zaczął zdradzać objawy choroby umysłowej. Prawdopodobnie odziedziczył ją po ojcu Janie Mikołaju. Z czasem schorzenie zaczęło prowadzić do obłędu. Swoją drugą żonę uwięził wraz z synkami na kilka lat w pomieszczeniu pozbawionym mebli. Założył harem złożony z porwanych bądź kupionych dziewcząt oraz więził porwane dziewczynki. Napadał i podpalał okoliczne dwory, dokonywał rozbojów na drogach, porywał i więził ludzi, preparował zwłoki. W swoim laboratorium poszukiwał kamienia filozoficznego. Oddawał się też studiom talmudycznym, nauczył się języka hebrajskiego, otaczał się wyłącznie Żydami i przestrzegał z nimi praktyk religijnych.

W 1748 roku został pojmany w Czarnawczycach przez Hieronima Floriana Radziwiłła i ubezwłasnowolniony. Trzymany był przez rodzinę Radziwiłłów w areszcie, najpierw w Białej Podlaskiej, potem w Słucku. Kuratelę nad nim sprawowali kolejno: Hieronim Florian Radziwiłł, jego brat Michał Kazimierz Radziwiłł, syn Michał Hieronim Radziwiłł.

Poseł na Sejm 1767 roku z województwa kijowskiego[3].

Żonaty dwukrotnie, z Aleksandrą z Bełchackich (dwoje dzieci) oraz z Martą z Trembickich (czworo dzieci).

Zmarł w Słucku, pochowany został w Nieświeżu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Złota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 134.
  2. Бантыш-Каменский Н.Н. Списки кавалерам российских императорских орденов Св. Андрея Первозванного, Св. Екатерины, Св. Александра Невского и Св. Анны с учреждения до установления в 1797 году орденского капитула, 2005, s. 139.
  3. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг., Moskwa 2004, s. 665.