Marian Jaworski (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Jaworski
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1912
Warszawa
Data i miejsce śmierci 28 marca 1967
Warszawa
Poseł IV kadencji Sejmu PRL
Okres od 30 maja 1965
do 28 marca 1967
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Grób Mariana Jaworskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Marian Jaworski ps. „Maurycy”[1], (ur. 13 sierpnia 1912 w Warszawie, zm. 28 marca 1967[2]) – polski polityk, działacz partyjny.

Biografia[edytuj]

Syn Franciszka, chłopa, a później woźnego i listonosza. W 1927 skończył szkołę podstawową i zaczął naukę w szkole handlowej, którą rok później przerwał z powodu trudności materialnych. Pracował jako pomocnik sklepowy. W 1930 skończył wieczorową szkołę handlową i został pomocnikiem księgowego. 1933 powołany do służby wojskowej w 1 pp w Wilnie, zwolniony przedterminowo z powodu złego stanu zdrowia. Później był bezrobotny i dorabiał jako korepetytor. W grudniu 1937 otworzył sklep galanteryjny, w 1938 eksternistycznie zdał maturę. We wrześniu 1939 brał udział w obronie Warszawy w Ochotniczych Batalionach Obrony Warszawy. W sierpniu 1940 aresztowany w łapance ulicznej i wysłany do obozu Auschwitz. Zwolniony w październiku 1940. W 1941 nawiązał kontakty z komunistami, od stycznia 1942 należał do PPR, a następnie (od grudnia 1948) do PZPR, gdzie od 3 lipca 1958 do 28 marca 1967 był I sekretarzem Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Od 19 marca 1959 do 1964 był również zastępcą członka, a od 20 czerwca 1964 członkiem KC PZPR.

W latach 1942-1943 jego sklep był jednym z lokali partyjnych. Od września 1942 M. Jaworski kierował pracą Centralnego Kolportażu, od grudnia 1942 Centralnej Techniki Partyjnej. 25 lutego 1943 ponownie aresztowany, osadzony na al. Szucha, potem na Pawiaku, w końcu w maju 1944 ponownie wywieziony do Auschwitzu, a w styczniu 1944 do Flossenbürga. W maju 1945 wrócił do kraju i został instruktorem, potem zastępcą kierownika Wydziału Rolnego KC PPR.

W okresie od 7 lutego 1953 do 15 stycznia 1956 był wiceministrem rolnictwa.

Od 1952 do śmierci w 1967 był posłem na Sejm: Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji.

Zmarł 28 marca 1967 i został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kw. 27 rz. Tuje m. 18).

Odznaczenia[edytuj]

Upamiętnienia[edytuj]

Imię Mariana Jaworskiego nosi ulica w Konstancinie-Jeziornie w dzielnicy Mirków.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Leksykon Historii Polski z 1995, s. 282
  • Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 2, Warszawa 1987.